VIII SA/Wa 371/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Protokolant Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2009 r. sprawy ze skargi N. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na wycięcie drzew oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2008r. N. D. zwróciła się do Wójta Gminy P. o wydanie zezwolenia na usunięcie z terenu nieruchomości położonej w miejscowości W. i oznaczonej, jako działka, nr. ew. [...],[...] sztuk drzew gatunku olcha z przeznaczeniem tych drzew na opał. W toku postępowania zmierzającego do załatwienia wniosku N. D., z zarzutem prawa własności do objętych wnioskiem drzew, wystąpił D. P. właściciel sąsiadujących nieruchomości oznaczonych nr. ew. [...]. Wymieniony oświadczył, że wskazane we wniosku N. D. drzewa w rzeczywistości są jego własnością ponieważ znajdują się na jego nieruchomości. Jednocześnie nie wyraził zgody na wycięcie przedmiotowych drzew i podniósł zarzut braku przeprowadzenia i wytyczenia granicy prawnej pomiędzy stanowiącymi jego własność nieruchomościami oznaczonymi jako działki nr ew. [...], a nieruchomością oznaczoną jako działka nr ew. [...]stanowiącą własność N. D.. Prowadząc postępowanie i wyjaśniając stan faktyczny sprawy, organ I instancji przeprowadził oględziny na terenie spornych nieruchomości z udziałem stron postępowania, dopuścił dowody z zeznań świadków właścicieli pozostałych sąsiadujących nieruchomości na okoliczność istnienia granicy pomiędzy nieruchomościami N. D. i D. P.. W odniesieniu do twierdzeń N. D., że została ustalona granica prawna pomiędzy wspomnianymi nieruchomościami i której potwierdzeniem jest słupek betonowy tzw. punkt "N" zastabilizowany w sądowym postępowaniu rozgraniczeniowym zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w L. Wyroki Sądowe w Z. z dn. [...] października 1996r. sygn. [...] i protokołem czynności komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w L. z dn. [...] czerwca 1999r. – organ ustalił, że twierdzenia powyższe nie są wiarygodne i nie potwierdzają wskazanych okoliczności. Wskazane wyżej postanowienie Sadu Rejonowego w L. oraz cyt. protokół czynności komornika dotyczą bowiem w rzeczywistości sądowego postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działką nr ew. [...] stanowiącą własność D. P. a działką nr ew. [...] będąca własnością A. Ś., natomiast wydane w tymże postępowaniu rozstrzygnięcie nie wyznacza granicy prawnej pomiędzy działką wnioskodawczyni N. D. a działkami stanowiącymi własność D. P.. W związku z powyższymi ustaleniami, Wójt Gminy P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2008r. nr. [...], rozstrzygając w przedmiocie złożonego wniosku, orzekł o wydaniu zezwolenia na wycięcie [...] sztuk drzew oznaczonych numerami [...], odmówił zezwolenia na wycięcie [...] sztuk drzew oznaczonych numerami [...]. Jednocześnie orzekł o odstąpieniu od naliczania opłat za drzewa przeznaczone do usunięcia i nałożył obowiązek wykonania nasadzeń drzew na działce z której dokonano wycinki drzew. W uzasadnieniu podjętej decyzji organ administracji wskazał, że wydano zezwolenie na usunięcie [...] sztuk drzew co do których ustalono, że stanowią własność N. D., natomiast w związku z nieustaloną granicą prawną pomiędzy działkami nr. ew. [...] stanowiącymi własność D. P. a działką nr. ew. [...] stanowiąca własność N. D. brak jest możliwości jednoznacznego określenia kto jest właścicielem pozostałych drzew objętych wnioskiem, co w konsekwencji uniemożliwia wydanie zezwolenia na ich usunięcie. W rezultacie złożonego przez N. D. odwołania od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] maja 2008r. nr. [...] uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy P. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu podjętej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na braki w zebranym materiale dowodowym w postaci niekompletnego wniosku strony o usunięcie drzew oraz brak oceny zebranych dowodów zgromadzonych w toku przeprowadzonego administracyjnego postępowania wyjaśniającego. W toku ponownego rozpoznawania sprawy, uzupełniając materiał dowodowy, Wójt Gminy P. odebrał od N.D. uzupełniony wniosek z dnia [...] czerwca 2008r. w treści którego wymieniona sprecyzowała, że jego przedmiotem objętych jest [...] sztuk drzew z terenu działki o nr. ew. [...], dołączyła także tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości w postaci aktu notarialnego umowy darowizny z dnia [...] lipca 1998r. Repertorium A nr. [...]