II OSK 202/10
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2011-06-21
Skład orzekający: Jan Paweł Tarno, Leszek Leszczyński, Tomasz Zbrojewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przedłużenie decyzji ustalającej opłaty za opróżnianie zbiornika bezodpływowego jest zasadne, gdy właściciel nieruchomości nie przedstawił umowy na wywóz nieczystości, mimo że część nieruchomości jest podłączona do kanalizacji sanitarnej?Ratio decidendi
Przedłużenie decyzji ustalającej opłaty za opróżnianie zbiornika bezodpływowego jest zasadne, gdy właściciel nieruchomości nie przedstawił wymaganej umowy na wywóz nieczystości, nawet jeśli część nieruchomości jest podłączona do kanalizacji sanitarnej. Obowiązek ten wynika z faktu korzystania przez właściciela ze zbiornika bezodpływowego i jest niezależny od okoliczności dotyczących podłączenia innych części nieruchomości do sieci kanalizacyjnej.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Niepołomice, przedłużającej z urzędu decyzję zobowiązującą M. B. do uiszczania opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego. M. B. podnosiła, że jej nieruchomość jest przyłączona do kanalizacji sanitarnej i że organ powinien wydać decyzję nakazującą przyłączenie, a nie przedłużać decyzję o opłatach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, wskazując, że tylko część nieruchomości (lokal T. i J. S.) jest podłączona do kanalizacji, a M. B. nadal korzysta ze zbiornika bezodpływowego i nie przedstawiła umowy na jego opróżnianie. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, podzielając argumentację organów.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie NSA Leszek Leszczyński del.NSA Tomasz Zbrojewski (spr.) Protokolant asystent sędziego Dorota Chromicka po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 972/09 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia decyzji ustalającej opłaty oddala skargę kasacyjną.
II OSK 202/10
U Z A S A D N I E N I E
Wyrokiem z dnia 30 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie przedłużenia decyzji ustalającej opłaty.
W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przyjął następujące okoliczności faktyczne i prawne:
Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Burmistrz Miasta i Gminy Niepołomice, na podstawie art. 6 ust. 10 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn.: Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 z późn. zm.), z urzędu przedłużył na okres od dnia 9 stycznia 2009 r. do dnia 8 stycznia 2010 r. decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Niepołomice z dnia [...] stycznia 2006 r.. W uzasadnieniu organ administracji podał, że decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. M. B. została zobowiązana do uiszczania w terminie do 28 dnia każdego miesiąca opłat za opróżnienie zbiornika bezodpływowego, usytuowanego na nieruchomości gruntowej położonej w S. nr [...] oraz transport nieczystości ciekłych do punktu zlewnego, jak również do udostępniania zbiornika bezodpływowego Miejskiemu Przedsiębiorstwu Oczyszczania Spółka z o.o. w Krakowie w czwarty piątek każdego miesiąca. Decyzja ta ulegała przedłużeniu na dalsze okresy na mocy kolejnych decyzji: z dnia [...] grudnia 2006 r., z dnia [...] stycznia 2008 r. Wskazano również, że do dnia 8 stycznia 2009 r. M. B. nie przedstawiła umowy, o której mowa w art. 6 pkt 10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
W odwołaniu od powyższej decyzji M. B. podniosła, że przedłużenie decyzji jest niedopuszczalne z uwagi na wszczęcie przez organ l instancji w dniu 12 listopada 2008 r. postępowania dotyczącego przyłączenia nieruchomości, tj. części budynku użytkowanej przez stronę, do kanalizacji sanitarnej. Jednocześnie wskazała, że posesja w S. nr [...] jest od 2005 r. w całości przyłączona do kanalizacji sanitarnej. Zdaniem strony, organ ma obowiązek wydania decyzji nakazującej przyłączenie do kanalizacji, natomiast niedopuszczalne jest pominięcie tych czynności i przystąpienie do egzekucji zastępczej w trybie art. 127 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., na podstawie art. 6 ust. 10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że M. B. jest współwłaścicielem w 1/2 części nieruchomości położonej w S. nr [...] (działka ew. nr [...]). Współwłasność ta nie jest związana z ustanowieniem odrębnej własności lokali w budynku znajdującym się na tej działce. W budynku