III SAB/Kr 34/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Miejskiego Zarządu Budynków Sp. z o.o. p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę. S. B. wniosła w dniu 28.05.2009r. za pośrednictwem Miejskiego Zarządu Budynków Sp. z o.o. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zatytułowaną "skarga na zaniechanie oraz niewłaściwe działanie w toku postępowania" w/w Spółki w związku z brakiem odpowiedzi na złożoną przez nią reklamację dotyczącą rozliczenia kosztów centralnego ogrzewania i wystawieniem przez Spółkę wezwania do zapłaty zawierającego kwotę, na którą została złożona reklamacja, w czasie gdy termin składania reklamacji jeszcze nie upłynął. W związku z tym zawarła wnioski o zobowiązanie Spółki do rzetelnego rozpatrzenia reklamacji oraz stwierdzenie nieważności wystawionego wezwania do zapłaty. Wyjaśniła, że w dniu 22.04.2009r. złożyła w urzędzie pocztowym pismo z 21.04.2009r. stanowiące reklamację na doręczone jej w dniu 7.04.2009r. rozliczenie za ogrzewanie mieszkania. W dniu 30.04.2009r. otrzymała zaskarżone wezwanie do zapłaty opiewające w większej części na kwotę z doręczonego zaledwie 17 dni przed datą wezwania rozliczenia użytkownika, na które przysługuje 30-dniowy termin składania reklamacji. W ocenie skarżącej stanowi to dowód lekceważenia przez Spółkę praw innych osób. Załączyła do skargi dokumentację rozliczeń i reklamacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga B. B. nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi albowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Przedmiot skargi B. B. obejmuje regulacja ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006r., Nr 89, poz. 625), która w art. 1 stanowi, że określa zasady kształtowania polityki energetycznej państwa, zasady i warunki zaopatrzenia i użytkowania paliw i energii, w tym ciepła, oraz działalności przedsiębiorstw energetycznych, a także określa organy właściwe w sprawach gospodarki paliwami i energią. Na podstawie art. 5 tej ustawy dostarczanie paliw gazowych lub energii (w tym cieplnej) odbywa się, po uprzednim przyłączeniu do sieci, o którym mowa w art. 7, na podstawie umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowy sprzedaży, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji i umowy o świadczenie usług magazynowania paliw gazowych lub umowy o świadczenie usług skraplania gazu. Umowa sprzedaży oraz umowa o świadczenie usług to pojęcia, które kształtowane są przez prawo cywilne, stąd roszczenia, które skarżąca wysuwa wobec Spółki mogą być rozpoznane tylko i wyłącznie przez sąd powszechny. Roszczenia bowiem skarżącej koncentrują się wokół nienależytego wykonania usługi, którą jest dostarczenie energii cieplnej, w tym niewłaściwego rozliczenia kosztów tej usługi. Nadmienić należy, że stosunek prawny, który kształtowany jest między B. B. a Miejskim Zarządem Budynków Sp. z o.o. to relacja między konsumentem a przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów art. 22 (1) i 43(1) ustawy z dnia z 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93 ze zm.), która charakteryzuje się swobodą i równością stron w zakresie kształtowania stosunków prawnych i brak tu jest elementu publicznoprawnego charakterystycznego dla stosunków administarcyjnoprawnych, które determinują w dużej mierze właściwość w sprawie sądu administracyjnego. Wobec tego skarga B. B. podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania niniejszej sprawy.