. W przebiegu uzupełnianego postępowania przeprowadzono oględziny na terenie spornych nieruchomości z udziałem ich właścicieli, które nie doprowadziły do wyjaśnienia istniejących rozbieżności przebiegu linii granicznej /k. [...] akt administracyjnych/. W odniesieniu do twierdzeń N. D., że została ustalona granica prawna pomiędzy wspomnianymi nieruchomościami której potwierdzeniem jest słupek betonowy tzw. punkt "N" zastabilizowany w sądowym postępowaniu rozgraniczeniowym zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w L. Wyroki Sądowe w Z. z dnia [...] października 1996r. sygn. [...] i protokołem czynności komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w L. z dnia [...] czerwca 1999r. – organ ustalił, że twierdzenia powyższe nie są wiarygodne i nie potwierdzają wskazanych okoliczności. Wskazane wyżej postanowienie Sądu Rejonowego w L. oraz cyt. protokół czynności komornika dotyczą bowiem w rzeczywistości sądowego postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działką nr. ew. [...] stanowiąca własność D. P. a działką nr. ew. [...] będącą własnością A. Ś., natomiast wydane w tymże postępowaniu rozstrzygnięcie nie wyznacza granicy prawnej pomiędzy działką wnioskodawczyni N.D. a działkami stanowiącymi własność D. P.. Jednocześnie prowadzący postępowanie organ ustalił w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w Z., że nie było prowadzone postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działkami nr. ew. [...] stanowiącej własność wnioskodawczyni a działkami nr. ew. [...] stanowiącymi własność D.P.. Wobec takiego stanu faktycznego sprawy, Wójt Gminy P. postanowieniem z dnia [...] października 2008r. Nr [...] postanowił o zawieszeniu postępowania administracyjnego do czasu rozstrzygnięcia sporu jakim jest przebieg granicy pomiędzy działką nr ew. [...] a działkami nr. ew. [...]. W rezultacie złożonego przez N. D. zażalenia na powyższe postanowienie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] listopada 2008r. Nr. [...] uchyliło zaskarżone postanowienie, uzasadniając, że istnienie sporu granicznego w postępowaniu o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew na podstawie art.83 ust.1 ustawy o ochronie przyrody, nie jest zagadnieniem wstępnym które mogłoby stanowić przesłankę do zwieszenia postępowania. W związku z powyższym, w toku kontynuowanego postępowania, prowadzący postępowanie Wójt Gminy P. wezwał strony do przeprowadzenia administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego dla ustalenia przebiegu granicy pomiędzy spornymi nieruchomościami. N. D. nie wyraziła zgody na przeprowadzenie takiego rozgraniczenia, natomiast D. P. nie udzielił żadnej odpowiedzi. Przyjmując tak ustalony stan faktyczny, na postawie art.83 ust.1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody /Dz. U nr.99 poz. 80 ze zm./, Wójt Gminy P. decyzją z dnia [...] stycznia 2009r. znak [...] odmówił wydania zezwolenia na usunięcie wnioskowanych drzew. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż do czasu wyjaśnienia sprawy przebiegu granicy pomiędzy działką N. D. a sąsiadującymi działkami D. P., nie jest możliwe wydanie zezwolenia na usunięcie drzew. Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. złożyła wnioskodawca N. D.. W uzasadnieniu odwołania zaskarżonej decyzji zarzuciła błędną interpretację art.83 ust.1 ustawy o ochronie przyrody. Przedstawiając przebieg postępowania w sprawie, wskazała, że granica pomiędzy jej działką nr ew. [...] i działkami nr ew. [...] została ustalona w trakcie rozgraniczenia działek [...] z działką [...]