II SAB/Wa 15/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung (spr.) Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras WSA Janusz Walawski Protokolant Maria Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2009 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 listopada 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. Zobowiązuje Starostę Powiatu [...] do rozpoznania wniosku W. S. z dnia 5 listopada 2008 r. w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi 2. Zasądza od Starosty Powiatu [...] na rzecz W. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania W dniu 5 listopada 2008 r. W. S. wystąpił do Starosty Powiatu [...] o wydanie poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów pozwoleń na budowę na jego działce o numerze ewidencyjnym [...] w [...] KW nr [...] linii energetycznej oraz gazociągu wraz z dokumentacją techniczną, mapą posadowienia i odpisami dokumentów potwierdzającymi tytuł prawny inwestorów do prowadzenia prac budowlanych na gruncie. Wskazał, iż jako właściciel działki ma interes prawny w ustaleniu legalności posadowienia instalacji na jego gruncie, które stwarzają zagrożenie dla życia jego rodziny. W dniu 2 grudnia 2008 r. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie niezałatwienia jego wniosku z dnia 5 listopada 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. wyjaśniło skarżącemu, iż zażalenie to nie może być rozpatrzone w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazało, iż w sytuacji bezczynności organu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej na żądanie wnioskodawcy, temu ostatniemu przysługuje prawo wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego na bezczynność organu bez potrzeby poprzedzenia jej jakimikolwiek środkami zaskarżenia na drodze administracyjnej. W dniu 16 stycznia 2009 r. W. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty Powiatu [...] podnosząc, iż jego wniosek z dnia 5 listopada 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej do chwili obecnej nie został rozpatrzony. Wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia przedmiotowego wniosku. Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] Starosta Powiatu [...] poinformował skarżącego, że wśród spraw z lat od 1 stycznia 1999 r. do 3 lutego 2009 r., tj. od początku istnienia Starostwa Powiatowego w [...] do dnia dzisiejszego nie znaleziono dokumentów potwierdzających fakt wydania pozwolenia na budowy wymienione przez niego we wniosku. Z tego względu organ prosi o bliższe sprecyzowanie okresu prowadzenia prac budowlanych oraz wskazanie kto mógłby być ich inwestorem. W dniu 9 lutego 2009 r., w odpowiedzi na skargę, Starosta Powiatu [...] wskazał, iż z pisma skarżącego nie wynikało, że prosi o udzielenie informacji w trybie o udostępnianiu informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W. S. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Starosty Powiatu [...] polegającą na nieudzielaniu informacji zgodnie z jego wnioskiem z dnia 5 listopada 2008 r., w którym domagał się wydania poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów pozwoleń na budowę na jego działce o numerze ewidencyjnym [...] w [...] linii energetycznej oraz gazociągu wraz z dokumentacją techniczną, mapą posadowienia i odpisami dokumentów potwierdzającymi tytuł prawny inwestorów do prowadzenia prac budowlanych. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Uwzględniając wszystkie te aspekty można zatem uznać, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna odnosi się jednak do faktów. Bliższa analiza art. 6 ustawy wskazuje, że wnioskiem w świetle tej ustawy może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi. Wniosek taki nie może być więc postulatem wszczęcia postępowania w jakiejś innej sprawie np. cywilnej czy karnej, ani też nie może dotyczyć przyszłych działań organu w sprawach indywidualnych. Informacje publiczne odnoszą się bowiem do pewnych danych, a nie są środkiem ich kwestionowania. Ustawa o dostępie do informacji publicznej znajduje zastosowanie wówczas, gdy sprawa jest sprawą z zakresu informacji publicznej. Wniosek W. S. z dnia 5 listopada 2008 r. dotyczył informacji publicznej. Pozwolenia na budowę linii energetycznej, gazociągu, których odpisów domagał się skarżący, mają charakter dokumentów urzędowych, a zatem nie tylko stanowią, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacje o sprawach publicznych, ale stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a będąc rodzajem informacji dotyczącej treści i postaci dokumentów urzędowych, podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach w niej określonych. Stosownie do treści art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji jest czynnością materialno – techniczną. Organ może odmówić udzielenia informacji z uwagi na ochronę tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej. W zależności od rodzaju tajemnicy wnioskodawcy służy wówczas, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, bądź skarga do sądu administracyjnego, bądź powództwo do sądu powszechnego (art. 22 ustawy). Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Z kolei stanowisko organu, które w istocie sprowadza się do odmowy udzielenia informacji przybiera, jak wskazano powyżej, procesową formę decyzji administracyjnej. Zarzut bezczynności zawsze musi być oceniany na gruncie konkretnej regulacji prawnej. Analiza pisma z dnia [...] lutego 2009 r., przesłanego skarżącemu już po złożeniu przez niego skargi na bezczynność, wskazuje, iż nie jest to decyzja odmawiająca udostępnienia informacji publicznej. Nie jest to również odpowiedź uwzględniająca wniosek skarżącego. W świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej organ pozostawał więc w zwłoce, toteż Sąd zobowiązał organ do załatwienia wniosku W. S. W tego typu sprawach wnioskodawca domaga się udzielenia informacji, czyli wskazania zgodnego z wnioskiem. Przedstawienie informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też informacji zupełnie wymijającej, może powodować jego uzasadnione wątpliwości co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi. Warto w tym miejscu podkreślić, że również w sytuacji, gdy organ nie posiada żądanych informacji, zobowiązany jest do załatwienia sprawy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Z uwagi na powyższe, uznając skargę za uzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) i art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e ustawy o dostępie do informacji publicznej orzekł, jak w sentencji.