VII SA/Wa 1608/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. M. na Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie pozwu sądowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 sierpnia 2009 r. N. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Ministra Skarbu Państwa, żądając zwrotu kwoty 3197 zł uiszczonej tytułem opłat sądowych w związku z toczącym się postępowaniem o zapłatę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Definicję legalną sprawy sądowoadministracyjnej zawiera art. 1 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym jest to sprawa z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz każda inna sprawa, do której stosuje się przepisy tej ustawy z mocy ustaw szczególnych. Szczegółowy zakres kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne określa art. 3 § 2 p.p.s.a. Zawarte w skardze żądanie zwrotu przez Ministra Skarbu Państwa określonej kwoty tytułem opłat uiszczonych od wnoszonych pism procesowych w postępowaniu sądowym stanowi jedynie roszczenie o charakterze cywilnoprawnym i nie podlega rozpatrzeniu przez sąd administracyjny jako wykraczające poza zakres orzekania wskazany w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.