. Podniosła, że na te okoliczność istnieją dokumenty stwierdzające stan prawny i określające położenie punktów granicznych oraz przebieg granicy działek. W ocenie skarżącej D. P. podważa prawny przebieg granicy przedstawiając fałszywy, niezgodny z rzeczywistym przebiegiem stan rozgraniczenia pomiędzy stanowiącymi ich własność nieruchomościami. N. D. podniosła także, że nie jest możliwe przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego w inny sposób niż to pomiędzy działkami [...] a działką [...]. Granica pomiędzy w/wym. działkami jest bezsporna a zastabilizowany punkt "N" w postaci słupka betonowego oznacza koniec działek [...] a jednocześnie początek działki nr [...] stanowiącej jej własność. Skarżąca podniosła także, że D. P. powinien być wyłączony z prowadzonego postępowania administracyjnego i pozbawiony statusu strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] marca 2009r. znak [...], po rozpatrzeniu odwołania, utrzymało w mocy zaskarżona decyzję. Uzasadniając wydaną decyzję, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że w rozstrzyganej sprawie wynikł spór dotyczący własności nieruchomości na której rosną drzewa. Przeprowadzone przez organ postępowanie dowodowe w celu ustalenia praw do nieruchomości na której rosną drzewa nie dało rezultatu. W takim stanie niemożliwym jest wydanie zezwolenia na wycięcie drzew. Stan ten może zmienić jedynie kolejne postępowanie rozgraniczeniowe rozwiązujące w sposób definitywny spór sąsiedzki o własność gruntu. Jednakże w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na usunięcie drzew organ administracji nie może nie tylko dokonywać rozgraniczenia, ale nie może również rozstrzygać o własności określonego gruntu, jeśli jest to okoliczność sporna. Podniesiono okoliczność, że strony nie wykazały woli przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, a zatem wobec braku możliwości ustalenia właściciela gruntu na którym rosną drzewa, decyzja organu I instancji odmawiająca wydania zezwolenia na wycięcie drzew jest uzasadniona. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że dopiero powstałe w wyniku postępowania rozgraniczeniowego dokumenty prawne /ugoda, decyzja administracyjna, postanowienie sądu/- mogą stać się podstawą do ustalenia bezspornego stanu faktycznego i prawnego uprawniającego do skutecznego ubiegania się o wydanie pozwolenia na usunięcie drzew. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na powyższą decyzję złożyła N. D.. Strona zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1/ naruszenie prawa materialnego tj. przepisu art.83 ust.1 ustawy o ochronie przyrody poprzez błędne jego zastosowanie 2/ naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. art.7, art.12§1, art.75§1 i2, art.7§1, 80, 107§1 i 3 kodeksu postępowania administracyjnego /ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego Dz.U z 2000r. nr.98 poz.1071 ze zm. , dalej " kpa"/ poprzez ich niezastosowanie Podnosząc powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca wniosła także o dopuszczenie dowodu z dokumentów /enumeratywnie wskazanych i dołączonych jako załączniki do skargi/ na okoliczność istnienia prawidłowej granicy pomiędzy jej działką a nieruchomościami D. P.. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art.1§1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U nr. 153 poz.1269 ze zm./- sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle §2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawa prawną /art. 134§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U nr.153 poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a /. W ocenie Sądu, badana stosownie do określonych wyżej założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych, zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, zaś zarzuty podniesione przez skarżącą są chybione. Podstawą rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy są przepisy cyt. ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody, a w jej treści, biorąc pod uwagę przedmiot postępowania, art.83 ust.1 cyt. Ustawy. Stosownie do treści art.83 ust.1 ustawy o ochronie przyrody, usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust.2, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem, do wniosku dołącza się zgodę właściciela. Zezwolenie na usunięcie drzewa jest decyzją administracyjną w rozumieniu art.104 kpa, w związku z czym czynnością rozpoczynającą postępowanie jest ustalenie stron tego postępowania. W przedmiotowym postępowaniu, zgodnie z cyt. art. 83 ust.1 ustawy, podmiotami uprawnionymi do występowania w charakterze strony są posiadacze oraz właściciele nieruchomości. W przypadku wystąpienia z wnioskiem o wydanie zezwolenia przez posiadacza nie będącego właścicielem nieruchomości, niezbędne jest zgodnie z powyższym przepisem, wyrażenie zgody przez właściciela. Podobnie jest w sytuacji gdy nieruchomość ma kilku właścicieli. W takiej sytuacji potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. Zgodę muszą wyrazić wszyscy współwłaściciele, gdyż usunięcie drzew jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu w rozumieniu art.199 k.c, a zatem niewyrażenie zgody przez któregoś z nich skutkować będzie odmową wydania przez organ zezwolenia na usunięcie drzewa. W ocenie Sądu organ w sposób prawidłowy i wyczerpujący przeprowadził postępowanie dowodowe w celu ustalenia praw do nieruchomości na której rosną drzewa objęte wnioskiem. Przeprowadzona analiza dokumentów zebranych w toku administracyjnego postępowania wyjaśniającego, przede wszystkim wyciągów z ewidencji gruntów oraz przeprowadzonych oględzin na terenach spornych nieruchomości, wskazuje, iż drzewa te rosną przy granicy działek nr ew. [...] i nr. ew. [...], w związku dla jednoznacznego ustalenia na czyjej nieruchomości rosną drzewa, niezbędne jest przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy w/wymienionymi nieruchomościami. W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na usunięcie drzew organ administracji nie może nie tylko dokonywać rozgraniczenia, ale nie może również rozstrzygać sporów o tytuł własności do określonego gruntu, jeśli jest to okoliczność sporna. Decyzje organów wydane w sprawie nie przesądzają w żaden sposób komu przysługuje prawo własności spornych drzew, stwierdzają jedynie, iż z dowodów zgromadzonych w sprawie należało wywnioskować, iż posadowione są one przy granicy co wyklucza możliwość wydania pozwolenia indywidualnie dla N. D. w sytuacji podnoszenia praw własności do tych drzew przez D. P.. Stan ten może zmienić jedynie postępowanie rozgraniczeniowe rozwiązujące w sposób definitywny spory sąsiedzkie o własność gruntu. Rozgraniczenie nieruchomości unormowane zostało w ustawie z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne / Dz.U nr.240 poz.2027 ze zm./ Ustawa ta obejmuje, co do zasady, dwa stadia postępowania: administracyjne i sądowe /art.29-39/. Postępowanie administracyjne jest wszczynane na wniosek lub z urzędu. W tym postępowaniu czynności rozgraniczeniowe dotyczące przebiegu granic wykonuje geodeta. Rozgraniczenie kończy się w postępowaniu administracyjnym gdy zainteresowani właściciele zawrą ugodę albo gdy organ prowadzący postępowanie wyda decyzję w sprawie. Od decyzji organu I instancji nie przysługuje stronom odwołanie do organu administracji II instancji, lecz żądanie przekazania sprawy sądowi. Jeżeli zaś strony nie wniosły żądania przekazania sprawy sądowi, to decyzja o rozgraniczeniu staje się decyzją ostateczną /prawomocną /. W rozpoznawanej sprawie skarżąca N. D. odmówiła przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego. W tej sytuacji Wójt Gminy P., jako prowadzący postępowanie organ administracji, zobowiązany był do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy na podstawie dokonanych ustaleń faktycznych, w tym do oceny na terenie czyjej nieruchomości tj. wnioskodawczyni czy też uczestniczącego w postępowaniu D. P., posadowione są drzewa co do których złożony został wniosek o ich wycięcie. Sąd zgadza się z oceną organu administracyjnego, że postępowanie rozgraniczeniowe w sprawie o wydanie zgody na usunięcie drzew, nie może być uznane za zagadnienie wstępne w rozumieniu art.97§1 pkt.4 kpa. Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie. Zagadnieniem wstępnym może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Zarówno zaś ustalenie okoliczności faktycznej posiadania nieruchomości, jak i ewentualne ustalenie stanu prawnego tj. tytułu prawnego do nieruchomości należy, bez względu na trudności dowodowe do organu prowadzącego postępowanie administracyjne /patrz: A. Wróbel, M. Jaśkowska "Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego" Wyd. Zakamycze 2005 s.572 /. W zaistniałym w sprawie stanie faktycznym, w związku z niemożnością bezspornego ustalenia na czyjej nieruchomości posadowione są objęte wnioskiem o wycięcie drzewa, oraz w sytuacji odmowy wnioskodawczyni N. D. przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, organ administracji Wójt Gminy P., rozstrzygając merytorycznie wniosek, zobowiązany był do odmowy udzielenia zezwolenia. Natomiast zawarty w skardze wniosek o dopuszczenie w sprawie dowodu z dołączonych dokumentów nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i dlatego został oddalony. Przedłożone dokumenty w postaci kserokopii map z ewidencji gruntów oraz orzeczeń sądowych, zostały ujawnione i zaliczone do materiału dowodowego w toku postępowania przez organy administracji. Potwierdzają one przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego ale innych niż sporne nieruchomości. Natomiast przedłożone mapy z ewidencji gruntów /nota bene również znajdujące się w aktach administracyjnych/, nie mogą być dowodem na okoliczność istnienia linii granicznej pomiędzy spornymi nieruchomościami, ponieważ mają zupełnie odmienne znaczenie prawne. Przepisy cyt. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wyraźnie odróżniają regulacje prawne powiązane z ewidencją gruntów od problematyki rozgraniczenia nieruchomości. W pierwszym przypadku chodzi o naniesienie do ewidencji bezspornych danych o gruntach, budynkach i lokalach, co ma charakter informacyjny. Rozgraniczenie nieruchomości służy natomiast ustaleniu przebiegu granic między nimi przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych danych znakami granicznymi na gruncie i sporządzenie odpowiednich dokumentów. Nie można za pomocą wprowadzonych do ewidencji gruntów danych dochodzić, czy też udowadniać tytułów prawnych do nieruchomości. Być może skarżąca ma rację odnośnie swoich twierdzeń dotyczących powierzchni i granic działki. Rzecz jednak w tym, iż nie są to dane bezspornie oddające stan faktyczny, lecz istnieje w tym zakresie rozbieżność, a ewentualne skorygowanie istniejących obecnie danych dotyczących praw związanych z wykonywaniem własności może nastąpić wyłącznie w wyżej opisanym postępowaniu rozgraniczeniowym. W związku z tym zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że dopiero powstałe w wyniku takiego postępowania dokumenty prawne /ugoda, decyzja administracyjna, bądź postanowienie sądu/ mogą stać się podstawą bezspornego stanu faktycznego i prawnego uprawniającego do skutecznego ubiegania się o wydanie pozwolenia na usunięcie drzew. Odnosząc się do zarzutów skargi naruszenia wskazanych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, należy stwierdzić, że wszystkie one są bezzasadne. Organy administracyjne prowadzące postępowanie w sprawie, w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy w sprawie, zapewniły stronie udział w przebiegu całego postępowania, przed rozstrzygnięciem umożliwiły stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów, a wydana decyzja realizuje dyrektywy art.107§1 i 3 kpa, zawierając uzasadnienie faktyczne i prawne rozstrzygnięcia. Jako niezasadny należy także ocenić zarzut zawarty w skardze, że D. P. nie powinien być stroną postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Organ administracji zasadnie przyznał status strony D. P. ponieważ wnioskowane do wycięcia drzewa są sporne pomiędzy N. D. a w/wymienionym i w tej sytuacji wyłączenie D. P. z postępowania pozbawiłoby go możliwości obrony jego interesów prawnych w rozumieniu art.28 kpa. Podsumowując, kontrolowana decyzja stanowi konsekwencję właściwego zastosowania obowiązujących przepisów prawa. Z powyższych względów skarga uległa oddaleniu na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.