II SA/Rz 351/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 22 października 2009 r. sprawy ze skargi S.P. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...), Nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę -skargę oddala- Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. /[...]/ Wojewoda [...], powołując się na przepisy art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm./, art. 28, 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm./ utrzymał w mocy zakwestionowaną odwołaniem S. P. decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2008 r. /[...]/ zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z wewnętrznymi instalacjami: wody, kanalizacji sanitarnej, gazu, energii elektrycznej, ewentualnego ogrzewania oraz wewnętrzną instalacją zalicznikową energii elektrycznej i gazu na działce nr 1841/11 w N. na rzecz "A." Sp. z o.o. R. wg projektu budowlanego J. S. /uprawnienia budowlane [...] i wpis do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa pod nr [...]/. W uzasadnieniu decyzji ostatecznej zostało stwierdzone, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył wymagane dokumenty /art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego/, projekt budowlany odpowiada przepisom /art. 35 Prawa budowlanego/, jest kompletny, został opracowany przez uprawnionego projektanta i posiada wymagane opinie oraz uzgodnienia. Projektowana inwestycja zlokalizowana jest na działce o zróżnicowanej konfiguracji o stoku północno-wschodnim. Projektowany budynek został usytuowany w odległości 6,64 m od działki S. P. i 23 m od jego budynku mieszkalnego, co odpowiada wymogom § 12 ust. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm./. Znaczna odległość projektowanego budynku mieszkalnego S. P. wyklucza potrzebę analizy pod względem braku ograniczenia dopływu światła dziennego do pomieszczeń mieszkalnych w jego budynku /§ 13 rozporządzenia/ zwłaszcza, że jego budynek od strony południowo-wschodniej /od strony projektowanej inwestycji/ posiada ścianę pełną. Natomiast zasadna jest analiza w zakresie zgodności projektowanej inwestycji z § 13 cyt. rozporządzenia w stosunku do ewentualnej perspektywicznej zabudowy na działce nr 1850/3 /własność odwołującego się/ w odległości 4 m z otworami okiennymi. Przeprowadzona w tym zakresie analiza, przy założeniu danych zawartych w projekcie budowlanym i materiale uzupełniającym, tj. najniższy poziom działki odwołującego u podnóża skarpy wynosi 258,2 m n.p.m., rzędna projektowanego terenu /na którym zlokalizowano projektowany obiekt/ 260 m n.p.m., odległość projektowanego obiektu od granicy działki 6,64 m, maksymalna wysokość projektowanego obiektu 7,64 m dała wynik pozytywny, bowiem odległość potencjalnej zabudowy od projektowanego budynku /10,64 m/ jest większa od maksymalnej wysokości projektowanego budynku /7,64 m/ z uwzględnieniem projektowanej różnicy terenu 1,80 m /9,44 m/. Organ odwoławczy nadto podkreślił, że projektowany teren działki inwestowanej nie przewiduje wykonania nasypów, tylko obniżenie terenu w miejscu lokalizacji obiektu do poziomu 260 m n.p.m. Skarpa zlokalizowana przy południowo-zachodniej granicy działki inwestora oznaczona została na mapie dokumentacyjnej załączonej do dokumentacji geotechnicznej budynku oraz na planszy zagospodarowania materiału uzupełniającego, jako istniejąca. Natomiast inwestor przewidział, że wody powierzchniowe będą odprowadzane poprzez ułożone betonowe korytka ściekowe przy murku ogrodzeniowym od strony działek inwestora z odprowadzeniem do rowu przydrożnego za zgodą zarządcy. Docelowo zostanie wykonana kanalizacja deszczowa na warunkach określonych pismem Urzędu Miejskiego w B. z dnia 17 października 2008 r. /[...]/, która będzie przedmiotem odrębnego postępowania. Przedmiotowy budynek został zatem zaprojektowany zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami techniczno-budowlanymi. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego wykonanego ogrodzenia wyjaśniono, że przedmiotowe pozwolenie nie obejmuje budowy ogrodzenia, zaś budowa ogrodzenia między działkami nie podlega unormowaniom wynikającym z przepisów Prawa budowlanego. Jeśli w ocenie odwołującego się budowane przez inwestora ogrodzenie pełni inną funkcję niż ogrodzeniową, to w tej sprawie należy zwrócić się do organów nadzoru budowlanego, pozostaje to jednak bez wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie. S. P. wniósł na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, domagając się orzeczenia czy roboty budowlane prowadzone przez inwestora sąsiadującego z jego posesją są wykonywane zgodnie z zaskarżoną decyzją Wojewody z dnia [...] lutego 2009 r. Stwierdził bowiem, że obecnie część nasypów wzdłuż jego posesji jest już wykonana, a do jakiej wysokości mają być wykonane wskazują punkty wysokościowe nabite przez geodetę. W rzeczywistości też skarpa przy południowo-zachodniej granicy działki inwestora nigdy nie dochodziła do granicy jego działki, lecz była odsunięta o ok. 2 m, gdyż przez kilkadziesiąt lat wzdłuż granicy działek biegła droga dojazdowa do pól w stronę wsi M. Obecnie jest zasypywana ziemią do wysokości betonowego muru oporowego, który wg opinii Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest murkiem ogrodzeniowym. Nadto wody opadowe przez wykonane spadki z poszczególnych nasypów zlewają się w kierunku jego posesji i dodatkowo systematycznie zamulają przydrożny rów. Wojewoda wniósł w odpowiedzi na skargę o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stwierdził też, że zarzuty zawarte w skardze dotyczą zgodności realizacji inwestycji z pozwoleniem na budowę i pozostają bez wpływu na zaskarżone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Skarga nie ma uzasadnionych podstaw prawnych. Przede wszystkim należy wyjaśnić skarżącemu, że po myśli art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną /art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Sąd, jak wynika z art. 145 § 1 powyższej ustawy, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia prawa, w konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu. Otóż zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Starosty [...] z dnia [...] października 2008 r. /[...]