I SA/Kr 1248/09

Sygn. akt I SA/Kr 1248/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk, Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: Julia Kamieniarz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2009 r., sprawy ze skargi D. R., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 19 czerwca 2009 r. Nr [...], w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w 4 i 5 roku, - skargę oddala- W dniu 21 .03. 2005 r. do Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek D. R. o pomoc finansową na działanie "Wspieranie gospodarstw niskotowarowych". W ramach tego wniosku w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego określono pod poz. 3 zakup zwierząt gospodarskich , pod poz. 4 zakup maszyn rolniczych, a pod poz. 7 uzyskanie pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Postępowanie zainicjowane tym wnioskiem zostało zakończone decyzją Kierownika Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 01.02.2006 r. przyznającą płatność. W uzasadnieniu decyzji pouczono Stronę , iż warunkiem płatności w czwartym i piątym roku będzie zrealizowanie przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty trzeciej płatności . W ciągu 7 dni po ww. terminie należy złożyć oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięcia . Dnia 18.09.2008r., D. R. złożył stosowne oświadczenie na formularzu 0-1/31 o zrealizowaniu wszystkich przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego. W dniu 4.02.2009 r. złożył natomiast pisemne wyjaśnienia o nazwie "oświadczenie’ , w którym wytłumaczył , iż w zakresie punktu 7 planu rozwoju przedsięwzięcie zostało wykonane częściowo . Zrealizował natomiast szereg przedsięwzięć z punku 6, 9 i 11 pomimo tego , iż ich nie zaznaczył w planie rozwoju. Natomiast w piśmie z dnia 24 .04.2009 r. wyjaśnił , iż spełnił warunki niezbędne do wypłaty 4 i 5 raty, gdyż spośród celów wskazanych w planie rozwoju gospodarstwa całkowicie zrealizował dwa przedsięwzięcia a trzeci wykonał w 50 % W dniu 04.05.2009r. Kierownik Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał decyzje, Nr[...], wstrzymującą Stronie płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w roku 4 i 5, po uprzednim wystosowaniu do Strony zawiadomienia o możliwości zapoznania się z materiałem zebranym w sprawie. Podstawą rozstrzygnięcia był brak realizacji punku 7 planu rozwoju gospodarstwa niskotowarowego – nieprzedstawienie dokumentu potwierdzającego realizację celu "Uzyskanie pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt" Dnia 13.05.2009 r., do Biura wpłynęło odwołanie od decyzji nr [...]. W treści odwołania Strona podniosła, że wstrzymanie płatności jest krzywdzące, ze względu na fakt realizacji przez Stronę zadeklarowanego celu, za wyjątkiem celu w postaci uzyskania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Nadto Strona stoi na stanowisku, iż wypełniła wszystkie ciążące na niej obowiązki, jak również zarzuca organowi I instancji nieprawidłowe zastosowanie regulacji prawnych. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwany dalej dyrektorem MOR ARiMR , decyzją z dnia 19.06.2009 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji . W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniósł , iż zgodnie z § 7 ust 1 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. 2004 r. Nr 286, póz. 2870, Dz.U. 2005 r. Nr 93, póz. 781) płatność dla gospodarstwa niskotowarowego wypłaca się corocznie, przez okres 5 lat. Natomiast w myśl § 8 ust 1, płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności wypłaca się, jeżeli producent rolny: 1) zrealizował przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu, oraz 2) złożył kierownikowi biura powiatowego Agencji, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania producenta rolnego, oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego. 2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. l pkt 2, składa się na formularzu udostępnionym przez Agencję, w terminie 7 dni od dnia, w którym upłynął termin określony w ust. l pkt 1. Natomiast w oparciu o § 9 ust. 1 płatność dla gospodarstwa niskotowarowego podlega wstrzymaniu w czwartym i piątym roku jej wypłaty, jeżeli producent rolny nie dotrzymał warunków określonych w § 8 ust. l, z zastrzeżeniem ust. 2. We wniosku złożonym w roku 2005, D. R. zadeklarował między innymi uzyskanie pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Zgodnie z § 5 pkt 5, jednym z możliwych do podjęcia zobowiązań określonych w cytowanym powyżej rozporządzeniu, jest