I SA/Bd 580/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: sędzia WSA Mirella Łent sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr) Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Synakiewicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 października 2009 r. sprawy ze skargi M.-P. M. G., S. G. Spółka Jawna w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz skarżącego M.-P. M. G., S. G. Spółka Jawna w T. kwotę 280,00 złotych (dwieście osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia [...]Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w T.z dnia [...] nr [...] określającą podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu kwotę wynikającą z długu celnego powstałego w odniesieniu do towaru w postaci samochodu osobowego marki "Mazda Protege PR5 ", umieszczonego pod procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu na podstawie zgłoszenia celnego OGL [...] z dnia [...] w wysokości 1.177,20 zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał się na następujące ustalenia faktyczne. Strona w dniu [...]. w Oddziale Celnym w T. zgłosiła do procedury dopuszczenia dowolnego obrotu ww. samochód osobowy. Do zgłoszenia celnego strona załączyła m.in.: fakturę nr [...] z dnia [...] wystawioną przez firmę A.Ltd, dotyczącą zakupu samochodu i części samochodowych na łączną kwotę 2.450 CAD. W związku z otrzymanymi materiałami dotyczącymi niewiarygodności dokumentów załączonych przez stronę do zgłoszenia celnego organ celny w dniu [...] wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie kontroli ww. zgłoszenia celnego. Następnie pismem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego wystąpił do Konsulatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Montrealu z wnioskiem o pomoc w ustaleniu wiarygodności dowodu rejestracyjnego oraz faktury dotyczącej zakupu przedmiotowego pojazdu. W odpowiedzi Konsulat Rzeczypospolitej Polskiej potwierdził wcześniejsze ustalenia dokonane na zlecenie organu celnego przez Advance Assistance In Poland w Warszawie (w oparciu o dane uzyskane z Urzędu Rejestracji Pojazdów w Quebek), iż przedłożony przez stronę dowód rejestracyjny jest fałszywy, a pojazd nigdy nie był rejestrowany w Quebec. Ponadto z uzyskanych informacji wynikało, że w Quebec nie istnieje firma wystawiająca fakturę sprzedaży – A.Ltd. W dalszej kolejności organ celny powołał biegłego, który wcześniej sporządził opinię na zlecenie strony, dotyczącą stanu technicznego pojazdu, celem ustalenia jego wartości rynkowej na dzień [...] oraz na dzień sporządzenia opinii, z uwzględnieniem korekt stanu technicznego pojazdu. Biegły wykonał dwie wyceny nr [...] i [...] z dnia [...] oraz kalkulację naprawy pojazdu. Pismem z dnia [...] organ celny zwrócił się ponownie do rzeczoznawcy o określenie wartości rynkowej samochodu, ale w oparciu o cenę podobnego modelu wyprodukowanego w Stanach Zjednoczonych. Rzeczoznawca na podstawie notowań cen wywoławczych w USA w kolejnej opinii nr AT -222/3/07/08, określił wartość podobnego modelu samochodu na rynku eksportera na dzień [...] (biorąc pod uwagę roczny ubytek wartości tego typu pojazdu). Jednocześnie na podstawie danych dostępnych w sieci internetowej organ celny I instancji zebrał materiał porównawczy, dotyczący cen podobnych pojazdów na rynku amerykańskim i kanadyjskim. Najtańszym oferowanym do sprzedaży pojazdem był samochód oferowany przez amerykańską firmę SHADY GRAVE AUTO , którego cena wynosiła 5.988 USD. Organ celny pomniejszył tę cenę o ujętą przez rzeczoznawcę z dnia 03 października 2007r. korektę z tytułu koniecznych napraw pojazdu w wysokości 20,3%. W konsekwencji organ celny uznał, iż zadeklarowana przez stronę wartość pojazdu została znacznie zaniżona w stosunku do wartości samochodu oferowanego na rynku amerykańskim i kanadyjskim. W związku z powyższym organ I instancji ustalił wartość celną przedmiotowego towaru w oparciu o "metodę ostatniej szansy", przyjmując za podstawę obliczenia wartości celnej, wartość rynkową pojazdu ustaloną przez biegłego w wycenie z dnia 03 października 2007r., którą pomniejszył o określoną przez rzeczoznawcę wartość niezbędnych napraw w wysokości 20,3%, zwyczajową marżę (10%), podatek VAT (22%), podatek akcyzowy (15,1%) oraz cło (10%). Na podstawie tak ustalonej wartości celnej, decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w T. określił podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu kwotę wynikającą z długu celnego powstałego w odniesieniu do towaru w postaci przedmiotowego pojazdu oraz kwoty podatków akcyzowego i podatku od towarów i usług należnych z tytułu importu towaru. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem w dniu [...] strona złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej, w którym wniosła o uchylenie ww. decyzji i umorzenie postępowania w sprawie oraz o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez organ II instancji. Rozpatrując wniesiony środek odwoławczy Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, iż w świetle zebranych materiałów dowodowych organ celny miał uzasadnione podstawy do zakwestionowania treści faktury, tj. uwidocznionej wartości towaru. Do ustaleń takich doprowadziły informacje uzyskane od firmy Advance Assistance In Poland z siedzibą w Warszawie oraz Konsula Generalnego Rzeczpospolitej Polskiej w Quebec, z których wynika, że przedłożony przez stronę dowód rejestracyjny jest fałszywy, a pojazd nigdy nie był rejestrowany w Quebek, natomiast firma widniejąc na fakturze nie posiada zgłoszonej działalności w prowincji Quebec. Stwierdzono, iż zgodnie z art.181a rozporządzenia wykonawczego do Wspólnotowego Kodeksu Celnego, organy celne uzyskały uprawnienie do odstąpienia od ustalenia wartości celnej z zastosowaniem wartości transakcyjnej, w wypadku istnienia uzasadnionych wątpliwości, co do tego, czy zadeklarowana przez zainteresowanego wartość celna stanowi całkowitą sumę zapłaconą lub należną, określoną w art. 29 Kodeksu. W ocenie Dyrektora Izby Celnej organ I instancji uzyskał uprawnienie do odstąpienia od ustalenia wartości celnej towaru, w oparciu o jego cenę transakcyjną. Organ odwoławczy stwierdził, że niemożność przyjęcia wartości transakcyjnej za wartość celną, z powodu zakwestionowania jej wiarygodności i dokładności informacji i dokumentów może stanowić podstawę do ustalenia wartości celnej na podstawie zasad określonych w przepisach art. 30 i 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Wskazano, iż Naczelnik Urzędu Celnego w Toruniu ustalił wartość celną z zastosowaniem metody określonej w art.31 (tzw. metodę "ostatniej szansy"), uzasadniając z jakich powodów nie miały zastosowania wcześniejsze metody ustalania wartości celnej (ujęte w art.30 ust.2 lit. a, b, c i d). Na powyższą decyzję strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W skardze wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając jej naruszenie przepisów art. 86 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne, jak również naruszenie przepisów postępowania, tj.: art.120, art.121 §1, art.122, art.187 §1, i art.191 oraz art.180 §1 i art.188, art.210 ust.1 pkt 6 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z art.73 ust.1 ustawy Prawo celne, ponadto naruszenie art.29 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz art.181a ust.1 rozporządzenia ustanawiającego przepisy w celu wykonania Wspólnotowego Kodeksu Celnego, jak również naruszenie art. 31 WKC. Strona skarżąca odnosząc się do wnioskowania organów, że skoro firma A.Ltd (sprzedawca widniejący na fakturze) rzekomo nie istnieje pod wskazanym na fakturze adresem, to jest oczywistym, że zarówno faktura, jak i dane w niej podane, w tym wartość transakcyjna, nie mogą zostać zaakceptowane, stwierdziła, iż fakty te nie zostały należycie udowodnione, a rozumowanie nie jest poprawne z punktu widzenia logiki. Autor skargi udział firmy Advance Assistance In Poland w postępowaniu oraz czynienie przez nią istotnych dla rozstrzygnięcia ustaleń uznał za niedopuszczalny, a informacje zawarte w piśmie tego podmiotu nie mają żadnej mocy dowodowej. Stwierdzenie swoje uzasadnił faktem, iż podmiot ten nie mógł przedstawić jakichkolwiek informacji nie będąc organem celnym państwa obcego lub innym uprawnionym podmiotem państwa obcego. Nie ma on także charakteru biegłego. Zakwestionowano również wagę dowodową pisma Konsula Generalnego RP w Montrealu, wskazując , iż był on jedynie pośrednikiem w przekazaniu informacji istotnych dla sprawy, a nie źródłem tych informacji, wobec czego przedmiotowy dokument nie ma charakteru dokumentu urzędowego. Strona podniosła, iż okoliczność, że firma A.Ltd aktualnie nie znajduje się pod wskazanym adresem w Quebeku, nie oznacza, że w momencie sprzedaży samochodu nie miała tam siedziby. Zdaniem strony z informacji uzyskanych w Internecie wynika, iż przedmiotowa firma istnieje. Podano jej aktualny adres oraz zakres działalności. Nawet gdyby jednak uznać, że faktura sprzedaży zawiera nieaktualny adres, to nie ma jeszcze podstaw, aby twierdzić, że wszystkie pozostałe dane, w tym cena sprzedaży, są nieprawdziwe, skoro mamy do czynienia z realnie istniejącym i prowadzącym działalność gospodarczą podmiotem. Spółka podniosła ponadto, iż kwestia prawdziwości przedmiotowych dokumentów była już przedmiotem śledztwa, które zakończyło się umorzeniem, gdyż zgromadzone materiały postępowania nie dały także podstaw do uprawdopodobnienia faktu, iż dokumenty powyższego samochodu zostały sfałszowane. Odnosząc się do kwestii analizy porównawczej cen podobnych samochodów na rynku USA i Kanady strona zakwestionowała metodologię zastosowaną w sprawie przez organ celny. Zdaniem autora skargi organ nie wyjaśnił dlaczego korzystał właśnie z tych czterech konkretnych stron internetowych. Biorąc zaś pod uwagę wielkość USA i Kanady oraz istniejących w nich rynków samochodowych, trudno uznać, aby takie wybiórcze i ograniczone działanie pozwalało osiągnąć rzetelne, obiektywne wyniki. Ponadto w ocenie strony wydruki tych stron, wraz z tłumaczeniami, jako podstawa rozstrzygnięcia winny znajdować się w aktach sprawy. Wskazano ponadto, iż organ nie ustalił i nie wskazał, czy przedmiotowe strony internetowe podawały ceny wywoławcze, czy też transakcyjne, a więc faktycznie niższe. Odnosząc się do faktu skorygowania ustalonej na podstawie analizy stron internetowych ceny pojazdu podobnego o wskazaną w opinii biegłego korektę wielkości 20,3 % z tytułu konieczności dokonania napraw stron skarżąca wyraziła pogląd, iż różnica w wartości pomiędzy samochodem nieuszkodzonym, a uszkodzonym, nie sprowadza się wyłącznie do sumy kosztów części i naprawy, do czego ograniczył się biegły w opinii. Różnica ta obejmuje także spadek wartości samochodu z tytułu samego uszkodzenia i konieczności naprawy. Spadek wartości jest tym większy, im większy był zakres szkód i im większa była ingerencja w konstrukcję samochodu podczas naprawy. Jednocześnie autor skargi podniósł, iż wskazanie w opinii biegłego wartości naprawy jako procentowego udziału w wartości samochodu jest jedynie dodatkowym sposobem prezentacji danych, nie zmienia to jednak faktu, że wartość ta jest wyrażona, przede wszystkim, w kwocie pieniężnej i jako taka nie zmienia się niezależnie od różnej wyceny pojazdu. Widać to dobitnie przy porównaniu poszczególnych wersji opinii biegłego. Choć zmianie, i to znacznej, ulega szacunkowa wartość pojazdu, koszt naprawy pozostaje niezmiennie na takim samym poziomie 8.117,00 zł. W konsekwencji zdaniem strony od ustalonej przez organ celny wartości porównywalnego, nieuszkodzonego samochodu należy odliczyć nie procentowo określoną część, ale realną wartość kosztów naprawy. Przyjmując nawet za organem, że wartość rynkowa sprawnego samochodu wynosi ok. 5.988 USD, należy ją, stosując odpowiedni kurs USD, pomniejszyć co najmniej o kwotę 8.117,00 zł, co odpowiada 3.565 USD, czyli wartości mniejszej niż przyjął organ. Autor skargi kwestionuje także metodologię i wyniki określenia wartości celnej samochodu w oparciu o metodę "ostatniej szansy". Organ celny oparł się bowiem wyłącznie na opinii biegłego, która zdaniem strony jest obarczona licznymi wadami. Wskazano, iż będąca podstawą do wydania opinii dot. oceny stanu technicznego i określenie wartości rynkowej pojazdu na dzień [...] opinia techniczna nr [...] z dnia [...] nie została wykonana w odpowiedni dla tego celu sposób. Badanie to pozwoliło zidentyfikować i opisać tylko zewnętrzne, i to wyraźnie widoczne, uszkodzenia, podczas gdy znaczna część uszkodzeń została wykryta dopiero w trakcie prac naprawczych. Na tę okoliczność zostały przedstawione przez stronę faktury za określone naprawy. Zdaniem strony uwzględnienie w wycenie uszkodzonego samochodu wad ukrytych powinno być obowiązkiem i standardowym działaniem