znajdują się dwa lokale mieszkalne, przy czym z jednego z nich korzysta wyłączne M. B., a z drugiego T. i J. S. M. B. korzysta nadal ze zbiornika bezodpływowego, przy czym nie zawarła stosownej umowy na jego opróżnianie z przedsiębiorcą posiadającym zezwolenie na tego rodzaju działalność. Do kanalizacji sanitarnej podłączony został wyłącznie lokal użytkowany przez T. i J. S.. Powyższy stan faktyczny istniał zarówno w dacie wydania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Niepołomice z dnia [...] stycznia 2006 r., jak i obecne. M. B. w żaden sposób nie wykazała, iż użytkowany przez nią lokal mieszkalny został podłączony do kanalizacji sanitarnej ani też, że zawarła umowę o opróżnianie zbiornika bezodpływowego. Z informacji uzyskanych od Zakładu Wodociągów i Kanalizacji oraz Usług Komunalnych w Niepołomicach zawartych w piśmie z dnia 12 marca 2009 r. wynika bowiem, że do kanalizacji sanitarnej została przyłączona część budynku będąca w użytkowaniu T. i J. S., natomiast część budynku pozostającą w użytkowaniu M. B. korzysta ze zbiornika wybieralnego (szamba). M. B. złożyła wniosek o przyłączenie do kanalizacji. Zgodnie z tym wnioskiem zostały wydane warunki techniczne (126/W/2005) przyłączenia do kanalizacji z pełną informacją w zakresie procedury i okresu ważności. Wyjaśniono również, że ważność warunków technicznych wynosi 2 lata od daty wystawienia, jednak nie poczyniono żadnych czynności opisanych w warunkach. Organ II instancji uznał, że wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 6 ust. 10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach zasadne było wydanie decyzji. Z faktu przyłączenia przez drugą współwłaścicielkę nieruchomości do kanalizacji lokalu mieszkalnego z którego korzysta, M. B. nie może natomiast wywodzić zwolnienia z obowiązku przyłączenia części nieruchomości przez siebie użytkowanej do sieci kanalizacyjnej.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. B. podała, że organ odwoławczy oparł się na niekompletnej dokumentacji postępowania administracyjnego, wszczętego przez Burmistrza Miasta i Gminy w Niepołomicach na wniosek współwłaściciela przedmiotowej nieruchomości T. S.. W sprawie tej wydano w dniu [...] stycznia 2009 r. decyzję nakładającą na M. B. obowiązek przyłączenia do kanalizacji sanitarnej przedmiotowej nieruchomości i dopiero ta decyzja, w ocenie skarżącej, może być przedłużana. Podała, że budynek stanowi współwłasność T. i J. S. oraz skarżącej, nie ma w nim wydzielonych lokali i to wspólna nieruchomość została przyłączona do sieci kanalizacyjnej. Zarzuciła, że organ odwoławczy nie wziął pod uwagę jej wyjaśnień zawartych w piśmie z dnia 25 marca 2009 r. Nadto w piśmie Starostwa Powiatowego w Wieliczce z dnia 8 kwietnia 2009 r. stwierdzono iż brak jest uzgodnień ZUDP dokonania przyłącza kanalizacyjnego do działki nr [...] oraz że przyłączono do kanalizacji tylko część posesji użytkowaną przez współwłaściciela -T. i J. S.. Ponadto Zakład Wodociągów i Kanalizacji oraz Usług Komunalnych w Niepołomicach wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi nie przeprowadził kontroli na działce i nie zlikwidował zbiornika na nieczystości, co zostało wyszczególnione w warunkach technicznych z dnia 25 marca 2005 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zauważył, że zgodnie z art. 5 ust.1 pkt 3, 3a i 3b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach utrzymanie czystości i porządku poprzez pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych ciąży na właścicielach nieruchomości. Jak wynika z art. 6 ust. 1, 7, 8, 9 i 10 cyt. ustawy właściciele nieruchomości przy wykonywaniu tego obowiązku są zobowiązani do udokumentowania, w formie umowy, korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego pozwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, poprzez okazanie takiej umowy oraz dowodów opłaty za świadczenie takich usług. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje z urzędu decyzję, w której ustała obowiązek uiszczania opłat za odbieranie odpadów komunalnych lub opróżnianie zbiorników bezodpływowych, wysokość opłat, terminy uiszczania opłat oraz sposób i terminy udostępniania urządzeń lub zbiorników w celu ich opróżnienia. Decyzja taka wydawana jest na okres 1 roku, a następnie - zgodnie z art. 6 ust. 10 cyt. ustawy - ulega przedłużeniu z urzędu na kolejny okres, jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji.
