II SA/Kr 718/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Mirosław Bator / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2009 r. sprawy ze skargi W.O. o wznowienie postępowania w sprawie do sygn. akt IISA/Kr 247/08 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddala skargę o wznowienie postępowania II SA/Kr 718/09 Uzasadnienie Pismem z dnia [....] maja 2009r. skarżąca W.O. działająca przez pełnomocnika adwokata B.F. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2008r. sygn. akt II SA/Kr 247/08. Wyrokiem tym oddalono skargę tejże skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 29 maja 2003r. nr [....] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Żadna ze stron nie złożyła wniosku o uzasadnienie w/w wyroku. Jako podstawę prawną skargi o wznowienie postępowania, pełnomocnik skarżącej wskazał przepis art. 271 ust. 2 w związku z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniósł o uchylenie wyroku oraz rozpoznanie sprawy i uchylenie zaskarżonej decyzji. W złożonej skardze pełnomocnik wyjaśnił, że po zbadaniu w dniu [....] marca 2009r. akt sprawy II SA/Kr 247/09 w siedzibie tutejszego Sądu stwierdził, że zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 28.04.2008r. zostało doręczone sąsiadowi skarżącej, który pisma tego skarżącej nie przekazał. W związku powyższym skarżąca została pozbawiona możliwości działania, co zgodnie z treścią art. 271 § 1 ust. 2 powołanej wyżej ustawy stanowi przesłankę wznowienia postępowania. W dalszej części skargi pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że decyzją z dnia 26 września 2002r. Wójt Gminy S. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą "budowa stacji paliw płynnych z pawilonem handlowy, na działkach [....] i [....] w S." Na skutek odwołania złożonego przez W.O. i S.O. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia 15 listopada 2002r. uchyliło decyzję Wójta. Następnie decyzją z dnia 11 marca 2003r. Wójt Gminy S. wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowych działek dla inwestycji polegającej na budowie stacji gazu płynnego. Decyzja ta została utrzymana w mocy, decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 29 maja 2003r. Pełnomocnik wskazuje dalej, że decyzją z dnia 24 lutego 2004r. Starosta Powiatu T. zezwolił na budowę stacji gazu płynnego. Od decyzji tej odwołanie złożyła skarżąca W.O. Odwołanie to nie zostało uwzględnione i decyzją z dnia 20 maja 2004r. Wojewoda [....] utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty T. w mocy. Na końcu pełnomocnik zaznaczył, że żadna z decyzji dotyczących inwestycji na działce nr [....] nie została skarżącej doręczona. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie. Organ podniósł, że nie może odnieść się do przesłanki wznowienia postępowania, jaką wskazuje pełnomocnik skarżącej, ponieważ nie posiada akt sprawy. Dalej organ zauważył, że zarzuty skargi odnoszą się do postępowania prowadzonego przez organy administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie wydania pozwolenia na budowę oraz do braku uczestniczenia stron w tym postępowaniu. Skarżąca zatem nie podnosi żadnych nowych zarzutów dotyczących ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Kolegium w całości podtrzymało argumenty jakie zawarte zostały w odpowiedzi organu z dnia 28 sierpnia 2003r. na skargę W.O. na decyzję Kolegium z dnia 29 maja 2003r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest przy tym w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. W razie stwierdzenia bezzasadności skargi, sąd skargę oddala w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem niniejszego postępowania jest wniosek skarżącej W.O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem w sprawie II SA/Kr 247/08 dotyczącym skargi W.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy S. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Jako podstawę prawną złożonego wniosku W.O. działając przez profesjonalnego pełnomocnika wskazuje przepis art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Pełnomocnik ten podaje, iż badając w sekretariacie sądu sprawę II SA/Kr 247/08 stwierdził, iż wezwanie na rozprawę w dniu 28 kwietnia 2008 r. zostało doręczone sąsiadowi skarżącej, a ten nie przekazał jej pisma tj. zarzucił naruszenie przepisu art. 72 p.p.s.a. poprzez brak doręczenia prawidłowego powiadomienia o rozprawie, a w konsekwencji – pozbawienie możliwości działania. Podstawa wznowienia postępowania sądowego na którą powołuje się pełnomocnik , W.O. określona jest w art. 271 ust 2 p.p.s.a. który stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Na podstawie tego przepisu można żądać wznowienia postępowania sądowego w sytuacji, kiedy na skutek naruszenia przepisów prawa np. nie doręczenia wezwania na rozprawę, strona bez swojej winy nie brała udziału w tym postępowaniu a tym samym była pozbawiona możliwości działania. Brak jednak podstaw do wznowienia, w sytuacji, kiedy wbrew twierdzeniem zawartym we wniosku o wznowienie postępowania, strona była wzywana lub powiadamiana o rozprawie w sposób prawidłowy tj. zgodny z zasadami określonym w przepisach od art. 65 p.p.s.a. do art. 81 p.p.s.a. Zgodnie z dyspozycją art. 67. § 1. P.p.s.a. jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej - jej przedstawicielowi ustawowemu. Z kolei przepis art. 72 p.p.s.a. - jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania sądowego, sąd zbadał akta sprawy II SA/Kr 247/08 dokonując ustaleń, iż w aktach tej sprawy pod kartą 66 znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru powiadomienia dla W.O. , o rozprawie jaka miała się odbyć w dniu 28 kwietnia 2008 r. i na której zapadł wyrok oddalający skargę jej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. Według adnotacji doręczyciela zamieszczonej na drugiej stronie zwrotki "pismo doręczył, powodu nieobecności adresata w mieszkaniu, osobie o nazwisku O., synowej która jest dorosłym domownikiem adresata". Potwierdzenie odbioru powiadomienia przez osobę o nazwisku O. w dniu 8 kwietnia 2008 r. znajduje się na pierwszej stronie zwrotki (własnoręczny podpis opatrzony datą). Jest to w pełni prawidłowe powiadomienie o rozprawie na której zapadł wyrok w sprawie będącej przedmiotem wniosku wznowienie postępowania. Wniosek ten zatem zupełnie bezpodstawny. Nie jest wiadomym dla sądu na jakiej zasadzie profesjonalny pełnomocnik wnioskodawczyni adwokat B.F. dopatrzył się takiej treści powiadomienia o rozprawie, o jakiej mowa we wniosku. Z uwagi jednak na oczywistą niezgodność uzasadnienia wniosku o wznowienie postępowania ze stanem rzeczywistym, dalsze dywagacje na ten temat zdaniem sądu są zbędne. Ponieważ wniosek o wznowienie postępowania pomimo, iż opiera się na ustawowej przesłance, nie zasługuje na uwzględnienie, zbędnym jest także ustosunkowanie się przez sąd do dalszych zarzutów zawartych we wniosku. Zarzuty te nie dotyczą bowiem przesłanek wznowieniowych. Z uwagi na powyższe okoliczności, na mocy wyżej przytoczonych przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.