/, którą wymieniony ostatnio organ zatwierdził projekt budowlany i udzielił "A." Sp. z o.o. w R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z wewnętrznymi instalacjami na działce nr 1841/11 położonej w N. Po myśli art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /j.t. Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm./ ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę upoważnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych, z zastrzeżeniem art. 29 – 31, a przez zatwierdzenie projektu budowlanego akceptuje plan budowy, w tym jej funkcję i konstrukcję oraz planowane zasady zagospodarowania działki budowlanej. Wymienione zaś ostatnio art. 29 – 31 stanowią o zwolnieniu inwestora z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę wyliczonych tam obiektów i robót budowlanych. Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w zakresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane /art. 32 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane/. Przed wydaniem decyzji organ architektoniczno-budowlany sprowadza zgodność projektu budowlanego /dołączanego do wniosku o pozwolenie na budowę/ z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia /art. 20 ust. 1 pkt 1b/ i zaświadczenia /art. 12 ust. 7/ oraz wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 /art. 35 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane/. Organ ten nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 art. 35 oraz w art. 32 ust. 4 cyt. wyżej, co wynika z art. 35 ust. 4 powyższej ustawy. Z dołączonej do akt dokumentacji sprawy wynika, że inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dołączył wszystkie prawem wymagane dokumenty i złożył go w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] stycznia 2008 r. /[...]/ wydanej przez Burmistrza Gminy [...]. Decyzja ta, wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu obejmującego działkę inwestora, przesądziła o możliwości budowy na tej działce, tj. nr 1841/11 w N. projektowanego budynku z infrastrukturą techniczną. Obligatoryjna kontrola dokumentów dołączonych do wniosku o pozwolenie na budowę, przeprowadzona przez organy architektoniczno-budowlane w zakresie określonym w art. 35 cyt. wyżej wykazuje, że projekt budowlany odpowiada przepisom, został sporządzony przez uprawnionego projektanta, jest kompletny i posiada wymagane opinie oraz uzgodnienia. Projekt zagospodarowania działki nr 1841/11, uzgodniony z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowych /opinia Nr [...]z dnia 26.09.2008 r./, wykazuje usytuowanie projektowanego obiektu budowlanego w odległości 6,64 m od działki skarżącego i jednocześnie 23 m od jego budynku mieszkalnego. Tym samym zostały spełnione wymogi z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm./. Trzeba tu podkreślić, że przepisy tego rozporządzenia odnoszą się do budynków "sytuowanych", a więc zakres ich stosowania dotyczy sytuacji projektowania i budowy nowych budynków lub innych działań określonych w § 2 w/w rozporządzenia. Zgodnie z § 13 ust. 1 powyższego rozporządzenia odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń. Słusznie więc podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że znaczna odległość projektowanego budynku od istniejącego budynku mieszkalnego skarżącego /23 m/ nie czyni potrzebną analizę pod względem ograniczenia dopływu światła dziennego do pomieszczeń mieszkalnych w budynku skarżącego /zwłaszcza, że jego budynek od strony projektowanego budynku posiada ścianę północną/. Natomiast niewątpliwie zasadnym było przeprowadzenie analizy w zakresie zgodności projektowanego budynku z § 13 w/w rozporządzenia w stosunku do "ewentualnej perspektywicznej" zabudowy na działce skarżącego nr 1850/3 w odległości 4 m z otworami okiennymi, a która – przy uwzględnieniu projektowanej różnicy terenu – dała wynik pozytywny. Mając to wszystko na uwadze należało dojść do wniosku, że w ustalonej sytuacji powstały materialno-prawne przesłanki udzielenia pozwolenia na budowę. W rezultacie więc wydana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu budowlanego na działce nr 1841/11 w N. nie narusza prawa. Skarżący koncentrował swe zarzuty na kwestii zgodności realizacji inwestycji z pozwoleniem na budowę; w jego ocenie brak jest takiej zgodności. Zarzuty te pozostają jednak bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, tj. z punktu widzenia jej zgodności ze stanem prawnym obowiązującym w dacie jej podjęcia. Kontrola realizacji inwestycji dokonywana jest bowiem w postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego – ze stosownym wnioskiem skarżący wystąpił – stosującym w tym względzie środki prawem przewidziane. Z tych więc względów na podstawie art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została oddalona.