Sąd I instancji zauważył, że M. B. nie przedstawiła Burmistrzowi Miasta i Gminy w Niepołomicach żadnego dowodu świadczącego o zawarciu umowy o wywóz płynnych nieczystości ze zbiornika bezodpływowego (szamba), zlokalizowanego na terenie działki ew. nr [...] w miejscowości Staniątki, której jest współwłaścicielką w 1/2 części. Skarżąca korzysta z lokalu mieszkalnego, znajdującego się w posesji na w/w działce i lokal ten nie jest podłączony do sieci kanalizacji sanitarnej, ale do przedmiotowego szamba. Drugi lokal mieszkalny znajdujący się w budynku mieszkalnym usytuowanym na przedmiotowej działce, użytkowany przez T. i J. S., jest podłączony do sieci kanalizacji sanitarnej i dlatego decyzja z dnia [...] stycznia 2006 r. nie nakłada obowiązków przewidzianych w art. 6 ust. 1,7,8,9 i 10 na T. i J. S.. Z faktu, iż część budynku użytkowana przez T. i J. S. jest podłączona do sieci kanalizacji sanitarnej nie może, zdaniem Sądu I instancji, wynikać zwolnienie M. B. z obowiązku zapewnienia prawidłowego usuwania nieczystości płynnych ze zbiornika bezodpływowego (szamba), zlokalizowanego na terenie działki, z którego korzysta skarżąca bez względu na powody, które podaje w związku z nałożonym na nią obowiązkiem. W ocenie Sądu I instancji dla przedmiotowej sprawy nie mają znaczenia wskazywane przez M. B. nieprawidłowości związane z podłączeniem do sieci kanalizacji sanitarnej lokalu zajmowanego przez T. i J. S.. Sąd podkreślił, że jedynie po udokumentowaniu przez stronę korzystania z usług zakładu będącego gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcy posiadającego pozwolenie w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych, tj. po okazaniu odpowiedniej umowy na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r., przedłużającej w/w obowiązki ustalone decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., Burmistrz Gminy i Miasta Niepołomice nie byłby zobowiązany do wydania decyzji, przedłużającej na kolejny okres 1 roku ustalone obowiązki. Skoro jednak M. B. nie przedłożyła wymaganej umowy zasadne było wydanie decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r., utrzymanej w mocy przez organ II instancji.
W skardze kasacyjnej (nazwanej skargą) M. B., reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego, a w szczególności art. 7 i art. 77 kpa w związku z art. 6 ust. 1, 7-10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez przyjęcie istnienia zobowiązania do określonego zachowania się skarżącej w sytuacji, gdy brak jest podstaw do przyjęcia wyłącznego istnienia zobowiązania po stronie skarżącej do podpisania umowy o wywóz nieczystości płynnych, pomimo przyłączenia działki do kanalizacji sanitarnej gminy. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej wskazał, że Sąd nie rozpoznał kompleksowo skargi, nie zapoznał się z całością materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, nie wziął pod uwagę w sposób prawidłowy wykładni przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Skarżąca przeczy, aby zajmowana przez nią i rodzinę siostry nieruchomość została w sposób fizyczny podzielona na dwie nieruchomości. Stan prawny polega na współposiadaniu dwóch władających, a tym samym wydanie decyzji o przyłączeniu do kanalizacji sanitarnej musi obejmować również zgodę na przyłącze przez skarżącą jej części nieruchomości do kanalizacji sanitarnej. Dla skarżącej taka decyzja o zgodzie na przyłączenie została wydana w 2005 r. Tylko zaniedbania ze strony urzędników organów administracyjnych doprowadziły do sytuacji, w której skarżąca do chwili obecnej nie posiada przyłącza. Z powodu opieszałości urzędników gminnych i ich zaniedbań nie wolno obciążać negatywnymi skutkami skarżącej. Organy administracyjne w sposób niewłaściwy czynią z jednej nieruchomości dwie odrębne działki, posiadające dwóch niezależnych współwłaścicieli. Własność dwóch podmiotów, tj. M. B. oraz T. i J. S. stanowi nieruchomość budynkowa, w której jedynie dwa lokalne, niewyodrębnione pozostają we władaniu dwóch podmiotów. Działka gruntowa nie jest podzielona. Jeżeli zatem na gruncie stoi szambo i ciąg kanalizacyjny szamba doprowadzony jest do nieruchomości budynkowej to bez znaczenia w tym stanie rzeczy jest, czy obok szamba T. S. posiada przyłącze do kanalizacji sanitarnej, albowiem w takim samym stopniu, co drugi współwłaściciel winna być obciążona obowiązkiem wywozu nieczystości.
