II OZ 1035/09

Dnia 24 listopada 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wojewody Mazowieckiego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2009 roku, sygn. akt IV SO/Wa 35/09 o wymierzeniu Wojewodzie Mazowieckiemu grzywny za nieprzekazanie skargi K.S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2004 roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 września 2009 r. wymierzył Wojewodzie Mazowieckiemu grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych za nieprzekazanie skargi K.S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w dniu 16 lipca 2009 roku K.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Mazowieckiemu. Pismem z dnia 24 lipca 2009 r. odpis wniosku o wymierzenie grzywny przesłano do organu. Odpowiadając na przedmiotowy wniosek Wojewoda Mazowiecki podniósł, że wniesiona do Sądu za pośrednictwem Ministra Infrastruktury skarga z dnia 24 listopada 2008 r., której odpis przesłano Wojewodzie Mazowieckiemu, dotyczyła stwierdzenia nieważności szeregu decyzji, w tym decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] ustalającej lokalizację dla inwestycji: rozbudowa drogi krajowej [...] wraz z przebudową infrastruktury technicznej. Zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jest organ wyższego stopnia, czyli w przedmiotowej sprawie Minister Infrastruktury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że K.S. pismem datowanym na dzień 24 listopada 2008 r. wniósł do Ministra Infrastruktury skargę na szereg decyzji, w tym m.in. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oraz na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi krajowej. Skarga ta, przekazana przez Ministra Infrastruktury, wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 9 grudnia 2008 r. Ponadto razem ze skargą organ ten przekazał do Sądu I instancji odpowiedź na skargę K.S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2008 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 12 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 18 grudnia 2008 r. przekazał Wojewodzie Mazowieckiego skargę K.S. na decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...]. Obowiązkiem Wojewody Mazowieckiego było zatem przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia przekazania jej przez Sąd I instancji organowi. Organ nie wypełnił powyższego obowiązku mimo bezwzględnego obowiązku wynikającego z treści tego przepisu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Wojewoda Mazowiecki podtrzymując stanowisko wyrażone w piśmie stanowiącym odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny. Wskazał, że z treści pisma przekazującego skargę nie wynikał obowiązek zastosowania się do przepisów art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie wezwano organu do przesłania akt ani do złożenia wyjaśnień. W ocenie Wojewody treść skargi nie wskazywała, że dotyczy ona działalności lub bezczynności Wojewody Mazowieckiego. W zażaleniu wskazano nadto, że zawarte w zaskarżonym postanowieniu stwierdzenie "w dniu 16 lipca 2009 roku K.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Mazowieckiemu za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 24 listopada 2008 r. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2004 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi" nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, bowiem Wojewoda otrzymał odpis wniosku z dnia 16 lipca 2009 roku o wymierzenie grzywny, pismem WSA z dnia 11 sierpnia 2009 roku sygn. akt VII SO/Wa 26/09 doręczonym w dniu 14 sierpnia 2009 roku, z którego wynika, że wnioskodawca domaga się ukarania Wojewody grzywną w sprawie ze skargi z dnia 24 listopada 2008 roku dotyczącej unieważnienia decyzji z dnia [...] marca 2007 roku zatwierdzającej projekt budowlany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 cytowanej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, z przytoczonego przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a., wynika, że wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Akta niniejszej sprawy w sposób jednoznaczny dowodzą, że skarga K.S. z dnia 24 listopada 2008 roku została przekazana za pośrednictwem Ministra Infrastruktury do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który dokonując wstępnej jej oceny i zdecydował, że skarga ta dotyczy między innymi również decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2004 roku. Mając powyższe na uwadze, Sąd I instancji przekazał skargę Wojewodzie Mazowieckiemu. Tymczasem organ zmierza do wykazania, że intencją skarżącego nie był złożenie skargi na decyzję z dnia [...] listopada 2004 roku. Podkreślenia wymaga, że organ nie może samodzielne ustalać intencji strony składającej pismo. W sytuacji, gdy skarga ta została w sposób jednoznaczny zakwalifikowana jako skarga na decyzję z dnia [...] listopada 2004 roku i przesłana do organu, to ustawowym obowiązkiem Wojewody Mazowieckiego było przesłanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy do sądu administracyjnego. Argumenty odnośnie treści skargi mogły zostać podniesione w odpowiedzi na skargę i miałyby one wpływ na prowadzone przez sąd postępowanie oraz ewentualnie rozstrzygnięcie. Nie ulega wątpliwości, że Sąd I instancji przekazując skargę nie wezwał organu do nadesłania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Argument ten nie mógł jednak mieć wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Po pierwsze bowiem, Sąd I instancji jednoznacznie określił, że załączone pismo jest skargą na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2004 roku. Po drugie zaś, przekazywanie skarg wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy jest jednym z ustawowych obowiązków organów administracji, a przepisy obowiązujące w tym zakresie winny być organowi znane. Wbrew twierdzeniom organu, akta sprawy jednoznacznie dowodzą, że Wojewodzie Mazowieckiemu przesłano odpis wniosku skarżącego z dnia 14 lipca 2009 roku, dotyczący wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi na decyzję z dnia [...] listopada 2004 roku wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Powyższe nastąpiło w wykonaniu zarządzenia z dnia 20 lipca 2009 roku, przy piśmie datowanym na dzień 24 lipca 2009 roku, które to pismo wpłynęło do organu w dniu 29 lipca 2009 roku. Zupełnie niezrozumiałe jest powoływanie się przez Wojewodę Mazowieckiego w treści zażalenia na pisma przesyłane mu w innej sprawie toczącej się z wniosku skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i zarejestrowanej pod sygn. akt VII SO/Wa 26/09. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.