I OSK 1106/10

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2011-05-13

Skład orzekający: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski, Sędzia NSA Anna Lech, Sędzia del. WSA Leszek Kamiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, które nie zostało doręczone wszystkim stronom postępowania pierwszoinstancyjnego, może stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją z 2011 r.?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że choć postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania powinno być doręczone wszystkim stronom postępowania pierwszoinstancyjnego, to w brzmieniu przepisów obowiązujących przed nowelizacją z 2011 r. nie mogło ono stanowić podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., ponieważ od postanowienia tego nie przysługuje zażalenie. Niemniej jednak, sąd pierwszej instancji, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, wydał zgodny z prawem wyrok, oddalając skargę kasacyjną.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła rejestracji pojazdu. Starosta umorzył postępowanie w sprawie rejestracji ciągnika na rzecz J. P. Pełnomocnik D. P. złożył odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie SKO, wskazując na brak doręczenia postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania innemu współwłaścicielowi pojazdu, bankowi. SKO wniosło skargę kasacyjną, zarzucając WSA naruszenie przepisów proceduralnych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski Sędziowie: Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędzia del. WSA Leszek Kamiński Protokolant st. inspektor sądowy Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Op 265/09 w sprawie ze skargi D. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rejestracji pojazdu oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Op 265/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rejestracji pojazdu. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na następujący stan faktyczny sprawy: decyzją z dnia [...] marca 2009 r., nr [...], Starosta S., działając na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., umorzył postępowanie w sprawie rejestracji ciągnika samochodowego marki Mercedes – Benz Actros [...] o numerze rejestracyjnym [...] na rzecz J. P. Od powyższej decyzji, pełnomocnik D. P. złożył odwołanie. Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], na podstawie art. 1 i art. 18 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 134 K.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na to postanowienie D. P. złożył skargę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wskazując, że termin doręczenia zaskarżonej decyzji nie został przez Kolegium jednoznacznie ustalony, a przedmiotowe odwołanie wniesiono z zachowaniem terminu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i wnioski zawarte w zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Op 265/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylając postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] maja 2009 r. stwierdził, że organ ten nie przeprowadził postępowania z udziałem wszystkich osób legitymujących się interesem prawnym w niniejszej sprawie. Sąd wskazał, że stronami postępowania pierwszoinstancyjnego, zakończonego decyzją z dnia [...] marca 2009 r. umarzającą postępowanie w sprawie rejestracji ciągnika samochodowego marki Mercedes - Benz Actros [...] o numerze rejestracyjnym [...] na rzecz J. P., byli J. P., D. P. oraz [...] Bank S.A. w K. – Oddział w J. Jak zaś wynika z dokumentacji niniejszej sprawy, postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania zostało doręczone pełnomocnikowi D. P. oraz J. P. Sąd zauważył także, iż z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż pomiędzy J. P., będącym właścicielem [...] a [...] Bankiem S.A. w K. – Oddział w J. zawarta została umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie. W jej § 3 postanowiono, że w celu zabezpieczenia wierzytelności Banku z tytułu kredytu udzielonego J. P., przewłaszczający - czyli J. P. - jako właściciel wyżej opisanego pojazdu, przenosi na Bank udział w prawie jego własności, w części wynoszącej 49/100, w wyniku czego Bank staje się współwłaścicielem pojazdu w 49/100 części, natomiast J. P. - w 51/100 części. Sąd pierwszej instancji wskazał zatem, że zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie zostało doręczone [...] Bankowi S.A. w K. – Oddział w J., któremu prawidłowo przyznano w postępowaniu pierwszoinstancyjnym przymiot strony. Od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu skargę kasacyjną złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 1583, poz. 1270 ze zm.), poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że postanowienie objęte wyrokiem wydane zostało z naruszeniem art. 10 § 1 w związku z art. 109 k.p.a. polegającym na zaniechaniu przez Kolegium obowiązku doręczenia postanowienia z dnia [...] maja 2009 r. [...] Bankowi S.A. w K., który brał udział w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, co naruszyło jego prawa procesowe pozbawiając czynnego udziału w obronie własnego interesu w toku postępowania przed organem drugiej instancji, a następnie prawa obrony swych praw przed sądem administracyjnym i co w konsekwencji stanowi przesłankę do wznowienia postępowania, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że fakt, iż [...] Bank był stroną postępowania pierwszoinstancyjnego nie obliguje do doręczenia postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania przez inną stronę. Wniesione bowiem z uchybieniem terminu przewidzianego przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie nie wszczyna postępowania odwoławczego w sprawie objętej rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Organ drugiej instancji nie przystępuje bowiem do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Powołano się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 1995 r., sygn. akt SA/Ka 2111/94. To oznacza, zdaniem skarżącego kasacyjnie organu, że postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania wystarczy doręczyć tylko jednej ze stron postępowania pierwszoinstancyjnego, gdyż prawa i obowiązki innych stron zostały ukształtowane decyzją, która z powodu nieskutecznie wniesionego odwołania stała się ostateczna. Autor skargi kasacyjnej wskazał ponadto, że Sąd dokonał wadliwego odniesienia dyspozycji art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. do istniejącego w sprawie stanu faktycznego i prawnego, gdyż postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie podlega weryfikacji na drodze administracyjnej. Jest to bowiem postanowienie ostateczne i nie służy na nie zażalenie, a zatem nie jest dopuszczalne stosowanie do niego trybu nadzwyczajnego, przewidzianego art. 145 § 1 k.p.a., co wynika z treści art. 126 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest trafny zarzut skargi kasacyjnej o naruszeniu w zaskarżonym wyroku art. 10 § 1 i 109 k.p.a. Wskazać należy, że postanowienie, które zostało wydane na podstawie art. 134 k.p.a. powinno zostać doręczone wszystkim stronom postępowania, a nie tylko tej, która wniosła odwołanie. Nie można się zatem zgodzić ze skarżącym kasacyjnie organem, który twierdzi, że postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania powinno być doręczone tylko podmiotowi, który wniósł taki środek zaskarżenia. Wobec tego uznać należy, że w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] maja 2009 r. powinno zostać również doręczone [...] Bankowi S.A., który brał udział jako strona w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Skoro tego nie dokonano, to trzeba dojść do wniosku, że Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że w niniejszej sprawie organ naruszył art. 10 § 1 w związku z art. 109 § 1 k.p.a. Jednakże, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uchybienie to nie może być podstawą do wznowienia postępowania określonego w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 126 k.p.a., wznowić postępowanie można jedynie w przypadku postanowienia od którego przysługuje zażalenie. Tymczasem zgodnie z art. 134 k.p.a. postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne, a tym samym nie przysługuje od niego zażalenie. Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie, według stanu prawnego obowiązującego w dacie orzekania przez Sąd pierwszej instancji, nie byłoby możliwe wznowienie postępowania z tej przyczyny, że strona bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu, a to z kolei oznacza, że niedopuszczalne było zastosowanie przez Sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazać natomiast należy, że ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18), która weszła w życie 11 kwietnia 2011 r., rozszerzyła nadzwyczajne tryby postępowania administracyjnego na postanowienia. Według art. 126 w brzmieniu nadanym tą ustawą, do postanowień określonych w art. 134 stosuje się art. 145-152 oraz art. 156-159. Podlegają zatem weryfikacji w trybie wznowienia postępowania oraz w trybie stwierdzenia nieważności. Uznać należy, że zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji, pomimo częściowo błędnego uzasadnienia jest zgodny z prawem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · Źródło