I SAB/Wa 102/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej postanawia odrzucić skargę. A. G. pismem z dnia 14 kwietnia 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej w sprawie powołania go na członka Zespołu Kierowników Studiów [...] Państwowej Komisji Akredytacyjnej. W uzasadnieniu skargi A. G. wskazał, że w dniu 15 października 2007 r. mocą uchwały Senatu Wyższej Szkoły [...] w W. został wskazany jako kandydat na członka Zespołu Kierowników Studiów [...] Państwowej Komisji Akredytacyjnej. Wniosek o powołanie dr hab. A. G. został w terminie przesłany do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Pismem z dnia 1 października 2008 r. Wyższa Szkoła [...] w W. zwróciła się do Ministra z wnioskiem o wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie powołania dr hab. A. G. na członka Zespołu Kierowników Studiów [...] Państwowej Komisji Akredytacyjnej. W dniu 21 października 2008 r. Wyższa Szkoła [...] w W. złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego do Prezesa Rady Ministrów. Pismem z dnia 4 listopada 2008 r. Kancelaria Rady Ministrów przekazała skargę na opieszałość organu według właściwości do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W pismach z dnia 28 października i 25 listopada 2008 r. Minister podniósł, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania Kodeks postępowania administracyjnego, w związku z tym nie jest możliwie wydanie decyzji administracyjnej. Skarżący pismem z dnia 23 lutego 2009 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa oraz podniósł, że do dnia złożenia przedmiotowej skargi Minister nie wydał decyzji, ani nie ustosunkował się do przedmiotowego wezwania. W związku z powyższym, zdaniem skarżącego skarga na bezczynność jest zasadna. W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w pismach kierowanych do skarżącego. Ponadto organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie oraz wskazał, że art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. u. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) nakłada na Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego obowiązek powołania Państwowej Komisji Akredytacyjnej, a nie rozstrzygania w indywidualnych sprawach w drodze decyzji administracyjnych o powołaniu lub odmowie powołania do jej składu konkretnej osoby. Natomiast decyzjami administracyjnymi rozstrzygane są zdaniem Ministra należące do właściwości organów administracji publicznej sprawy indywidualne. Dlatego też Minister nie ma obowiązku powołania określonej osoby do składu Komisji, a osoba będąca kandydatem nie ma prawnie skutecznego roszczenia, ani w trybie administracyjnym ani cywilnym, o powołanie do tej Komisji. O kryteriach wyboru decyduje zdaniem organu podmiot odpowiedzialny za powołanie danego ciała kolegialnego, a zatem to do Ministra należy ocena, który ze zgłoszonych kandydatów daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków. Przy konstruowaniu osobowego składu Komisji Minister nie jest związany żadnymi szczególnymi zasadami dotyczącymi zachowania reprezentatywności poszczególnych podmiotów wskazujących kandydatów, obowiązuje go jedynie wymóg zapewnienia reprezentowania w składzie Komisji przedstawicieli grup kierunków studiów określonych w art. 50 ust. 4 ww. ustawy. Jednocześnie organ podkreślił, że podmioty wymienione w art. 48 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, mają jedynie prawo do przedstawienia kandydatury, a nie desygnowania członków Komisji. Dlatego też wystąpienie Wyższej Szkoły [...] w W., z wnioskiem przedstawiającym kandydaturę senatu ww. Uczelni, w osobie dr hab. A. G. nie spowodowało wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej. Wobec takiego stanu prawnego, Minister nie był zobowiązany do rozstrzygania o odmowie powołania skarżącego do składu Komisji. W ocenie ministra, nie było podstaw prawnych do wydania indywidualnego rozstrzygnięcia o odmowie powołania do składu Komisji. Minister zwrócił również uwagę, że z bezczynnością organu mamy, do czynienia wtedy, gdy organ w terminie ustalonym przez prawo nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia - lub też innego aktu, bądź nie podjął czynności, do której był zobowiązany. Zaś w sprawie niniejszej ustawodawca w art. 48 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym skonstruował jedynie uprawnienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego do powołania członków Komisji i ustalił odpowiednie kryteria wyboru. Zatem, realizacja przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego uprawnienia do powołania członków Państwowej Komisji Akredytacyjnej na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym nie należy do kategorii spraw, które podlegają administracyjnemu trybowi rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość wniesienia skargi także w wypadku bezczynności organu. Zapewnienie stronie postępowania administracyjnego prawa do wniesienia skargi z powodu bezczynności organu ma spowodować, w przypadku realizacji tego prawa, wyeliminowanie stanu bezczynności organu i doprowadzić do niezwłocznego podjęcia wymaganej prawem czynności. Należy przy tym zaznaczyć, że z art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy wynika, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 lit. a) tj.: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę o do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy Sąd wskazuje, że skarga na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniesiona przez A. G. byłaby dopuszczalna, gdyby organ ten był zobowiązany do podjęcia którejkolwiek czynności administracyjnej wymienionej w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 lit. a) powołanej wyżej ustawy. Warunek ten nie został spełniony. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na bezczynność organu w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej w sprawie powołania dr hab. A. G. na członka Zespołu Kierowników Studiów [...] Państwowej Komisji Akredytacyjnej. Kwestie powoływania członków Państwowej Komisji Akredytacyjnej reguluje ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, która w art. 48 stanowi, że Państwową Komisję Akredytacyjną powołuje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego (ust. 1). Zgodnie zaś z ust. 2 cytowanego przepisu Członków Komisji minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powołuje spośród kandydatów zgłoszonych przez Radę, Konferencję Rektorów Akademickich Szkół Polskich, Konferencję Rektorów Zawodowych Szkół Polskich, Parlament Studentów Rzeczypospolitej Polskiej, senaty uczelni oraz ogólnokrajowe stowarzyszenia naukowe i organizacje pracodawców. Członkiem Komisji może być nauczyciel akademicki posiadający co najmniej stopień naukowy doktora, zatrudniony w uczelni jako podstawowym miejscu pracy. Powołując członków Komisji, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego uwzględnia wymóg reprezentowania w składzie Komisji przedstawicieli grup kierunków studiów określonych w art. 50 ust. 4. ustawy. W ocenie Sądu, analiza powołanego art. 48 i n. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym regulujących problematykę powoływania i funkcjonowania Państwowej Komisji Akredytacyjnej prowadzi do wniosku, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie ma obowiązku podjęcia czynności, której domaga się skarżący tj. wydania decyzji administracyjnej w sprawie powołania go na członka Zespołu Kierowników Studiów [...] Państwowej Komisji Akredytacyjnej. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, iż przepis art. 48 ust. 1 ww. ustawy kreuje po stronie ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego jedynie obowiązek powoływania Państwowej Komisji Akredytacyjnej, nie nakłada natomiast na organ żadnego innego obowiązku, w tym wydania decyzji administracyjnej o odmowie powołania na członka takiej komisji. Wskazać w tym miejscu trzeba, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. powołał Państwową Komisję Akredytacyjną (Dz. Urz. MNiSW z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...], poz. [...]), zaś jej członkowie otrzymali stosowne akty powołania. Skoro przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, ani żadne inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego nie dają skarżącemu uprawnienia do tego, aby domagać się od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydania indywidualnej decyzji administracyjnej w sprawie powołania go na członka Zespołu Kierowników Studiów [...] Państwowej Komisji Akredytacyjnej (lub też wydania w tym zakresie innego aktu administracyjnego wymienionego w art. 3 § 2 pkt 2-4 lit. a), to uznać należy, że skarga na bezczynność organu w tym przedmiocie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.