IV SA/Wa 621/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Dopierała (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2009 r. sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Przedmiotem skargi z 31 marca 2009 r. (data nadania) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Z. P. jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie, działającego z upoważnienia Wojewody [...], Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...], którym uzgodniono projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, zjazdem z ul. [...] oraz basenem przydomowym na działkach nr [...] i [...] obręb [...] przy ul. [...] w K. położonej w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Pismem z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...], Prezydent Miasta K., na podstawie art. 60 ust. 1, 64 ust. 1 oraz 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) zwrócił się do Wojewody [...] o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu dla ww. inwestycji. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r., działający z upoważnienia Wojewody [...], Wojewódzki Konserwator Przyrody uzgodnił ww. inwestycję w zakresie ochrony wartości przyrodniczych [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. W podstawie prawnej postanowienia powołał m.in. art. 53 ust. 4 pkt 8 w związku z art. 60 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [(Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej powoływanej jako: "k.p.a."]. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż planowana inwestycja zlokalizowana jest w strefie "C" [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Obszar ten jest formą ochrony przyrody, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 23 i art. 24 ustawy z Sygn. akt IV SA/Wa 621/09 dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Warunki ochrony tego obszaru, w tym ustalenia w zakresie czynnej ochrony ekosystemów, określają również przepisy prawa miejscowego, tj. uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] lipca 2006 r. w sprawie ustanowienia [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]). Zdaniem organu, analiza zapisów aktów prawa miejscowego oraz ww. ustawy - odnoszących się do obszaru chronionego krajobrazu - wskazuje, że planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z ww. regulacjami, co uzasadnia podjęte rozstrzygnięcie. Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli mieszkańcy osiedla "K." znajdującego się w obrębie ulic: [...], [...], [...] i [...] w K. wnosząc o jego uchylenie i wskazując m.in., że planowana inwestycja jest usytuowana na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, w środku placu przeznaczonego zgodnie z planem zabudowy osiedla na plac zabaw dla dzieci i bezpośrednio graniczącego z kilkunastoma posesjami z ul. [...], [...] i [...]. Podkreślili, iż dotychczas Prezydent Miasta K., jak i władze wojewódzkie wydawały wielokrotnie innym inwestorom - mieszkańcom osiedla decyzje odmowne na budowę budynku mieszkalnego na tej działce, a nawet na działkach przyległych do niej, motywując to m.in. przepisami o ochronie środowiska -rezerwatu geologicznego, faktem, że teren ten jest częścią Parku Kultury i Wypoczynku i podlega ochronie oraz brakiem odpowiedniej drogi dojazdowej do tego terenu. Wskazali nadto, że w uzasadnieniach decyzji odmownych podkreślano, że "Osiedle budynków jednorodzinnych "Z." zostało zrealizowane na podstawie zatwierdzonego planu zagospodarowania terenu. Plan ten, zgadnie z obowiązującymi przepisami, rozstrzygał o sposobie przeznaczenia terenu, jego układzie funkcjonalnym, w tym również przeznaczał przedmiotowy teren na plac zabaw dla dzieci. Stanowi on bowiem niezbędny element w prawidłowym funkcjonowaniu osiedla mieszkaniowego. Wprowadzenie na ten teren zabudowy wprowadziłoby zakłócenie istniejącego układu funkcjonalnego osiedla."(Fragment pisma odmownego podpisanego z up. Wojewody przez inż. Arch. E. M. - Głównego Architekta Województwa). Zaznaczyli również, że szerokość drogi dojazdowej do terenu, gdzie mają być usytuowane budynki, basen i cała infrastruktura znajduje się w jawnej sprzeczności z przepisami prawa Sygn. akt IV SA/Wa 621/09 budowlanego oraz prawa przeciwpożarowego. Istniejące uzbrojenie terenu, w szczególności gazociąg, nie pozwala na wykorzystanie go jako źródła zasilania następnych obiektów. Końcowo stwierdzili, że podjęcie pozytywnego rozstrzygnięcia w sprawie stanowiłoby naruszenie m.in. przepisów ustawy z dnia 27 marca o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz z dnia 16 kwietnia o ochronie przyrody, w tym dotyczących ochrony walorów krajobrazowych terenu. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art. 106 k.p.a., art. 60 ust. 1 i art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że organ I instancji właściwie rozpatrzył sprawę skupiając się jedynie na dopuszczalności zamierzenia inwestycyjnego w świetle przepisów z zakresu ochrony przyrody, w granicach swoich kompetencji, określonych prawem. Biorąc pod uwagę, iż przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne zlokalizowane jest na terenie zabudowy zwartej, stwierdził, iż nie naruszy ono zakazów określonych w uchwale Nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] lipca 2006 r. Jednocześnie wskazał, iż zarzuty podniesione w zażaleniu nie należą do zakresu przedmiotowego postępowania prowadzonego przed Wojewodą [...], który zobowiązany był do przeprowadzenia analizy wpływu planowanej inwestycji na [...] Obszar Chronionego Krajobrazu. Poruszona w zażaleniu problematyka pozostaje poza kompetencjami organu dokonującego uzgodnienia na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skargę na ww. postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2009 r. złożył Z. P. wnosząc o jego uchylenie i uchylenie poprzedzającego je postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 124 § 2 k.p.a., art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a., art. 140 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 7, 8 i 11 k.p.a. W motywach skargi skarżący wskazał, iż lakoniczne uzasadnienie postanowienia Wojewody [...] nie wyjaśnia co było przedmiotem analizy dokonanej przez organ, ani jakie kryteria i okoliczności były brane pod Sygn. akt IV SA/Wa 621/09 uwagę. Organ ograniczył się jedynie do przywołania przepisów, innych w podstawie prawnej i innych w uzasadnieniu, a następnie stwierdził, nawet bez przywołania ich treści, że planowana inwestycja nie stoi z nimi w sprzeczności. Organ II instancji mimo, że stworzył dosyć obszerne uzasadnienie swojego postanowienia, to merytorycznie nie dodał wiele, poza stwierdzeniem, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na terenie zwartej zabudowy i nie narusza zakazów określonych w Uchwale Rady Miejskiej w K. Również z tego uzasadnienia nie można dowiedzieć się, jakie to zakazy nie zostały naruszone. Następnie, powołując treść § 4 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] lipca 2006 r. stwierdził, iż obecne wykorzystanie tego obszaru jako terenu rekreacyjnego jest zgodne z tą uchwałą. Wskazał, iż teren ten jest miejscem występowania wielu gatunków roślin i zwierząt. Organy obu instancji winny zbadać i ocenić, czy zniszczenie terenu zielonego (łąki i drzew) nie spowoduje szkód w przyrodzie, a następnie przedstawić to w sposób jasny i wyczerpujący na podstawie zebranych w sprawie dowodów. Podkreślił, iż podstawową wadą obu postanowień jest to, że nie można się dowiedzieć, dlaczego przedmiotowa inwestycja nie stoi w sprzeczności z przepisami dotyczącymi ochrony krajobrazu i ochrony przyrody. Z powyższych względów, zdaniem skarżącego, uzasadnienia obu postanowień naruszają ww. przepisy postępowania administracyjnego, w tym zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a), zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.) oraz zasadę przekonywania (art. 11 k.p.a.), zgodnie z którą organy winny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy. W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, wniósł o oddalenie skargi. Nadto, ustosunkowując się do zarzutów skargi wskazał, iż w jego ocenie zgromadzone w toku postępowania dokumenty pozwalały na wyczerpujące, a jednocześnie wnikliwe rozpatrzenie sprawy bez konieczności zbierania dodatkowych informacji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wszelkie brane pod uwagę przez organ przesłanki zostały wyszczególnione i wyjaśnione. Zauważył, iż uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] lipca 2006 r. jak również Sygn. akt IV SA/Wa 621/09 ustawa o ochronie przyrody są dokumentami powszechnie dostępnymi, w związku z tym nie było konieczne literalne przytaczanie w zaskarżonym postanowieniu zakazów wymienionych w § 5 ust. 1 pkt 2 ww uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m. in. w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 152, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a."], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, doszedł do przekonania, iż postanowienie to wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Przedmiotem kontrolowanego przez Sąd postępowania administracyjnego, zainicjowanego wnioskiem Prezydenta Miasta K. z 13 lutego 2008 r., była kwestia uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, zjazdem oraz basenem przydomowym na działkach przy ul. [...] w K. - w zakresie ochrony przyrody. Niesporne w sprawie jest to, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, działki na których planowana jest inwestycja - objęta projektem decyzji o warunkach zabudowy - położone są na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu ustanowionego uchwałą Nr Sygn. akt IV SA/Wa 621/09 [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] lipca 2006 r. Leżą one w strefie "C" obszaru, obejmującej tereny rolne oraz istniejącej i planowanej zabudowy. Z tych względów zajęcie stanowiska w rozpatrywanej sprawie powinno uwzględniać wymogi powyższej uchwały. Wojewoda [...] orzekając w I instancji w sprawie z wniosku Prezydenta Miasta K. - postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. uzgodnił ww. inwestycję w wymaganym zakresie. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z regulacjami dotyczącymi [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, po rozpatrzeniu zażalenia mieszkańców osiedla "K." postanowieniem z [...] lutego 2009 r. utrzymał w mocy postanowienie wojewody. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zauważył, że organ I instancji właściwie rozpatrzył sprawę, w granicach swoich kompetencji, określonych prawem. Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie zwartej zabudowy i nie naruszy zakazów określonych w Uchwale Rady Miejskiej w K. z [...] lipca 2006 r. w sprawie ustanowienia [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji wymagało, zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organ I instancji, uzgodnienia z Wojewodą [...]. Zgodnie z treścią, mającego zastosowanie w sprawie, art. 106 § 5 k.p.a. zajęcie stanowiska, następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. Zajęcie stanowiska jest formą współdziałania organu przy wydawaniu decyzji merytorycznej. Rozpatrzenie zażalenia na postanowienie organu współdziałającego następuje także w formie postanowienia, na które przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wskazać należy, że postanowienia na które służy zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz postanowienia wydane na skutek zażalenia na postanowienie - powinny, zgodnie z art. 124 § 2 k.p.a., zawierać uzasadnienie faktyczne oraz prawne. Uzasadnienie takich postanowień powinno odpowiadać wymogom zawartym w art. 107 § 3 k.p.a., który chociaż dotyczy decyzji Sygn. akt IV SA/Wa 621/09 administracyjnych, ma odpowiednie zastosowanie do postanowień - na podstawie art. 126 k.p.a. Wobec powyższego, postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] lutego 2009 r, jako wydane w następstwie rozpatrzenia zażalenia, na które przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne - zgodne z art. 107 § 3 k.p.a. W świetle tego przepisu uzasadnienie faktyczne powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Natomiast uzasadnienie prawne powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. W ocenie Sądu postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wydane zostało z naruszeniem art. 124 § 2 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a. Słusznie są zatem zarzuty skargi oparte na wskazanych regulacjach prawnych. Uzasadnienie postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie tłumaczy w zasadzie dlaczego planowana inwestycja nie narusza regulacji obowiązujących na terenie położonym w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Wskazać należy, że uchwała Rady Miejskiej w K. ustanawiająca [...] Obszar Chronionego Krajobrazu, w § 4 pkt 1) lit. a) -1) ustala w sposób szczegółowy działania w zakresie czynnej ochrony ekosystemów na terenach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, w tym wydzielonej strefy C, w której położone są działki objęte planowaną inwestycją. Działaniami określonymi w uchwale są: a) zachowanie istniejących i utworzenie nowych form ochrony przyrody na obszarze [...]OChK; b) zachowanie cennych biocenoz z chronionymi i rzadkimi gatunkami flory i fauny; a) ochrona stanowisk chronionych gatunków roślin, zwierząt i grzybów; b) zachowanie wyróżniających się tworów przyrody nieożywionej; c) zachowanie w maksymalnym stopniu w stanie zbliżonym do naturalnego dolin rzek; d) Sygn. akt IV SA/Wa 621/09 f) utrzymanie ciągłości