I OZ 1136/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Zarządu Drogowego w Olkuszu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1317/09 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Zarządu Drogowego w Olkuszu na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa części nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. Zarząd Drogowy w Olkuszu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], którą to decyzją utrzymano w mocy rozstrzygniecie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] października 2008 r., znak [...] o odmowie stwierdzenia nabycia części nieruchomości położonej w obrębie D., jeden. ewid. W., oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 0.0081 ha, powstałej z działki nr [...] objętej księgą wieczystą nr [...]. Strona wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1317/09 odmówił Zarządowi Dróg w Olkuszu wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zawarty w skardze wniosek nie został umotywowany w sposób wymagany przez art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd uznał, że powołane przez skarżącego okoliczności i argumenty są w istocie zarzutami skierowanymi wobec zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wskazał natomiast na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wobec wydania decyzji o odmowie stwierdzenia nabycia prawa. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Zarząd Drogowy w Olkuszu, domagając się jego zmiany lub wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia podano, iż przedmiotowy wniosek został przez stronę uzasadniony, bowiem podano w nim, że konsekwencją wydania zaskarżonej decyzji będzie istotne zwężenie przedmiotowej drogi na niebezpiecznym zakręcie. Ponadto wskazano, iż W. H. złożył wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie z jego wniosku o lokalizację wybudowania muru oporowego wraz z ogrodzeniem na granicy działki nr [...] co prowadzić będzie nieuchronnie do zwężenia drogi i skutkować niebezpieczeństwem zaistnienia wypadków drogowych w tym miejscu. W odpowiedzi na zażalenie L. i W. H. wnieśli o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważał co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę skarżącego przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody, przed dokonaniem przez sąd merytorycznej kontroli tej decyzji. Z tego względu, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, sąd bierze pod uwagę jedynie okoliczności, które mogą zaistnieć przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, a nie wszystkie skutki będące konsekwencją wykonania decyzji. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., którą utrzymano w mocy rozstrzygniecie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] października 2008 r., o odmowie stwierdzenia nabycia części nieruchomości położonej w obrębie D. powstałej z działki nr [...]. Żądanie Zarządu Drogowego w Olkuszu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinno być poparte okolicznościami, które wskazywałyby, na skutek wykonania tego konkretnego rozstrzygnięcia, a nie rozstrzygnięć, które w ocenie skarżącego "łączą" się z zaskarżoną decyzją. Jednocześnie zauważyć należy, iż we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak słusznie podniósł Sąd I instancji, strona nie wykazała przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. i skoncentrowała swą uwagę przede wszystkim na próbie podważenia zasadność wydanej decyzji, co będzie przedmiotem oceny dopiero w toku dalszych czynności Sądu przy merytorycznym rozpoznaniu wniesionej skargi. Ponadto, odnosząc się do argumentów podnoszonych w zażaleniu zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przyjęcia by decyzja odmawiająca stwierdzenia nabycia części nieruchomości miała skutkować, ewentualnym narażeniem uczestników ruchu drogowego na jakiekolwiek niebezpieczeństwo. Zupełnie niezrozumiałym jest, w ocenie Sądu II instancji powoływanie się przez skarżącego na inne postępowanie wszczęte z wniosku uczestnika postępowania tj. W. H. Brak bezpośredniego związku między wykazywanym zagrożeniem, a wykonaniem zaskarżonej decyzji oznacza, iż nie ma podstaw do jej wstrzymania. Podkreślić należy, iż nieodwracalne skutki wykonania decyzji muszą być realne i odnosić się do zagrożeń, jakie wywołuje bezpośrednio wykonanie decyzji, której wstrzymania strona się domaga. Powoływanie się przez stronę skarżącą na okoliczności, które są jedynie jej gołosłownymi twierdzeniami nie mogą przesądzać w żadnym wypadku o zasadności złożonego wniosku. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.