II FZ 71/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. H. od zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Łd 673/09 w sprawie ze skargi M. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 29 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: oddalić zażalenie 1. Postanowieniem z 6 października 2009 r., I SA/Łd 673/09 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił przyznania skarżącemu M. H. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. 2. W związku z niewniesieniem sprzeciwu od ww. postanowienia zarządzeniem z 17 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 673/09, wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z 29 czerwca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r., w kwocie 100 zł. Po otrzymaniu powyższego zarządzenia w dniu 23 listopada 2009 r., skarżący, pismem z 26 listopada 2009 r., złożył zażalenie na przedmiotowe zarządzenie oraz złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. 3. Postanowieniem z 17 grudnia 2009 r., I SA/Łd 673/09 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówi przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje: 4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wynika z powyższego przewodniczący wydziału miał obowiązek wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, w szczególności, iż postanowienie dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy wobec nie wniesienia sprzeciwu stało się prawomocne. Wpis w niniejszej sprawie został ustalony, przez przewodniczącego wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego w kwestionowanym zarządzeniu powołano właściwe jego podstawy prawne, a także zawarto stosowne pouczenia (o terminie opłacenia wpisu, jego wysokości i rygorze nieuiszczenia tejże opłaty), w związku z czym nie ma żadnych podstaw do tego by twierdzić, że zarządzenie to było nieprawidłowe. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, oceniając kwestię wezwania skarżącego do spełnienia wymogu uiszczenia wpisu, który warunkuje rozpoznanie sprawy z jego skargi, nie można uwzględnić podnoszonej przez skarżącego w zażaleniu argumentacji dotyczącej jego sytuacji majątkowej, analizowanie możliwości płatniczych strony jest niedopuszczalne, a badana jest jedynie prawidłowość zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uiszczenia należnej opłaty sądowej. Ta kwestia podlega rozstrzygnięciu w postępowaniu dotyczącym przyznania prawa pomocy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożenie przez skarżącego kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia tego wpisu. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.