II SO/Wa 13/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Z. o wymierzenie Dyrektorowi Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia [...] marca 2009 r. w sprawie bezczynności organu w zakresie rozpoznania wezwania z dnia [...] maja 2007 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: - wymierzyć Dyrektorowi Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 1000 zł (tysiąc złotych) - Z. Z. złożył za pośrednictwem Dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu [...] marca 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Powyższe wezwanie dotyczyło zapewnienia skarżącemu zakwaterowania na zasadach określonych ustawą o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. W dniu [...] maja 2009 r. strona skarżąca wniosła do Sądu wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywny za nieprzekazanie Sądowi ww. skargi z dnia [...] marca 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, iż przedmiotowa skarga dotyczy sprawy, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych, dlatego też nie została ona przekazana do Sądu. Ponadto, z uwagi na fakt, iż sam skarżący złożył ją w Departamencie Kontroli Skarg i Wniosków Wydziału Skarg i Wniosków MSWiA wskazuje, iż intencją skarżącego było załatwienie tej sprawy w obrębie właściwości organu. Dyrektor wskazał również, iż nie posiada informacji w przedmiocie zaawansowania rozpatrywania tej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). W razie niezastosowania się organu do ww. obowiązku, tj. nieprzekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, Sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 cytowanej ustawy, w wysokości określonej w art. 154 § 6. Wymierzenie ww. grzywny, jest środkiem dyscyplinująco - restrykcyjnym mającym na celu doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku przekazania skargi. Podkreślić należy, iż zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ przepis art. 55 § 1 ustawy wyraźnie wskazuje, że "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to potrzebę uwzględnienia przez sąd wszystkich okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). W niniejszej sprawie Dyrektor Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji do dnia dzisiejszego nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku. Skarga, jak wynika z przedstawionego przez wnioskodawcę odpisu skargi została złożona do organu w dniu [...] marca 2009 r. (data widniejąca na prezentacie Departamentu Kontroli Skarg i Wniosków Wydziału Skarg i Wniosków MSWiA) i do dnia dzisiejszego nie wpłynęła do Sądu. Jednocześnie organ uzasadniając zaniechanie przekazania skargi powołuje się na fakt, iż przedmiot zaskarżenia nie podlega kognicji sądów administracyjnych, co wynika z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie można jednak zgodzić się z przedstawioną argumentacją. Obowiązujące przepisy cytowanej ustawy wyraźnie wskazują jakie czynności organ powinien wykonać. Przede wszystkim organ zobligowany jest przekazać złożoną skargę do Sądu, ewentualnie - korzystając z uprawnienia wyrażonego w art. 54 § 3 cytowanej ustawy, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości. Brak jest natomiast możliwości nieprzekazania takiej skargi do Sądu, nawet w sytuacji, gdy organ dokonując wstępnej analizy skargi ocenił, iż do jej rozpatrzenia nie jest właściwy sąd administracyjny. Oceny takiej może bowiem dokonać jedynie Sąd, po otrzymaniu skargi. Stosownie do art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2008 r. i w drugim półroczu 2008 r. (M.P. Nr 11, poz. 138) w 2008 r. wynosiło ono 2.578,26 zł. Sąd orzekając o wymierzeniu grzywny wziął pod uwagę fakt, iż brak jest po stronie organu okoliczności usprawiedliwiających niewykonanie ciążącego obowiązku w postaci przekazania skargi do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.