V SA/Wa 545/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - Daniel Zdzieszyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2009 r. sprawy ze skargi R.O. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu UE; oddala skargę. R.O. w dniu 12 czerwca 2008 r złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania ,,Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Wniosek został poddany ocenie pod kątem spełniania warunków formalnych przyznania pomocy w wyniku której Wnioskodawca został poinformowany pismem z dnia [...] 08.2008 r przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, [...] Oddział Regionalny (ARMiR), o odmowie przyznania pomocy finansowej z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r to jest brak wymaganego załącznika w postaci zaświadczenia z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS), że Wnioskodawca jest objęty ubezpieczeniem jako rolnik, domownik lub małżonek rolnika w rozumieniu ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, w pełnym zakresie, nieprzerwanie przez co najmniej ostatnich 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o przyznanie pomocy. Dnia 5 września 2008r do [...] OR ARMiR wpłynęło pismo Wnioskodawcy, zakwalifikowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa . Organ podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie informując Wnioskodawcę w piśmie z dnia [...] lutego 2009 r., że w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia 12 czerwca 2008 r nie doszło do naruszenia przez Agencję prawa, w związku z czym brak jest podstaw do zmiany rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu wskazano, że rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania‘’ Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (dalej: rozporządzenie) określa szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać wnioski o przyznanie prawa pomocy oraz wnioski o płatność. Z § 2 pkt 1) lit f wynika, że o pomoc finansową może ubiegać się rolnik lub jego domownik w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników lub małżonek tego rolnika który jest nieprzerwanie ubezpieczony w pełnym zakresie na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o przyznanie pomocy Zgodnie zaś z § 9 ust. 4 wymienionego wyżej rozporządzenia formularz wniosku o przyznanie pomocy zawiera wykaz dokumentów, które powinny być dołączone do wniosku, z wyraźnym zaznaczeniem tych dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, oraz wzory oświadczeń. Jednocześnie, zgodnie z § 9 ust. 2 do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się dokumenty, o których mowa w ust. 4. W § 10 ust. 1 niniejszego rozporządzenia postanowiono, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy został złożony po terminie lub nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, Agencja nie przyznaje pomocy. Organ wskazał, ze do złożonego w niniejszej sprawie wniosku zostało dołączone zaświadczenie z KRUS wystawione na W.O., żonę Wnioskodawcy, a jednocześnie w części VI wniosku Informacja o załącznikach w punkcie 1.2. Wnioskodawca zaznaczył ‘’krzyżyk,, podając w kolumnie Liczba załączników – 1. Poinformowano także, iż dołączenie do wniosku dokumentów, które zostały wystawione na inną osobę niż Wnioskodawca wywołuje taki sam skutek, jakby w ogóle nie zostały do wniosku załączone. W związku z powyższym zostały spełnione kryteria określone w § 10 ust 1 rozporządzenia, co skutkuje odmową przyznania pomocy przez Agencję. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo ARiMR z dnia [...] 08.2008 r R.O. wniósł o jego uchylenie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie prawa procesowego, tj. art. 80 K.p.a. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz art. 9 K.p.a. Rozwijając zarzuty skargi Skarżący podkreślił, że złożył wniosek na długo przed upływem terminu. Został on sprawdzony przez pracownika ARiMR, który nie miał żadnych zastrzeżeń i nie poinformował, że obydwa dokumenty powinny dotyczyć tej samej osoby: albo jego albo żony. Jego zdaniem zaistniała sytuacja wskazuje na złe przygotowanie pracowników Agencji w kwestii doradztwa i weryfikacji składanych dokumentów. Podniósł także, że organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Co więcej obowiązek udzielania informacji stronie obejmuje cały tok postępowania, a organ nie może się ograniczyć do udzielenia informacji prawnej, lecz musi podać również niezbędne wyjaśnienia co do treści przepisów oraz udzielać wskazówek, jak należy postąpić w danej sytuacji, aby uniknąć szkody. Powołał się w tej mierze na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Na wstępie trzeba wyjaśnić, że uprawnienia wojewódzkich sadów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej; p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Badając niniejszą sprawę w ramach w.w. przepisów i w oparciu o akta sprawy zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które winny skutkować wzruszeniem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Należy na początku przypomnieć, że zgodnie z przepisem art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 7 marca 2007r o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U.Nr 64 poz. 427 z 2007r), dalej: ustawa, w przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sadu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270,z póżn. zm.), dalej: p.p.s.a. Ust. 3 ustawy stanowi, że w przypadku gdy nie sa spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W niniejszej sprawie nastąpiło to pismem ARMiR z dnia [...] lutego 2008 r. Jednocześnie sąd zwraca uwagę, że zgodnie z przepisem art. 22 ust. 2 wskazanej wyżej ustawy - do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Pomoc w ramach działania,, Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej’’ jest przyznawana na podstawie umowy zawieranej pod rygorem nieważności w formie pisemnej. Powyższe oznacza, iż nietrafny jest zarzut, zawarty w skardze, naruszenia art. 9 K.p.a. to jest nieinformowania Strony przez organ o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Z przepisu art. 21 ust. 2 ustawy wynika, że ,,W postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowania udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania’’ Takiego zaś żądania w niniejszej sprawie Strona nie zgłosiła. W ogóle należy pamiętać, że przepisy ustawy z dnia 7 marca 2007 r, wskazanej powyżej, nałożyły na strony uczestniczące w postępowaniu obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W niniejszej sprawie organ administracji dokonał oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego złożonego przez Stronę i nie nastąpiło naruszenie art. 80 K.p.a. Z § 10 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ‘’Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200 poz. 1442) wynika, że jeżeli do wniosku o przyznanie pomocy nie dołączono co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, Agencja nie przyznaje pomocy. W niniejszej sprawie Skarżący nie dołączył stosownego zaświadczenia z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o podleganiu ubezpieczeniu, dlatego decyzja organu była uprawniona. Co więcej, organ w myśl obowiązujących przepisów , nie mógł wzywać wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku o ten dokument. Ponadto w części VI wniosku jest zawarta Informacja o załącznikach z której jasno wynika, że zaświadczenie ma dotyczyć wnioskodawcy a nie jego współmałżonka (pkt.2 ). To, że pracownik przyjmujący wniosek nie miał zastrzeżeń, być może świadczyć - co podnosi w skardze R.O.- o złym przygotowaniu w kwestii doradztwa i weryfikacji składanych wniosków, jednakże, zdaniem sądu pracownik ten wykonywał tylko czynności techniczne związane z fizycznym przyjmowaniem wniosków od wnioskodawców, nie dokonywał zaś ich weryfikacji w sensie zgodności z wymogami obowiązujących przepisów. W konkluzji należało uznać, że przy wydawaniu zaskarżonego aktu w sposób prawidłowy dokonano oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i zastosowano odpowiednie przepisy prawa materialnego co powoduje, że zarzuty skargi są niezasadne. Dlatego też , na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.