biegłego. Podkreślono, iż zakres uszkodzeń i wykonanych napraw, a co za tym idzie ich koszt, przewyższał znacząco uszkodzenia wykryte i wskazane przez biegłego w opinii, co powoduje, że jest ona niepełna i nierzetelna, zarówno na potrzeby zakwestionowania wartości transakcyjnej, jak też określenia wartości rynkowej. W kontekście powyższego strona zarzuciła organowi, iż odmówił jej przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność sposobu oględzin, faktycznego zakresu uszkodzeń i wykonanych napraw. Spółka stwierdziła również, iż wycena wartości rynkowej samochodu ogranicza się jedynie do korekty wartości samochodu sprawnego o koszty naprawy, pomijając spadek wartości samochodu uszkodzonego, co czyni opinię niekompletną, a przez to wadliwą. Wycena nie uwzględnia także takich istotnych elementów, jak korekta ze względu na liczbę właścicieli pojazdu. Organ bezzasadnie pominął również korektę z tytułu importu prywatnego. Strona podniosła ponadto, iż w niniejszej sprawie powstały aż 3 opinie biegłego datowane na ten sam dzień (co już budzi wątpliwości), które w sposób zasadniczo odmienny określiły wartość podobnego samochodu nieuszkodzonego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w T. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza prawo. Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest kwestia określenia długu celnego, podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu sprowadzonego z Kanady przez spółkę samochodu używanego marki "Mazda Protege PR5 ", rok produkcji 2003. Z akt sprawy wynika, że strona powyższy samochód zgłosiła do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu w Oddziale Celnym w T. w dniu [...] W toku postępowania organ celny zwrócił się do firmy Advance Assistance In Poland oraz Konsula Generalnego RP w Quebec o udzielenie informacji o sprzedawcy wskazanego samochodu – A. Ltd. Na podstawie uzyskanych informacji organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowy pojazd nigdy nie był zarejestrowany w Quebec, a firma A.Ltd nie istnieje w tej prowincji. Informacje podane w dowodzie rejestracyjnym są fałszywe, a same dokumenty spreparowano w celu oszustwa. Dodatkowo organ odwoławczy, w oparciu o zebrane w internecie dane dotyczące cen samochodów tej samej marki i typu na rynku kanadyjskim i amerykańskim, stwierdził, że cena zadeklarowana przez stronę jest zaniżona w stosunku do wartości auta o najniższej cenie oferowanej w internecie. Należy zauważyć, że zgodnie z art.29 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Metoda wartości transakcyjnej jest podstawową metodą ustalania wartości celnej przywożonych towarów. W pewnych ściśle określonych sytuacjach organy celne mogą jednak przy ustalaniu wartości celnej nie stosować ww. metody. Zgodnie z art. 181a ust. 1 rozporządzenia wykonawczego do Wspólnotowego Kodeksu Celnego w przypadku, gdy organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Odstąpienie od zastosowania metody wartości transakcyjnej przy ustaleniu wartości celnej towaru wymaga od organu celnego w pierwszej kolejności wykazania, iż istnieją uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Z takimi uzasadnionymi wątpliwościami będziemy mieć do czynienia wówczas, kiedy wartość transakcyjna towaru rażąco odstaje od wartości danego towaru na rynku jego pochodzenia. Należy zauważyć, że na podstawie art.187 §1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy jest zobowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiału dowodowego. Wyczerpujący sposób rozpatrzenia materiału dowodowego nie może polegać na fragmentarycznej ocenie faktów, lecz oznacza dochodzenie do wyjaśnienia zdarzeń w sposób dokładny i obiektywny. Oceny materiału dowodowego organy podatkowe muszą dokonywać we wzajemnym powiązaniu faktów. Między wnioskami wyciągniętymi z oceny poszczególnych dowodów nie może być sprzeczności. Wszystkie wnioski powinny stanowić logiczną całość. Obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego jest ściśle związany z wynikającą z art.191 Ordynacji podatkowej zasadą swobodnej oceny dowodów. Ocena swobodna powinna być bowiem oparta na wszechstronnej ocenie całości materiału dowodowego. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie powyższe przepisy zostały naruszone. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżąca wskazała, że kwestia prawdziwości dokumentów dotyczących ww. samochodu była przedmiotem śledztwa, które zakończyło się jego umorzeniem, gdyż zgromadzone materiały postępowania nie dały podstaw do uprawdopodobnienia faktu, iż dokumenty wymienionego auta zostały sfałszowane. W trakcie śledztwa ustano także, że samochód ten został ubezpieczony i nie nadano mu numerów rejestracyjnych w Kanadzie, a w umowach sprzedaży widnieje informacja, że były one przeznaczone na eksport. Strona podkreśliła, że ustalenia tego śledztwa są znane organowi celnemu, bowiem zostało ono wszczęte z ujawnienia tego organu. Ponadto spółka podniosła, że firma A.Ltd – wystawca faktury, realnie istnieje i prowadzi działalność gospodarczą w prowincji Ontario. Zdaniem strony okoliczność, że faktura sprzedaży zawiera nieaktualny adres nie daje podstaw, aby twierdzić, że wszystkie pozostałe dane, w tym cena sprzedaży, są nieprawdziwe. Do odwołanie załączono wydruki ze stron internetowych dotyczące działalności firmy A.Ltd. Należy podkreślić, że organ odwoławczy nie ustosunkował się do powyższych twierdzeń strony. W aktach sprawy w ogóle brak jest materiałów z prowadzonego postępowania karnego, poza przesłuchaniem w charakterze świadka A. K.– właścicielki firmy Advance Assistance In Poland, która potwierdziła wcześniejsze informacje na temat fałszywości dowodu rejestracyjnego i braku rejestracji pojazdu. Zdaniem Sądu, niezależnie od naruszenia wskazanych wyżej przepisów, uchybia zasadzie przekonywania i wyjaśniania sformułowanej w art. 124 Ordynacji podatkowej takie postępowanie organu, które powoduje, że w uzasadnieniu decyzji pomija się milczeniem przedstawione przez stronę argumenty w sytuacji, gdy strona postępowania przypisuje określonym okolicznościom decydujące dla wyniku sprawy znaczenie. Organy celne są obowiązane do rzetelnego ustalenia stanu faktycznego. Organ powinien włączyć do akt sprawy materiały z umorzonego śledztwa. Oceny, czy w sprawie zachodzą uzasadnione wątpliwości co do wartości pojazdu należy dokonać na tle wszystkich dowodów mogących mieć znaczenia dla rozstrzyganej sprawy. Organ nie może dowolnie selekcjonować dowodów, które są podstawą ustaleń faktycznych i uwzględniać tylko te z nich, które potwierdzają sformułowaną przez niego tezę. W odniesieniu do sposób ustalenia przez organ wartości auta na rynku amerykańskim strona również wniosła w odwołaniu zastrzeżenia. Na podstawie analizy stron internetowych organ przyjął najniższą wartość samochodu oferowaną na rynku amerykańskim w kwocie. 5.988 USD, którą skorygował o procent uszkodzeń (20,3 %) ustalony przez rzeczoznawcę. Stąd według organu odwoławczego cena samochodu wynosiła 4.772,43 USD, tj. 15.988,11 zł. W sprawie zostały sporządzone trzy opinie tego samego rzeczoznawcy. W odwołaniu strona wskazuje, że w opiniach tych choć zmianie ulega wartość szacunkowa pojazdu, koszt naprawy pozostaje niezmiennie na takim samym poziomie 8.117,00 – zł, zaś wyrażony procentowo różni się istotnie: 31,6%, 27,1%, 20,3%. Przyjmując wartość samochodu ustaloną przez organ oraz koszt naprawy w kwocie 8.117,00 zł. spółka wyliczyła, że cena samochodu powinna wynosić 3.497,00 USD ( w skardze wskazano kwotę 3.565,00 USD). Również do tych wyliczeń strony organ się nie odniósł. Jeżeli zdaniem organu przyjęty przez spółkę sposób wyliczenia wartości pojazdu jest błędny to zdaniem Sądu organ winien wyjaśnić motywy, którymi się kierował, zajmując takie stanowisko. W skardze strona co do zasady powtórzyła zarzuty zawarte w odwołaniu. Dopiero po przesądzeniu, że w sprawie zachodzą uzasadnione wątpliwości, o których mowa w art. 181a ust. 1 rozporządzenia wykonawczego do Wspólnotowego Kodeksu Celnego będzie możliwe zakwestionowanie wartości transakcyjnej pojazdu, ustalenie jego wartości w oparciu o inne metody wskazane w WKC i odniesienie się do pozostałych zarzutów spółki. Mając powyższe uwadze na podstawie art.145 §1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art.152 cyt. ustawy Sąd określił, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana. O kosztach sądowych postanowiono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. E. Kruppik – Świetlicka L. Kleczkowski M. Łent