uzyskanie pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. W § 8 ust. 3 rozporządzenia niskotowarowego zaznaczono , iż do oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego załącza się decyzję administracyjną o przyznaniu pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt - w przypadku uzyskania takiej pomocy. Strona nie dołączyła w/w dokumentu, a z odwołania Strony oraz z wyjaśnień składanych przez nią w trakcie postępowania administracyjnego wynika, iż Strona nie uzyskała stosownego dofinansowania. Zdaniem Dyrektora MOR ARiMR , słusznie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR uznał, iż Strona nie zrealizowała przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, tj. nie uzyskała pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Ponieważ ustawodawca mówi o wypłacie kolejnych rat tylko w przypadku zrealizowania przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa, w oznaczonym terminie, nie jest nawet możliwa ich późniejsza zamiana. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, nie przewiduje takiej możliwości. Dlatego w trosce o swoje interesy, osoby przystępujące do programu winny w sposób wysoce staranny wybierać cele, które podejmują się zrealizować. Dyrektor MOR ARiMR nie podzielił zarzutu odwołania, że z dniem 01.01.2007r. sprawa podlega nowej regulacji prawnej wprowadzonej na podstawie Rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), a niewłaściwym jest stosowanie Rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999r. w sprawie wsparcia rozwoju wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), zgodnie z którą cele zadeklarowane w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego podlegają realizacji w terminie trzech lat, a ich nieterminowa realizacja skutkuje wstrzymaniem płatności dla gospodarstwa niskotowarowego (art. 33b ust. 3). Organ odwoławczy zaznaczył , iż Strona na mocy decyzji administracyjnej z dnia 01.02.2006r. otrzymała płatność dla gospodarstwa niskotowarowego, która jest wypłacana przez 5 lat. Powyższa decyzja wydana została w oparciu o przepisy Rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 oraz regulacje krajowe. Z dniem 01 stycznia 2007 w życie weszło nowe rozporządzenie (WE) nr 1698/2005, jednakże zgodnie z art. 93 przedmiotowego rozporządzenia, Rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 stosuje się nadal do działań zatwierdzonych przez Komisję na mocy tego rozporządzenia przed dniem l stycznia 2007 r. Oznacza to, iż w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy uchylonego z dniem 1 stycznia 2007r. rozporządzenia (WE) nr 1257/1999. W związku z tym zdaniem organu , decyzja wydana w sprawie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego została wydana na podstawie prawidłowych regulacji prawnych. W opinii Dyrektora MOR ARiMR zastosowane regulacje prawne nie budzą żadnych trudności interpretacyjnych i nakazują realizację wszystkich przedsięwzięć zawartych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego. Ustawodawca nie wprowadził systemu realizacji tylko części celów, w przypadku licznej deklaracji po stronie rolnika. Gdyby ustawodawca nie wymagał realizacji wszystkich zawartych w planie rozwoju gospodarstwa celów, użyłby w treści regulacji zwrotów takich jak : co najmniej, nie mniej, przynajmniej. Ponieważ brak jest takich zwrotów w analizowanej regulacji, nie ma żadnych wątpliwości, iż normodawca nałożył na beneficjentów programu wymóg realizacji wszystkich przedsięwzięć zawartych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego. Zwrócono również uwagę na fakt , że w przypadku celu polegającego na uzyskaniu pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, decyzja administracyjna przyznającą taką pomoc stanowi jedyny dopuszczalny dowód potwierdzający przedmiotową okoliczność co bezpośrednio wynika z § 8 pkt 3 rozporządzenia niskotowarowego. Nie ma możliwości realizacji powyższego celu w inny sposób niż poprzez otrzymanie na podstawie decyzji środków finansowych na realizacje przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której Skarżący zarzucił naruszenie następujących przepisów: 1. art. 138 § 1 pkt 2 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz § 9 ust. 1 w zw. z § 8 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich 2) § 8 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.), poprzez przyjęcie, jakoby wymagały one zrealizowania wszystkich przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa jeszcze