IV SAB/Wa 131/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-09-25

Skład orzekający: Aneta Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Agencji Nieruchomości Rolnych w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej ustalającej prawa do gospodarstwa rolnego jest dopuszczalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w zakresie, w jakim sąd administracyjny jest właściwy do kontroli decyzji, postanowień lub innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Agencja Nieruchomości Rolnych, będąc państwową osobą prawną, nie jest organem administracji publicznej i nie posiada kompetencji do wydawania decyzji administracyjnych, co wyłącza jej bezczynność z zakresu kognicji sądów administracyjnych.
Stan faktyczny
Skarżący S. L. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w W. w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej ustalającej jego prawa do gospodarstwa rolnego. Skarżący podniósł, że Agencja nie poczuwa się do obowiązków wynikających z ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że Agencja nie jest organem administracji publicznej i nie ma kompetencji do wydawania decyzji administracyjnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę S. L. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w W. w wydaniu decyzji administracyjnej ustalającej jego prawa do gospodarstwa rolnego o powierzchni 7,61ha, położonego we wsi Z. i E. Gm. B., przejętego na rzecz Skarbu Państwa. W skardze strona skarżąca wniosła o zobowiązanie Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w W., aby w określonym terminie wydał decyzję administracyjną, w której określi jego prawa do gospodarstwa rolnego przejętego na rzecz Skarbu Państwa decyzją Naczelnika Gminy B. z [...] listopada 1988r. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że od 12 sierpnia 2008r. Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych nie poczuwa się do jakichkolwiek obowiązków wynikających z art. 5 ust. 2 ustawy z 19 października 1991r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, mimo wnoszonych przez skarżącego pism i zażaleń. Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych wskazał, iż Agencja Nieruchomości Rolnych jest osobą prawną, którą można traktować jako organ administracji publicznej jedynie w znaczeniu funkcjonalnym czyli w sytuacjach, gdy jest powołana z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej rozstrzyganych w srodze decyzji administracyjnej. Oznacza to, że działalność Agencji Nieruchomości Rolnych jest działalnością administracji publicznej tylko w zakresie wskazanym w ustawie, wobec czego nie jest uprawniona do wydania decyzji administracyjnej, której żąda skarżący. Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych wskazał także, iż art. 5 ust. 2 ustawy agencyjnej, na który powołuje się skarżący, nie upoważnia do wydania decyzji administracyjnej określającej prawa skarżącego do gospodarstwa rolnego o pow. 7,61ha położonego we wsiach Z. i E. gm. B. Ponadto Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych wskazał, iż Agencja Nieruchomości każdorazowo udzielała bezzwłocznie odpowiedzi na pisma skarżącego. Sygn. akt IV SAB/Wa 131/09 Sąd zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153., poz. 1270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W doktrynie istnieje pogląd, iż skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005r., s. 28). Sygn. akt IV SAB/Wa 131/09 Przenosząc powyższe rozważania na grunt zaistniałego w sprawie stanu faktycznego wskazać należy, iż stosownie do postanowień ustawy z 19 października 1991r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz.U. z 2007r., nr 231, poz. 1700, ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa z 1 sierpnia 2003r. w sprawie nadania statutu Agencji Nieruchomości Rolnych (Dz.U. nr 140, poz. 1348, ze zm.) - Agencja Nieruchomości Rolnych jest państwową osobą prawną, a nie organem administracji publicznej. Nie ma zatem kompetencji do rozpoznawania spraw w trybie procedury administracyjnej, w tym wydawania decyzji, postanowień czy też podejmowania innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tylko takie akty lub czynności lub bezczynność organów w tychże przypadkach może być kwestionowana w drodze skargi do sądu administracyjnego. Mając zatem na uwadze powyżej opisane regulacje normatywne stwierdzić należy, iż sprawa ze skargi S. L. nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło