II OZ 88/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 451/09 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przeniesienia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE: Postanowieniem z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 451/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z uwagi na uiszczenie przez profesjonalnego pełnomocnika wpisu sądowego od skargi w niewłaściwej wysokości - odrzucił skargę P. L. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przeniesienia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 października 2009 r. W dniu 26 października 2009 r. pełnomocnik skarżącego złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] czerwca 2009 r., a w istocie uiszczenia prawidłowego wpisu od tej skargi. Uzasadniając dochowanie siedmiodniowego terminu do złożenia ww. wniosku pełnomocnik wskazał, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia z dnia 30 września 2009 r. została odebrana przez sekretariat ogólny dla wszystkich kancelarii znajdujących się w budynku Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu w dniu 12 października 2009 roku. W tym czasie ([...]10 – [...]10.2009 r.) pełnomocnik skarżącego przebywał na urlopie i faktycznie odebrał pocztę pierwszego dnia po powrocie do kancelarii, tj. w dniu 19 października 2009 r. W dniu 23 października 2009 r. w kancelarii stawił się skarżący i zlecił sporządzenie niniejszego wniosku. Wraz z wnioskiem pełnomocnik uiścił należny wpis od skargi oraz złożył przedmiotową skargę. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek P. L. o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, iż wniosek ten podlegał odrzuceniu jako spóźniony. Przyczyna uchybienia terminu zdaniem Sądu ustała bowiem w dniu doręczenia postanowienia z dnia 30 września 2009 r. Orzeczenie to zostało doręczone na adres wskazany w skardze - Kancelaria Adwokacka we Wrocławiu ul [...] - w dniu 12 października 2009 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi został nadany w dniu 26 października 2009 r. tj. po upływie 14 dni od doręczenia ww. postanowienia, a zatem z przekroczeniem ustawowego siedmiodniowego terminu do złożenia takiego wniosku. Sąd podkreślił, iż na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych ani opisywana we wniosku organizacja pracy kancelarii, ani też przebywanie pełnomocnika na urlopie nie stanowią uzasadnienia dla braku winy w opóźnieniu dokonania czynności procesowej. Obowiązkiem profesjonalnego pełnomocnika jest bowiem zorganizowanie odpowiedniego zastępstwa prawnego na czas urlopu. Na powyższe postanowienie pełnomocnik P.L. wniósł zażalenie. W uzasadnieniu wskazano, iż specyfiką pracy sekretariatu zbiorczego dla wszystkich kancelarii znajdującego się w budynku Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu jest to, że bez względu na obecność pełnomocnika poczta odbierana jest przez sekretariat bez możliwości jej awizowania. Pełnomocnik skarżącego podkreślił przy tym, że zapewnił na czas swojego urlopu zastępstwo aplikanta adwokackiego, jednak ten nie wywiązał się należycie z powierzonych mu obowiązków. Taka sytuacja – w ocenie pełnomocnika skarżącego – nie może obciążać strony i w konsekwencji pozbawiać ją prawa do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu powinien być zatem liczony od dnia kiedy pełnomocnik i skarżący faktycznie dowiedzieli się o treści postanowienia o odrzuceniu skargi tj. od dnia 19 października 2009 r. strona nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji wadliwych działań pełnomocnika i ma prawo do uzyskania merytorycznej decyzji w swojej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Jak słusznie podkreślił w zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu niezbędną przesłanką do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu jest prawidłowe złożenie tego wniosku, a więc złożenie go do sądu, w którym czynność miała być dokonana z zachowaniem siedmiodniowego terminu liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczył przywrócenia terminu do wniesienia skargi i uiszczenia stosownego wpisu przez P.L. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] czerwca 2009 r. W sprawie należało uznać – jak prawidłowo to uczynił Sąd Wojewódzki – iż przyczyna uchybienia terminu ustała, gdy stronie doręczone zostało postanowienie z dnia 30 września 2009 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie skarżący reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika tj. adwokat K.T.. Odpis wzmiankowanego postanowienia został zatem zgodnie z unormowaniem art. 67 § 5 p.p.s.a. przesłany na adres pełnomocnika. Przesyłka została odebrana pod wskazanym adresem przez pracownika sekretariatu w dniu 12 października 2009 r. Należy zatem uznać, iż doręczenie było prawidłowe, a zatem skuteczne, czego nie zakwestionowano także w zażaleniu. Natomiast podniesione w zażaleniu argumenty, dotyczące specyfiki organizacji pracy wskazanego sekretariatu i Kancelarii Adwokackiej K.T. oraz urlopu pełnomocnika i zaniedbania obowiązków przez wyznaczonego na ten czas zastępcy, nie mają znaczenia dla ustalenia innego terminu, od którego należałoby liczyć termin siedmiu dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uiszczenia wpisu. Na pełnomocniku spoczywa bowiem obowiązek takiej organizacji pracy, a zwłaszcza starannego powierzania swoich obowiązków na czas nieobecności (np. urlopu), by zapewnić jak najskuteczniejszą ochronę interesów reprezentowanej przez siebie osoby. Strona reprezentowana przez pełnomocnika działa bowiem w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy, w konsekwencji ponosi również odpowiedzialność związaną z wyborem pełnomocnika oraz skutki jego działań i zaniechań. W rozpoznawanej sprawie należy więc podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, iż momentem, od którego należało liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uiszczenia wpisu, była data 12 października 2009 r. tj. dzień skutecznego doręczenia (w formie doręczenia zastępczego) pełnomocnikowi strony odpisu postanowienia z dnia 30 września 2009 r. Skoro zatem wniosek o przywrócenie terminu został nadany w placówce pocztowej dopiero w dniu 26 października 2009 r., czyli 14-tego dnia od dnia doręczenia odpisu ww. postanowienia, to wniosek taki należało uznać za spóźniony i odrzucić. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż zaskarżone orzeczenie wydane zostało zgodnie z prawem i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.