II GZ 113/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1739/09 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób bez wymaganego zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1739/09, odrzucił wniosek P. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. doręczono skarżącemu w dniu 20 lipca 2009 r., a skarga została wniesiona w dniu 20 sierpnia 2009 r., tj. po upływie 30 dni od doręczenia decyzji. Skarga została więc odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 października 2009 r. z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. W dniu 29 listopada 2009 r. P. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w którego uzasadnieniu wskazał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi spowodowane było pomyłką w jego obliczaniu oraz chorobą i pobytem w szpitalu. Odrzucając powyższy wniosek Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, zaś stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie tej czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem należy złożyć w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. wniosek spóźniony albo niedopuszczalny podlega odrzuceniu. W ocenie Sądu I instancji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po upływie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z załączonych zaświadczeń lekarskich wynika, że choroba skarżącego i związane z nią zwolnienie lekarskie trwały od 20 maja do 31 sierpnia 2009 r., zatem przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 1 września 2009 r., co oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać złożony najpóźniej w dniu 8 września 2009 r. Zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek ten powinien zostać złożony za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W sprawie niniejszej tryb złożenia wniosku nie został dochowany, a termin jego wniesienia został przekroczony, zatem wniosek podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie P. P. wskazał, że skargę wniósł z opóźnieniem, gdyż źle zrozumiał pouczenie organu, zaś w dniu 1 września 2009 r. nie wiedział jeszcze o przekroczeniu terminu do wniesienia skargi, gdyż postanowienie o jej odrzuceniu zapadło dopiero w dniu 21 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. uchybiony termin do dokonania określonej czynności procesowej Sąd może przywrócić na wniosek strony, jednakże wniosek ten musi spełniać określone przepisami warunki. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od momentu ustania przyczyny uchybienia, dokonać uchybionej czynności, uprawdopodobnić okoliczność wskazując na brak winy w uchybieniu terminu. Wymogi te muszą być spełnione łącznie, a brak któregokolwiek z nich uniemożliwia przywrócenie terminu. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin siedmiu dni do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o przekroczeniu terminu. Strona, która o przekroczeniu terminu dowiedziała się już po ustaniu przyczyny, która spowodowała przekroczenie, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, bowiem termin siedmiodniowy z art. 87 § 1 p.p.s.a., jako termin procesowy, jest także przywracalny. W sprawie niniejszej Sąd prawidłowo ustalił, że nawet jeżeli uznać, iż choroba skarżącego usprawiedliwiała uchybienie terminu, to przyczyna uchybienia, ustała w dniu 31 sierpnia 2009 r. i od tej daty zaczął biec termin 7 dniowy z art. 87 § 1 p.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, zatem wniosek złożony w dniu 29 listopada 2009 r. był wnioskiem spóźnionym. Zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie zostało zaskarżone, bowiem wniosek ten, po odrzuceniu skargi, wszczyna ponowne postępowanie skargowe, zatem wniosek złożony bezpośrednio do Sądu został wniesiony z naruszeniem wymaganego trybu. Co do zasady przyjmuje się w orzecznictwie, że wniosek strony wadliwie skierowany bezpośrednio do Sądu, Sąd ten powinien przesłać do organu, którego decyzja jest przedmiotem skargi, celem zachowania wymaganego trybu. W ocenie Sądu orzekającego w sprawie niniejszej w sytuacji, kiedy z materiału sprawy wynika w sposób oczywisty, że wniosek wadliwie wniesiony bezpośrednio do Sądu, jest wniesiony z niczym nieusprawiedliwionym uchybieniem terminu, jego odrzucenie, bez przesyłania organowi jest uzasadnione, bowiem dyskwalifikujące wniosek uchybienie terminu może się tylko pogłębić, a sam fakt jego istnienia obliguje Sąd do odrzucenia wniosku. Podkreślić też należy, że z akt sprawy wynika, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 października 2009 r. o odrzuceniu skargi z powodu przekroczenia terminu do jej wniesienia zostało doręczone stronie w dniu 29 października 2009 r., zatem przyjąć należy, że w tej dacie strona z całą pewnością dowiedziała się już o uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mimo tej wiedzy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, bez żadnego wskazania przyczyny jego opóźnienia i bez wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia, wniesiony został dopiero w dniu 29 listopada 2009 r. W tym stanie rzeczy odrzucenie wniosku było uzasadnione. Zważywszy powyższe Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako nieusprawiedliwione.