przed początkiem czwartego roku wypłaty płatności; 3) naruszenie art. 34 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. U. UE. L. Nr 277, póz. 1) oraz 33b ust. 3 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia (Dz. U. UE. L. Nr 160, póz. 80) poprzez przyjęcie, jakoby prawo wspólnotowe wymagało od producenta rolnego zrealizowania wszystkich przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa jeszcze przed początkiem czwartego roku wypłaty płatności. Na wstępie uzasadnienia skargi Skarżący przyznał , iż po upływie trzech lat realizacji planu udało mu się udokumentować wykonanie dwóch spośród trzech celów zadeklarowanych w planie gospodarstwa niskotowarowego . Trzeci cel wykonano w 50% lecz nie uzyskano decyzji administracyjnej, która stanowić miała dowód całkowitej realizacji celu. Skarżący nie zgadza się natomiast z taka wykładnią § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.), zgodnie z którą warunkiem wypłaty 4 i 5 raty jest realizacja wszystkich zadeklarowanych w planie celów. Ponadto kontestuje ww. przepis w zestawieniu z prawem europejskim uznając , iż wykładnia tego przepisu nie może być z tym prawem sprzeczna . W treści przepisu mowa jest o "zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego" - i zdaniem skarżącego desygnatami tego pojęcia jest nie tylko realizacja wszystkich celów, ale i realizacja tylko niektórych z nich. Natomiast interpretacja organów jego zdaniem jest wykładnią rozszerzającą. Zwrócono uwagę również na zmiany prawa wspólnotowego jakie zaszły od dnia 1.01.2007 i nową regulację zawartą w art. 34 . 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. U. UE. L. Nr 277, poz. 1). Ten zaś stanowi tylko, że "Postępy w odniesieniu do planu biznesowego, o którym mowa w ust. 1, podlegają ocenie po trzech latach". Przepis ten zastąpił niekorzystną dla strony regulację art. 33b ust 3 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia (Dz. U. DE. L. Nr 160, póz. 80). Zdaniem Skarżącego prawo wspólnotowe służy jako wskazówka przy wykładni prawa krajowego i zakreśla granice tej wykładni. Skoro przepis art. 33b ust. 3 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. zredagowany jest jak przepis prawa krajowego - i także jest wyjątkiem na tle zasady przyznawania płatności na okres pięciu lat - zaś nowy przepis jest liberalniejszy dla producenta rolnego, to nie sposób dokonywać wykładni prawa krajowego nadającej mu brzmienie surowsze dla tegoż producenta. Nawet bowiem art. 33b ust. 3 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 nie daje podstaw do przyjmowania, jakoby producent rolny miał obowiązek wykonać wszystkie przedsięwzięcia w ciągu trzech lat. Oznacza to, że prawodawca wspólnotowy zaniechał używania budzącej wątpliwości formuły "osiągania celów" na rzecz ogólniejszego pojęcia "kontroli postępów". Tym samym restrykcyjna interpretacja prawa krajowego, jaką forsują w niniejszej sprawie organy administracji publicznej, jest sprzeczna ze zmianami zachodzącymi w prawie Wspólnot Europejskich. W związku z tymi zarzutami wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji . W odpowiedzi na skargę Dyrektor MOP ARiMR podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Dodatkowo w piśmie procesowym z dnia 27 października 2009 r. pełnomocnik D. R. powtórzył zarzuty wniesione na etapie odwołania jak i skargi podnosząc potrzebę sięgnięcia do wykładni systemowej i funkcjonalnej Te zaś wskazują, że normodawca nie zamierzał wymagać od producenta rolnego realizacji wszystkich przedsięwzięć objętych planem już w trzech pierwszych latach rozwijania gospodarstwa, skoro przewidział, że działania modernizacyjne mają objąć okres pięcioletni. Ponadto podniesiono , iż skarżący sformułował wniosek o przyznanie płatności ściśle wedle wskazań fachowego doradcy - i to ów doradca zapewniał, że w ciągu trzech lat nie ma obowiązku wykonania całego planu rozwoju gospodarstwa. Organy administracji publicznej obu instancji - co szczególnie ważne - nie zaprzeczyły, że takie pouczenia były udzielane. Co więcej, w decyzji o przyznaniu płatności (k. 46 akt organu administracji) pouczono skarżącego, że musi on wykonać (cyt.) "zadeklarowane przedsięwzięcie" - w liczbie pojedynczej, choć w sentencji decyzji wymieniono trzy przedsięwzięcia. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Istota sporu w niniejszej sprawie ogniskuje się wokół problemu czy płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaca się jeżeli producent rolny zrealizował wszystkie przedsięwzięcia zadeklarowane w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego czy tylko wystarczy jedynie realizacja planu w formie częściowej . Podstawą materialnoprawną rozpoznania i rozstrzygnięcia kontrolowanej sprawy stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. nr 229, poz. 2273 ze zm.), i wydane z ich umocowania rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 286, poz. 2870 ze zm.), powoływane jako rozporządzenie. Pomoc finansowa w zakresie wspierania rozwoju obszarów wiejskich jest udzielana na wniosek producenta rolnego, w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Pomoc jest udzielana, wstrzymywana, zawieszana lub zmniejszana w drodze decyzji administracyjnej kierownika jednostki organizacyjnej Agencji (art. 5 ust. 1,ust. 1a i ust. 2 ustawy). Płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności wypłaca się, jeżeli producent rolny: 1) zrealizował przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu, oraz 2) złożył kierownikowi biura powiatowego Agencji, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania producenta rolnego, oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego (§ 8 ust. 1 rozporządzenia). Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, składa się na formularzu udostępnionym przez Agencję, w terminie 7 dni od dnia, w którym upłynął termin określony w ust. 1 pkt 1 (§ 8 ust. 2 rozporządzenia). Płatność dla gospodarstwa niskotowarowego podlega wstrzymaniu w czwartym i piątym roku jej wypłaty, jeżeli producent rolny nie dotrzymał warunków określonych w § 8 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2 (§ 9 ust. 1 rozporządzenia). Przepis ust. 2 tego paragrafu dotyczy niemożności realizacji przedsięwzięcia ze względu na szczególne okoliczności. W sprawie bezsporna pozostaje okoliczność, że D. R. nie zrealizowała w terminie, o jakim mowa w § 8 ust.1 pkt 1 jednego z zdeklarowanych przez niego przedsięwzięć, zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, a mianowicie nie uzyskał pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno-środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Kwestia ta została ostatecznie wyjaśniona i zadeklarowana przez Skarżącego pomimo jego wcześniejszym twierdzeniom o wykonaniu całości przedsięwzięć . W takiej sytuacji, zgodnie z § 9 ust.1, płatność dla gospodarstwa niskotowarowego podlega wstrzymaniu w czwartym i piątym roku jej wypłaty, co zasadnie znalazło wyraz w obu decyzjach podjętych w niniejszej sprawie. Wbrew twierdzeniom skargi, do zaistnienia skutku określonego w § 9 ust.1, wystarczy niezrealizowanie przez producenta rolnego jednego z zadeklarowanych przedsięwzięć. Wykładnia gramatyczna § 8 ust 1 pkt 1 rozporządzenia w tym zakresie nie nastręcza żadnych trudności . Jednym z warunków przyznania płatności o czym była mowa już wielokrotnie jest bowiem zrealizowanie przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego . Innymi słowy kluczowym warunkiem była realizacja planu, która następuje z chwilą wykonania wszystkich zadeklarowanych w planie przedsięwzięć. Niewykonanie choćby najdrobniejszego elementu planu powoduje, iż plan jest niewykonany. Jeżeli zatem producent rolny w planie rozwoju zadeklarował 3 przedsięwzięcia a zrealizował jedynie 2 to trudno obronić stanowisko , iż plan rozwoju gospodarstwa niskotowarowego został zrealizowany. Skoro więc skarżący nie dotrzymał warunków określonych w § 8 ust. 1 rozporządzenia, to zgodnie z § 9 ust. 1 płatność dla gospodarstwa niskotowarowego podlega wstrzymaniu w czwartym i w piątym roku jej wypłaty, z zastrzeżeniem ust. 2, zgodnie z którym w przypadku, o którym mowa w ust. 1, płatność dla gospodarstwa niskotowarowego może być wypłacona, jeżeli realizacja przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego była niemożliwa ze względu na zaistnienie nadzwyczajnych okoliczności wyszególnionych w przepisie . Wykładni zaprezentowanej przez Skarżącego nie da się natomiast obronić również przy sięgnięciu do prawa wspólnotowego. Skarżący płatność dla gospodarstwa niskotowarowego, otrzymał na mocy decyzji administracyjnej z 1.02.2006 r. wydanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. nr 229, poz. 2273 ze zm.), oraz wydanego z ich umocowania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 286, poz. 2870 ze zm.). Podstawą do wydania tych przepisów było rozporządzenie RADY (WE) nr 1257/1999 1257/1999 z dnia 17 maja 1999r. w sprawie wsparcia rozwoju wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR). Zgodnie