II OZ 1148/09

II OZ 1148 / 09 POSTANOWIENIE Dnia 5 stycznia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 1405/09 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić zażalenie. II OZ 1148 / 09 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił L. M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu skarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżąca L. M., reprezentowana przez adwokata J. M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2009 r. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, iż powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 25 czerwca 2009 r., skarga natomiast została złożona w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie w dniu 24 lipca 2009 r. Sąd niezwłocznie przekazał skargę Małopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu 28 lipca 2009 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym). Jednakże w konsekwencji powyższego należało uznać, iż przedmiotowa skarga nadana została z uchybieniem terminu. Wnioskiem z dnia 10 sierpnia 2009 r. pełnomocnik skarżącej adwokat J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2009 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że powstałe opóźnienie w złożeniu skargi, dokonane zostało bez jego winy, bowiem pismo z dnia 22 lipca 2009 r., zawierające skargę na przedmiotową decyzję, zostało w dniu 24 lipca 2009 r., złożone bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie osobiście przez pracownika administracyjnego jego kancelarii. Pracownik ten posiada właściwe przeszkolenie, a do jego obowiązków należy właściwe kierowanie poczt i nigdy wcześniej nie dopuścił się błędu w zakresie kierowania poczty. Złożenie skargi bezpośrednio do Sądu było z jego strony niezamierzoną omyłką, zwłaszcza, że sama treść pisma wskazuje na prawidłowy sposób doręczenia. Ponadto pełnomocnik wskazał, iż dochował siedmiodniowego termin do złożenia wniosku, który winien być liczony od momentu doręczenia pisma Sądu, informującego o przesłaniu do organu odwoławczego mylnie złożonej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając przywrócenia terminu, przyjął wyjaśnienia pełnomocnika, co do zachowania siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, jednakże w jego ocenie nie wykazał on żadnych okoliczności uniemożliwiających mu dochowanie terminu. W ocenie Sądu pierwszej instancji, strona a w konsekwencji jej pełnomocnik obowiązana jest do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, bowiem istotą postępowania zmierzającego do przywrócenia terminu do dokonania czynności sądowej jest wykazanie, iż miały miejsce okoliczności o charakterze obiektywnym, utrudniające lub uniemożliwiające dokonanie takiej czynności w prawem zakreślonym terminie, i których przy dołożeniu należytej staranności nie można było przezwyciężyć, a więc wyłączające winę strony skarżącej (lub jej pełnomocnika) w zaniechaniu dokonania tych czynności. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona skarżąca (lub jej pełnomocnik) nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast zdaniem Sądu sprawy związane z pracą kancelarii adwokackiej, jej reorganizacją, powierzeniem zadań poszczególnym pracownikom sekretariatu, nadzorem nad prawidłowym ich wykonywaniem są wewnętrznymi kwestiami organizacyjnymi tejże kancelarii. Sąd podzielił również pogląd samego pełnomocnika, iż złe złożenie skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2009 r. osobiście i bezpośrednio w Sądzie z pominięciem organu było wynikiem niedbalstwa pracownika sekretariatu kancelarii adwokackiej, co obciąża w całości pełnomocnika skarżącej. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła L. M., reprezentowana przez adwokata J. M., zarzucając mu naruszenie przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż zachodzi brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia przez skarżącą skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że Naczelny Sąd Administracyjny orzeknie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż pełnomocnik dochował należytej staranności, bowiem powierzył wykonanie czynności pracownikowi administracyjnemu kancelarii, który posiadał właściwe przeszkolenie i nie dopuścił się wcześniej błędu w zakresie kierowania poczty. Powyższe stanowiło jest oczywistą i niezamierzoną omyłką, zwłaszcza, że z treści pisma wynikał prawidłowy sposób doręczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności, wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie to było niezawinione. Należy wskazać, że nie może o zasadności rozpoznawanego wniosku przesądzać argument, iż błędy popełnione przez pracownika kancelarii pełnomocnika, nie mogą obciążać strony. Odwołując się bowiem do ugruntowanego w orzecznictwie poglądu, trzeba stwierdzić, iż zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona (pełnomocników, pracowników kancelaryjnych) powodują, że nie można uznać braku winy strony w uchybieniu terminowi (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 1999 r. sygn. I PKN 76/99, OSNP 2000 r. Nr 11, poz. 431; także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2000 r. sygn. II CKN 554/00, Lex nr 51986). Przytoczone wyżej względy powodują, iż Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.