II SA/Rz 933/07
WyrokWSA w Rzeszowie2008-04-17
Skład orzekający: WSA Jolanta Ewa Wojtyna, Sędzia WSA Krystyna Józefczyk, NSA Ryszard Bryk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda, działając w trybie autokontrolo, mógł uwzględnić skargę A. S.A. na własną decyzję, uchylając ją i poprzedzającą decyzję organu I instancji, a następnie przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia?Ratio decidendi
Wojewoda, działając na podstawie art. 54 § 3 PPSA, miał prawo uwzględnić skargę A. S.A. w całości, uchylając własną decyzję i poprzedzającą decyzję organu I instancji, a następnie przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Tryb autokontrolo pozwala organowi na weryfikację własnej decyzji pod względem zgodności z prawem, jeśli skarga zostanie uwzględniona w całości przed rozpoczęciem rozprawy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. S.A. na decyzję Wojewody, która uwzględniła skargę A. S.A. na decyzję odmawiającą uchylenia pozwolenia na budowę. Pozwolenie na budowę zostało wydane A. C. na rozbudowę tymczasowego pawilonu handlowego. A. S.A. wniosło o wznowienie postępowania, twierdząc, że nie brało w nim udziału bez własnej winy. Po odmowie uchylenia decyzji przez organ I instancji, Wojewoda uchylił tę decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia w trybie autokontrolo. Sąd administracyjny oceniał legalność tej decyzji Wojewody.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Jolanta Ewa Wojtyna Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ NSA Ryszard Bryk Protokolant sekr. sąd. Paweł Kozik po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie uwzględnienia skargi na decyzję odmawiającą uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę -skargę oddala-
II SA/Rz 933/07
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] października 2007 r. Wojewoda działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm./, po zapoznaniu się ze skarga A. S.A. z dnia 20 września 2007 r. do WSA w Rzeszowie na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] uwzględnił skargę A. S.A. i uchylił decyzję własną z [...] sierpnia 2007 r. oraz poprzedzającą decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Jak ustalono na podstawie akt administracyjnych, decyzję z dnia [...] października 2006 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku inwestora zatwierdzono projekt budowlany
i udzielono pozwolenia A. C. na rozbudowę i nadbudowę tymczasowego pawilonu handlowego na działce nr 483/8 wraz z przyłączem kanalizacji sanitarnej na działkach 483/8
i 483/15 przy ul. G. w R.
Wnioskiem z dnia 23 lutego 2007 r. A. S.A. wniosło o wznowienie postępowania ze względu na fakt, iż będąc stroną nie brało udziału w tym postępowaniu bez własnej winy.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. Prezydent Miasta wznowił postępowanie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4, art. 147 i 149 k.p.a.
Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2006 r. zatwierdzającej projekt budowlany
i zezwalającej na rozbudowę i nadbudowę powołując jako podstawę prawną przepis art. 151 § 1 k.p.a.
Z jej uzasadnienia wynika, iż rozpoznając merytorycznie wniosek A. o wznowienie postępowania zastrzeżenia A. dotyczące możliwości dobudowy do budynku dworca
w R. rozbudowy i nadbudowy tymczasowego kiosku handlowego przez A. C. nie jest możliwe ponieważ A. zamierza rozbudować i modernizować dworzec a inwestycja objęta pozwoleniem umożliwiłaby to, a poza tym A. czyni starania o likwidację kiosku już istniejącego.
Zdaniem organu sam zamiar modernizacji i rozbudowy dworca nie może być przeszkodą dla innych inwestorów.
Inwestor uzyskał decyzję o warunkach zabudowy, a po przedłożeniu wymaganych dokumentów uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę, w którym nałożone zostały pewne warunki.
Jednym z nich jest określony czas użytkowania tego obiektu, upływa z chwilą utraty prawa do dysponowania nieruchomością. Tak więc obiekt ten ma charakter tymczasowy. Organ nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., odmówił jej uchylenia.
Po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję Prezydenta Miasta z [...] kwietnia 2007 r. i umorzył postępowanie organu I instancji.
W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z odpisem z KRS-u jest reprezentowane przez Zarząd spółki w skład którego wchodzi jednoosobowo prezes C. P. Wniosek o wznowienie postępowania z 23 lutego 2007 r. podpisany został przez dyrektora J. L. Wezwano przedsiębiorstwo do udokumentowania, iż był on uprawniony do reprezentowania Spółki.