Powołując takie argumenty pełnomocnik skarżącej wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uznanie skargi za zasadną, względnie o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku do czasu rozpoznania sprawy oraz o zasądzenie kosztów reprezentacji w postępowaniu przed sądem kasacyjnym.
W dniu 23 grudnia 2009 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wniosła pismo nazwane skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2009 r. W piśmie tym, zaskarżając wyrok, podniesiono zarzut:
- naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności art. 5 ust. 1 pkt 1, ust. 2, 3b, 6 i 7 oraz art. 6 pkt 1, 7 i 10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez przyjęcie, że "wyposażenie nieruchomości w urządzenia służące do zbierania odpadów komunalnych oraz utrzymywanie tych urządzeń w odpowiednim stanie technicznym, porządkowym, sanitarnym ma dokonane niezależnie od okoliczności oraz przyjęciu iż sam fakt korzystania ze zbiornika nieczystości płynnych jest wystarczający dla określenia stawek opłat i czasu opróżniania zbiornika bezodpływowego;
- naruszenia przepisów o postępowaniu w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności art. 7 i 77 kpa poprzez brak przeprowadzenia dowodów z dokumentacji dotyczącej stanu faktycznego w zakresie odbioru ścieków z tej nieruchomości.
Powołując takie argumenty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga kwestia złożenia przez skarżącą M. B. dwóch skarg kasacyjnych. Jak wynika z akt sprawy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie został doręczony zarówno skarżącej (w dniu 26 listopada 2009 r.), jak i jej pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu (w dniu 16 listopada 2009 r.). Skoro zaś strona reprezentowana była przez pełnomocnika za datę skutecznego doręczenia orzeczenia uznać należy datę jego doręczenia ustanowionemu pełnomocnikowi, czyli dzień 16 listopada 2009 r. Skarga kasacyjna, sporządzona przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika z urzędu, została wniesiona w dniu [...] grudnia 2009 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu. Natomiast kolejne pismo, zatytułowane "skarga kasacyjna", sporządzone przez pełnomocnika z wyboru, złożone zostało w dniu 23 grudnia 2009 r., o czym świadczy data nadania w placówce pocztowej, a więc po upływie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Wobec powyższego uprawnione jest twierdzenie, że drugie z pism traktować można jedynie jako uzupełnienie uzasadnienia podstaw kasacyjnych, na których oparto pierwotną skargę kasacyjną.
Przechodząc do istoty rozpoznawanego sporu warto wskazać, iż sprowadza się on do prawidłowości zastosowania do zaistniałego stanu faktycznego przepisu art. 6 ust. 10 w zw. z ust. 7 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. z 2005 r. Nr 236 z późn. zm.).