i trwałości ekosystemów leśnych oraz zwartych zadrzewień śródpolnych i zakrzewień występujących w ewidencji gruntów jako tereny oznaczone symbolem Lz, g) kształtowanie i rozwój terenów zieleni celem stworzenia ciągłości systemu przyrodniczego miasta dla poprawy warunków życia mieszkańców, wypoczynku i rekreacji; h) zachowanie i ewentualne odtwarzanie korytarzy ekologicznych w systemie powiązań przyrodniczych; i) ograniczenie niekorzystnego wpływu barier ekologicznych; j) ochrona walorów krajobrazowych oraz zachowanie istniejących punktów i ciągów widokowych; k) ograniczenie negatywnego wpływu zabudowy i działalności gospodarczej na krajobraz; j) zachowanie układów, zespołów i obiektów zabytkowych, stanowisk archeologicznych oraz miejsc pamięci narodowej. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przyjął, podobnie jak organ orzekający w I instancji, że planowana inwestycja nie koliduje z regulacjami wynikającymi z powoływanej uchwały, jak również z przepisami ustawy o ochronie przyrody. Stanowiska swego jednak w żaden sposób nie uzasadnił. Za niewystarczające dla uzasadnienia postanowienia jest lakoniczne w istocie stwierdzenie organu, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie zwartej zabudowy. Okoliczność ta, bez jej doprecyzowania i jednoczesnego odniesienia się do szczegółowych postanowień zawartych w § 4 wymienionej uchwały Rady Miejskiej w K., nie wyjaśnia dlaczego planowana inwestycja odpowiada wymogom ochrony przyrody na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Organ nie podał w ogóle na jakich dowodach się oparł uzgadniając planowaną inwestycję, nie wyjaśnił podstawy prawnej rozstrzygnięcia i nie przytoczył w uzasadnieniu postanowienia konkretnych przepisów prawa. Powyższe oznacza, że postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie tłumaczy jakimi względami kierował się organ i z tego powodu nie poddaje się kontroli Sądu. Tak sporządzone uzasadnienie postanowienia narusza w sposób oczywisty art. 11 k.p.a., który reguluje zasadę ogólną postępowania administracyjnego, odnoszącą się Sygn. akt IV SA/Wa 621/09 również do postępowania uzgodnieniowego - zasadę przekonywania. Przepis ten stanowi, że organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Wadliwe uzasadnienia postanowienia potwierdza także naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, zawartej w art. 8 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób aby pogłębić zaufanie obywateli do organów państwa. Uchybienie wszystkim powyżej wskazanym i omówionym przepisom postępowania administracyjnego mogło mieć, w ocenie Sądu, istotny wpływ na wynik sprawy. Na marginesie Sąd zauważa, iż nie ma racji organ, który w odpowiedzi na skargę twierdzi, że wobec opublikowania Uchwały Rady Miejskiej w K. w sprawie ustanowienia [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz ustawy o ochronie przyrody nie było konieczności literalnego przytaczania w uzasadnieniu postanowienia zakazów z uchwały. Takie stanowisko organu jest wprost sprzeczne z wymogami wskazanych i omówionych powyżej przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności z art. 107 § 3 k.p.a. Sąd zauważa również, że powołany literalnie przez organ w odpowiedzi na skargę § 5 przedmiotowej Uchwały Rady Miejskiej w K. nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Zawarte w tym przepisie zakazy odnoszą się do stref krajobrazowych oznaczonych lit. A i B, natomiast działki na których planowana jest inwestycja podlegająca uzgodnieniu położona jest w wydzielonej strefie krajobrazowej oznaczonej lit. C, do której zastosowanie powinien mieć § 4 uchwały, przewidujący określone działania. Poza tym nadmienić warto, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych jak i poglądem doktryny odpowiedź na skargę nie może zastępować uzasadnienia rozstrzygnięcia administracyjnego. Dlatego też nie może mieć istotnego znaczenia dla oceny poprawności uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Ponownie rozpatrując zażalenie Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska zobligowany będzie do uwzględnienia poglądu prawnego wyrażonego przez Sąd w uzasadnieniu wyroku. Organ odwoławczy winien odnieść się do przepisów z zakresu Sygn. akt IV SA/Wa 621/09 ochrony przyrody obowiązujących w dacie wydawania ponownego rozstrzygnięcia. Powinien także ustalić ewentualnych spadkobierców zmarłych w toku postępowania R. K. i H. K., w celu zapewnienia spadkobiercom czynnego udziału w postępowaniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.