z art. 33b ust 2 i 3 cyt. rozporządzenia warunkiem uzyskania wsparcia jest przedstawienie przez rolnika biznesplanu, który miedzy innymi zawiera szczegółowy opis wymaganych inwestycji oraz określenie celów pośrednich i końcowych. ( ust 2). Zgodność z biznes planem, o którym mowa w ust 2 sprawdzana jest po upływie trzech lat. Jeżeli cele określone w planie nie zostały osiągnięte w chwili kontroli po trzech latach, dalsza pomoc nie zostanie udzielona. Nie wymaga się jednak zwrotu środków już otrzymanych (ust 3). § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 jest właściwie dosłownym powtórzeniem cyt. regulacji w związku z powyższym brak jest podstaw prawnych do twierdzenia , iż przepisy krajowe w tym zakresie są sprzeczne z prawem europejskim. Nie zmienia tej tezy fakt , iż z dniem 01 stycznia 2007 w życie weszło nowe rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005, z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), które odmiennie uregulowało przedmiotową kwestie . Mianowicie w art. 34 ust. 2 zrezygnowano z sankcyjnych unormowań uznając jedynie , iż "postępy w odniesieniu do planu biznesowego, o którym mowa w ust. 1, podlegają ocenie po trzech latach". W art. 93 przedmiotowego rozporządzenia zawarto jednak uregulowanie przejściowe, zgodnie z którym Rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 stosuje się nadal do działań zatwierdzonych przez Komisję na mocy tego rozporządzenia przed dniem l stycznia 2007 r. Oznacza to, iż w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy uchylonego z dniem l stycznia 2007r. rozporządzenia (WE) nr 1257/1999. W związku z tym decyzja wydana w sprawie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego Skarżącego została wydana na podstawie prawidłowych regulacji prawnych. Kwestii tej skarżący zresztą nie kontestuję uznając , iż interpretacja przepisów krajowych powinna być dokonana w oparciu o zasady wprowadzone rozporządzeniem Rady (WE)1698/2005. Tego rodzaju interpretacja zdaniem Sądu jest niedopuszczalna. Zaznaczyć bowiem należy , iż prawo międzyczasowe (zwane też "prawem intertemporalnym" lub "przepisami przejściowymi") - to zespół reguł określających zakres i czas obowiązywania (stosowania) przepisów prawnych uchylonych przez nowy akt normatywny. Rozstrzyga więc kwestię, która norma (nowa czy stara) znajdzie zastosowanie do stosunków prawnych powstałych przed uchyleniem wcześniejszej normy, a trwających nadal pod rządem nowej. Jeżeli zatem przepis przejściowy odsyła nas do stosowania regulacji "starych"( przed zmianą ) to nie można stosując te unormowania odwoływać się zasad powstałych na gruncie nowego zmienionego prawa . Zdaniem sądu nie ma również żadnego wpływu na wynik rozstrzygnięcia fakt , iż w decyzji z dnia 1.02.2006 r. o przyznaniu płatności organ administracyjny zawarł pouczenie, błędnie cytując § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. , że warunkiem płatności będzie zrealizowanie przedsięwzięcia – używając liczby pojedynczej zamiast mnogiej tak jak jest to w rozporządzeniu Rady Ministrów. Organ Kierownik Biura Powiatowego ARiMR działał bowiem w ramach wniosku, w którym zadeklarowano 3 przedsięwzięcia jak również nawiązał do tej deklaracji . Nie można zgodzić się ze stanowiskiem , iż pouczenie to mogło wprowadzić Skarżącego w błąd albowiem w trakcie całego postępowania administracyjnego argument ten nie był podnoszony, pojawił się dopiero w piśmie procesowym po wniesieniu skargi . Ponadto w pierwszym etapie postępowania Skarżący zadeklarował wykonanie wszystkich zadeklarowanych w planie rozwoju przedsięwzięć , polemizując jedynie z koniecznością udokumentowania pomocy finansowej stosowną decyzją. Również nie można powoływać się na ustne informacje uzyskane podczas składania wniosku o przyznanie pomocy finansowej, jeżeli zasady udzielania pomocy zostały precyzyjnie określone w decyzji przyznającej płatność dla gospodarstwa niskotowarowego . Sąd również nie podziela stanowiska skarżącego odnośnie zastosowania w niniejszej sprawie wykładni systemowej i funkcjonalnej w oderwaniu o tekstu prawnego . Wykładni językowa ( zwana również gramatyczną ) jest nie tylko punktem wyjścia dla wszelkiej wykładni prawa , lecz także zakreśla jej granice w ramach możliwego sensu słów zawartym w tekście prawnym . w państwie prawa nie można dokonywać wykładni , która jest sprzeczna z tym sensem . Formuła słowna jest bowiem granicą wszelkiego dopuszczalnego sensu . , Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).