II GZ 58/10
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-04-13
Skład orzekający: sędzia NSA Kazimierz Brzeziński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy choroba pełnomocnika trwająca dwa tygodnie, która uniemożliwiła mu stawiennictwo w sądzie, stanowi wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jeśli pełnomocnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i nie zatrudnia innych osób?Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Choroba pełnomocnika trwająca dwa tygodnie, która uniemożliwiła mu stawiennictwo w sądzie, nie stanowi wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jeśli nie wykazano, że stan zdrowia uniemożliwił przygotowanie wniosku i posłużenie się inną osobą przy jego nadaniu w urzędzie pocztowym. Profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek właściwie zorganizować swoją pracę, w tym zapewnić zastępstwo na czas swojej niedyspozycji.Stan faktyczny
Spółka wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku WSA, wskazując na chorobę pełnomocnika od 17 do 30 grudnia 2009 r. Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu, uznając, że choroba pełnomocnika nie uprawdopodobnia braku winy, gdyż nie wykazał on, że nie mógł zlecić czynności innej osobie. Spółka wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów PPSA i wskazując, że pełnomocnik prowadzi jednoosobową działalność i nie zatrudnia innych osób.Rozstrzygnięcie
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Kazimierz Brzeziński po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "A. –T." A. O., J. G. Sp. j. z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1497/09 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi "A. –T." A. O., J. G. Sp. j. z siedzibą w T. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o jakości handlowej produktów rolno - spożywczych postanawia: oddalić zażalenie
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1497/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi "A. –T." A. O., J. G. Sp. j. z siedzibą w T. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o jakości handlowej produktów rolno - spożywczych.
Sąd I instancji podał, że w dniu 14 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę ""A. –T." A. O., J. G. Sp. j. z siedzibą w T. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z [...] czerwca 2009 r.
Pismem z 4 stycznia 2010 r., nadanym w urzędzie pocztowym 5 stycznia 2010 r. skarżąca Spółka, reprezentowana przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika procesowego, wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie powyższego wyroku podając w uzasadnieniu, że od 17 grudnia do 30 grudnia 2009 r. jej pełnomocnik był niezdolny do pracy wskutek powikłań pogrypowych, na dowód czego załączyła zaświadczenie lekarskie.
Sąd I instancji uznał, że wskazane problemy zdrowotne pełnomocnika nie są wystarczającą okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w niedotrzymaniu terminu, ponieważ skarżąca nie wykazała, że pełnomocnik był niezdolny do podjęcia czynności zmierzających do terminowego wniesienia wniosku bądź to przez osobiste jego wysłanie, bądź to przez zlecenie tego innej osobie, w tym także skarżącej Spółce.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. art. 87 § 2 w zw. z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., podając, że poważna grypa, która uniemożliwiła pełnomocnikowi terminowe złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku trwała dwa tygodnie oraz że z zaświadczenia lekarskiego wynika, że we wskazanym okresie pełnomocnik powinien pozostawać w domu.
Skarżący podniósł, że pełnomocnik prowadzi jednoosobową działalność i nie zatrudnia innych osób, którymi mógłby się posłużyć w przypadku nieprzewidzianych sytuacji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Obowiązkiem strony jest dochowanie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Niewywiązanie się z tego obowiązku sprawia, że czynność podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna - art. 85 p.p.s.a.
W sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu, przy czym to strona zobowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy procesowej). Strona musi zatem wykazać, że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem strony i było od niej całkowicie niezależne.
Należy zauważyć, że Sąd I instancji nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń na okoliczność ewentualnego braku winy strony w uchybieniu terminu, ponieważ ciężar uprawdopodobnienia tego, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ponieważ we wniosku o przywrócenie terminu nie zostały wskazane okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności takiej nie stanowi fakt, że pełnomocnik skarżącej Spółki od 17 grudnia 2009 r. do 30 grudnia 2009 r. był chory na grypę. Jak słusznie bowiem wskazał Sąd I instancji do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się okoliczności takie jak powódź, pożar, katastrofa, nagła choroba strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można uznać, że trwająca dwa tygodnie choroba pełnomocnika istotnie uniemożliwiała mu wniesienie do sądu pisma z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z treści zaświadczenia lekarskiego wynika, że pełnomocnik był "niezdolny do stawiennictwa w sądzie od 17 grudnia 2009 r. do 30 grudnia 2009 r." Wniesienie do sądu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wymagało stawiennictwa pełnomocnika w sądzie, ponieważ mogło nastąpić przez oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Treść zaświadczenia lekarskiego nie daje podstaw do przyjęcia, że stan zdrowia pełnomocnika uniemożliwiał mu przygotowanie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i posłużenie się inną osobą przy nadaniu go w urzędzie pocztowym.
Powyższej oceny nie zmienia podnoszona w zażaleniu okoliczność, że pełnomocnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i nie zatrudnia pracowników, którymi mógłby się posłużyć w przypadku nieprzewidywalnych sytuacji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przyjmując obiektywny miernik staranności, której należy wymagać od radcy prawnego należycie dbającego o interesy swojego mocodawcy, należy uznać, że obowiązkiem fachowego pełnomocnika jest właściwe zorganizowanie swojej pracy. W pojęciu tym niewątpliwie mieści się także zapewnienie zastępstwa na czas braku możliwości wypełniania swoich obowiązków zawodowych. Wiąże się to przecież z odpowiedzialnością za prowadzenie spraw reprezentowanej strony, w tym także z obowiązkiem dochowania terminów. Zaistniałe w tym zakresie zaniechanie ze strony profesjonalnego pełnomocnika uniemożliwia przyjęcie, że uchybił on terminowi bez swojej winy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o przepis art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie jako nie mające uzasadnionych podstaw.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło