I OZ 163/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. N. i J. K. – wspólników spółki cywilnej A. z siedzibą w Przemyślu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 722/09 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi B. N. i J. K. – wspólników spółki cywilnej A. z siedzibą w Przemyślu na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie B. N. i J. K. reprezentowani przez radcę prawnego H. Ł. w dniu 8 sierpnia 2009 r. wnieśli skargę za pośrednictwem Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2009 r., w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego Postanowieniem z dnia 14 października 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił wyżej opisaną skargę, gdyż reprezentujący skarżących radca prawny nie uiścił wpisu od skargi. Pismem z dnia 4 grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżących radca prawny H. Ł. zwróciła się do WSA w Rzeszowie o przywrócenie termin do uiszczenia wpisu od skargi przez skarżących. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazała, że skarżący w dniu 8 sierpnia 2009 r. wnosząc skargę do Sądu nie dołączył dowodu przelewu wpisu od skargi, gdyż wielokrotnie był wzywany przez Sąd w innych sprawach o uiszczenie wpisów sądowych, dlatego uważał, że w tej sprawie będzie tak samo. Podkreśliła, że B. N. znajdował się wówczas w stanie depresji z powodu stałego konfliktu z Prezydentem Miasta Przemyśla. Wskazano, że skarżący leczy się w specjalistycznej przychodni. Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przywrócenia terminu. Zdaniem Sądu, podkreślenia wymaga, że to właśnie z nienależytego działania pełnomocnika skarżących została odrzucona skarga. W związku z powyższym określona we wniosku przyczyna uchybienia terminu w postaci choroby skarżącego B. N. nie wpływa na odrzucenie skargi w sytuacji, gdy działał przez fachowego pełnomocnika. Podobnie bezzasadne jest również wskazana we wniosku przyczyna, że skarżący nie uiścił wpisu w tej sprawie, gdyż we wcześniej wnoszonych do Sądu skargach był wzywany o wpis. Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie, zarzucając naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. i art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. przez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia wpisu od skargi – z powodu nieuzasadnionego przyjęcia, że we wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W uzasadnieniu zażalenia podniesione zostały co do zasady argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu. Wskazano, że skarga została sporządzona przez pełnomocnika i wręczona skarżącemu B. N. z pouczeniem, że wraz z jej wysłaniem należy uiścić stosowny wpis. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na uwadze oraz stan faktyczny niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnili w przekonujący sposób, jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a., okoliczności wskazujących na brak ich winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zgodzić się bowiem należy ze stanowiskiem Sądu I instancji, że określona we wniosku przyczyna uchybienia terminu w postaci choroby skarżącego B. N. nie wpływa na odrzucenie skargi w sytuacji, gdy działał on przez fachowego pełnomocnika tym bardziej, że udzielone pełnomocnictwo obejmowało pełną reprezentację w tym także do wniesienia skargi. W takim też kontekście należy dokonać oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Ponadto skarga została wniesiona przez skarżącego B. N. razem z J. K. jego wspólnikiem w spółce cywilnej, która także mogła uiścić wpis. Nie ma przy tym znaczenia podniesiona we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność, że J. K. zajmuje się w spółce innymi sprawami. Na marginesie należy również zauważyć, że na pozostającej w aktach sprawy koperty, w której została wniesiona skarga widnieje pieczęć kancelarii prawnej co sugeruje, że inaczej jak twierdzi pełnomocnik skarżącego została ona nadana nie przez skarżącego osobiście a przez kancelarię pełnomocnika. Powyższe osłabia wiarygodność twierdzeń pełnomocnika, że skarga została wręczona skarżącemu wraz z poleceniem jej wysłania i opłacenia. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r. odmówił skarżącym przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia [...] lipca 2009 r., w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.