W odpowiedzi na to pismo doręczono pełnomocnictwo prezesa zarządu z 8 czerwca 2007 r., w którym umocowano dyrektora J. L. do dokonania czynności statutowo zastrzeżonych do kompetencji Zarządu w granicach zwykłego zarządu. Wynika z tego, że dopiero z tą datą dyrektor posiadał legitymację do reprezentowania Zarządu, nie był zatem uprawniony do tego w dacie złożenia wniosku o wznowienie postępowania 23 lutego 2007 r.
Wobec tego, że wniosek o wznowienie dotknięty jest wadą formalną nie mógł wywołać skutku w postaci wszczęcia postępowania.
Decyzję tą zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie A. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Po jej wniesieniu organ wydał decyzję z dnia [...] października 2007 r. w trybie autokontroli.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż wniosek o wznowienie postępowania podpisany przez dyrektora J. L. został złożony zgodnie z pełnomocnictwem z 4 stycznia 2000 r., wobec tego był uprawniony do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Postępowanie wznowieniowe organu I instancji przeprowadzone zostało z naruszeniem prawa.
Należy zwrócić uwagę, że objęte postępowaniem o pozwoleniu na budowę zamierzenia inwestycyjnego, które polega na wykonaniu w granicy z działką nr 496/7 ściany o wys. Ponad 6 m co może mieć wpływ na możliwości zagospodarowania działki, co powinno być wzięte pod uwagę w postępowaniu wznowieniowym.
Decyzję tą zaskarżył inwestor wnosząc o jej uchylenie.
W jej motywach podniósł, iż A. mając fachową obsługę prawną wezwane do przedłożenia odpowiednich dokumentów winien wiedzieć, co w tym się mieści.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych
w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Sąd może uwzględnić skargę tylko wówczas, gdy stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które może mieć wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 a, b, c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.
Oceniając zaskarżoną decyzję przez pryzmat cytowanego przepisu nie ma podstaw do uwzględnienia skargi.
Zaskarżona decyzja wydana została w trybie art. 54 § 3 cyt. ustawy, który reguluje instytucję autokontroli.
Zgodnie z brzmieniem tego przepisu organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości, aż do momentu rozpoczęcia rozprawy.
W literaturze przyjmuje się /podobnie jak na tle art. 38 ust. 2 ustawy o NSA/, że autokontrola zaskarżonej decyzji przez organ administracji publicznej, który ją wydał, stanowi nowe, samodzielne upoważnienie organu administracji publicznej do weryfikacji własnej ostatecznej decyzji wiążące się wyłącznie z zaskarżeniem tej decyzji do sądu administracyjnego /T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska – Postępowanie sądowoadministracyjne, s. 221/.
W ramach autokontroli przez organ administracji publicznej mogą być brane pod uwagę wyłącznie kryteria stosowane przez sąd administracyjny, a więc określone przez art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, cytowany na wstępie.
Jest on zatem uprawniony i zobowiązany dokonać autokontroli zaskarżonej decyzji ostatecznej wyłącznie "pod względem zgodności z prawem".
Treść omawianego przepisu art. 54 § 3 jednoznacznie wskazuje, że warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów oraz wniosków skargi, jak też wskazanej w niej podstawy prawnej /patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 września 2005 r., VI SA/Wa 712/05, z 15 czerwca 2005 r., IV SA/Wa 158/05/.
Analiza skargi A. na decyzję z dnia [...] sierpnia 2007 r. prowadzi do wniosku, że skorzystanie z trybu przewidzianego w art. 54 § 3 ustawy jest zgodne z przepisami.
Bezspornym jest, że organ wydając decyzję w trybie art. 54 § 3 ustawy uwzględnił w całości żądanie skargi A. S.A. z dnia 20 września 2007 r., a miało to miejsce przed rozpoczęciem rozprawy. W uzasadnieniu organ podzielił argumentację skarżącego A., iż nie brał on udziału w postępowaniu o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia A. C. na rozbudowę i nadbudowę tymczasowego pawilonu handlowego na działce nr 483/8 przy ulicy G. w R.
Z tych względów na zasadzie przepisu art. 151, art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, w związku z art. 28 k.p.a. orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło