I FSK 24/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Maria Dożynkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "O." O., K. spółka jawna w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 października 2009 r. sygn. akt I SA/Go 451/09 w sprawie ze skargi "O." O., K. spółka jawna w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 22 lipca 2009 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem z 7 października 2009 r., sygn. akt I SA/Go 451/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę "O." O., K. spółka jawna w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z 22 lipca 2009 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. oraz zasądził zwrot uiszczonego od skargi wpisu. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że po wniesieniu skargi pełnomocnik strony został wezwany do złożenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki - aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi 23 września 2009 r. Pismem procesowym z 29 września 2009 r. pełnomocnik poinformował, że w załączeniu przedstawia odpis z KRS oraz pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej. 1 października 2009 r. p.o. Kierownika Biura Podawczego WSA sporządziła notatkę służbową, stwierdzając w niej, że 1 października 2009 r. do WSA wpłynęła przesyłka polecona od pełnomocnika spółki, w której stwierdzono brak pełnomocnictwa. Sąd pierwszej instancji odrzucił zatem skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Pełnomocnik spółki (radca prawny, doradca podatkowy) w skardze kasacyjnej na to postanowienie wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zdaniem pełnomocnika przesłał on bowiem żądane dokumenty, więc przesłanki odrzucenia skargi określone w tym przepisie nie zaistniały. Wskazywane przez WSA okoliczności braku dokumentu pełnomocnictwa nie były zaś zawinione po stronie spółki skarżącej. Pełnomocnik dodał też, że samo uiszczenie opłaty skarbowej uprawdopodabnia fakt udzielenia pełnomocnictwa, a wskazanie w piśmie procesowym pełnomocnictwa jako załącznika świadczy o tym, że dokument ten został wysłany. Potwierdza to również dokumentacja znajdująca się w kancelarii pełnomocnika. Ponadto jego zdaniem nie można wykluczyć, że w trakcie świadczenia usługi pocztowej lub przyjmowania korespondencji w WSA nie doszło do sytuacji, która doprowadziła do braku dokumentu w przesyłce. Okoliczności te nie mogą zaś wywierać negatywnych konsekwencji dla strony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Autor skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie zarzucił Sądowi pierwszej instancji mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisu postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mimo twierdzeń o braku przesłanek wynikających z tego przepisu, pełnomocnik spółki nie wykazał, że Sąd pierwszej instancji, odrzucając skargę w okolicznościach niniejszej sprawy, naruszył wskazany przepis. Z akt sprawy wyraźnie bowiem wynika, że dokument pełnomocnictwa (oryginał lub uwierzytelniony odpis) nie został dostarczony do WSA w wyznaczonym pod rygorem odrzucenia skargi terminie. Świadczy o tym zarówno notatka służbowa p.o. Kierownika Biura Podawczego, jak i sam fakt, że po otrzymaniu zaskarżonego postanowienia pełnomocnik ponownie próbował uzupełnić braki przez złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wraz z doręczeniem uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa. Pełnomocnik spółki w uzasadnieniu skargi kasacyjnej skupił się na ewentualnych możliwościach podważenia okoliczności, które były podstawą odrzucenia skargi, jednak w żaden sposób swoich przypuszczeń nie uprawdopodobnił – ani dotyczących działań operatora pocztowego, ani pracowników WSA. Trzeba w tym miejscu wskazać, że słuszne jest twierdzenie pełnomocnika, iż uiszczenie opłaty skarbowej od pełnomocnictwa uprawdopodabnia jego udzielenie, jednak wezwanie o uzupełnienie braków miało na celu uzyskanie odpowiedniego dokumentu pełnomocnictwa (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu) dołączanego do akt sądowych, a nie jedynie uprawdopodobnienia udzielenia pełnomocnictwa. Na tym etapie sprawy treść dokumentu pełnomocnictwa miała potwierdzać, że osoba, która w imieniu spółki złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, była do tego stosownie umocowana. Wbrew stanowisku pełnomocnika strony skarżącej nie jest bez wątpienia potwierdzeniem, że dokument pełnomocnictwa został wysłany, samo umieszczenie informacji w piśmie procesowym, że załącznikiem do pisma jest pełnomocnictwo. Podobnie trudno uznać, aby dokumentacja (np. poczty wychodzącej) w kancelarii mogła jednoznacznie o tym przesądzać. Profesjonalny pełnomocnik winien zresztą zdawać sobie sprawę z tego, że ponosi odpowiedzialność za ewentualne błędy pracowników kancelarii, a negatywne dla strony postępowania konsekwencje mogą być wynikiem działania lub zaniechania zarówno samej strony, jak i jej pełnomocnika. Oceniając zatem na obecnym etapie sprawy postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające skargę, należy stwierdzić, iż odrzucenie skargi było zasadne i prawidłowo WSA przyjął za podstawę swojego rozstrzygnięcia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Pełnomocnik spółki nie wypełnił bowiem wezwania Sądu pierwszej instancji i nie przedłożył dokumentu pełnomocnictwa w wyznaczonym pod rygorem odrzucenia skargi terminie do uzupełnienia jej braków. W skardze kasacyjnej nie zdołał zaś podważyć trafności zaskarżonego postanowienia. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, należało na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.