Punktem wyjścia do rozważań uczynić należy jednakże przepis art. 5 ust. 1 pkt 3b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w myśl którego właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku m.in. poprzez pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi. Utrzymanie czystości na nieruchomości, a zwłaszcza prawidłowe postępowanie z odpadami i nieczystościami jest sprawą na tyle istotną, że ustawodawca, w przypadku stwierdzenia niewywiązywania się z obowiązków w tym zakresie, uprawnił właściwy organ (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) do nakazania wykonania obowiązku z drodze decyzji. Co więcej, aby zapobiegać nielegalnemu pozbywaniu się nieczystości i odpadów przez właścicieli nieruchomości, ustawodawca przepisami art. 6 ust. 1 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach nałożył na te podmioty obowiązek udokumentowania, w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, przez okazanie takiej umowy oraz dowodów opłaty za takie usługi. Brak umowy obliguje właściwy organ do zorganizowania odbioru nieczystości i odpadów z takiej nieruchomości, a w konsekwencji stanowi przesłankę do wydania, na podstawie art. 6 ust. 7 ustawy, decyzji o ustaleniu opłat za odbieranie odpadów komunalnych lub opróżnianie zbiorników bezodpływowych, wysokości opłat za te czynności, terminów uiszczania opłat oraz sposobach i terminach udostępniania urządzeń lub zbiorników w celu ich opróżniania. Decyzja ta jest wydawana na okres jednego roku, a jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji, wówczas organ, na mocy art. 6 ust. 10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, przedłuża jej obowiązywanie.
Treść powyższych przepisów jednoznacznie wskazuje, że jedyną przesłanką wydania przez organ gminy decyzji ustalającej obowiązek uiszczania opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego jest brak stosownej umowy pomiędzy właścicielem korzystającym z takiego zbiornika a podmiotem posiadającym zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych. Konsekwentnie – wyłączną przesłanką przedłużenia okresu obowiązywania tej decyzji jest nieprzedstawienie przez właściciela nieruchomości, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji stosownej umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji.
Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że na terenie nieruchomości, której współwłaścicielem jest M. B. zlokalizowany jest zbiornik bezodpływowy, z którego skarżąca korzysta. Fakt ten znalazł również potwierdzenie w oświadczeniu strony złożonym na rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 21 czerwca 2011 r.
Korzystanie przez M. B. z bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe jest nierozerwalnie związane z obowiązkiem zapewnienia przez nią usuwania tych nieczystości z nieruchomości. Podkreślenia przy tym wymaga, że obowiązek ten istnieje niezależnie od okoliczności, na jakie strona się powołuje, a które w jej przekonaniu uniemożliwiają korzystanie z sieci kanalizacyjnej, do której jest podłączona nieruchomość. Zatem z uwagi na uporczywe nieprzedstawianie Burmistrzowi Miasta i Gminy Niepołomice jakiegokolwiek dowodu zawarcia umowy o wywóz nieczystości ciekłych ze zbiornika bezodpływowego, z którego korzysta, w pełni uzasadnione było przedłużanie obowiązywania decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. w oparciu o treść art. 6 ust. 10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, co następowało kolejno decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r., decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. oraz decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r.
Godzi się natomiast zwrócić uwagę, że przedmiotem kontroli Sądu I instancji była wyłącznie legalność nałożenia przez organy administracji na skarżącą obowiązków związanych z pozbywaniem się nieczystości. Stąd kwestia przyłączenia lokalu zajmowanego przez skarżącą do istniejącej sieci kanalizacyjnej musi pozostać poza zakresem przedmiotowym niniejszej sprawy. Z tych samych względów poza zakresem rozważań pozostaje również kwestia tego, czy zbiornik bezodpływowy powinien zostać zlikwidowany po odbiorze przyłącza do sieci kanalizacyjnej.
Odnosząc się natomiast do zarzutu nieobciążenia obowiązkiem uiszczenia opłaty za opróżnianie zbiornika bezodpływowego pozostałych współwłaścicieli nieruchomości, należy wskazać, że jest on nieuzasadniony. Poza sporem pozostaje bowiem fakt, iż T. i J. S. korzystają z sieci kanalizacyjnej, nie zaś ze zbiornika bezodpływowego. Faktu tego nie zmieniają twierdzenia skarżącej o nielegalnym czy też nieprawidłowym podłączeniu części nieruchomości do sieci. Stąd też w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do tego, aby obciążyć skutkami zaniechania leżącego po stronie osoby korzystającej ze zbiornika innych współwłaścicieli.
W konsekwencji zgłoszone w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 7 i art. 77 kpa oraz art. 6 ust. 1, 7 - 10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie okazały się skuteczne i nie mogły wywołać rezultatu w postaci uchylenia zaskarżonego wyroku.
Wobec powyższego na mocy art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
W wyroku nie orzeczono o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i art. 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło