IV SA/Po 262/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Izabela Kucznerowicz Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 października 2009 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Ekologicznego Przyjaciół Ziemi N. w Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz Stowarzyszenia Ekologicznego Przyjaciół Ziemi N. w Ś. 200 złotych ( dwieście ) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ I. Kucznerowicz /-/ P. Miładowski /-/ B. Popowska Decyzją z dnia [...]czerwca 2008 r. , nr [...] Wójt Gminy N. określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przez J. i D. M. przedsięwzięcia polegającego na budowie 4 budynków inwentarskich ( kurników ) o obsadzie ok. [...] DJP w jednym cyklu wraz z zabudową towarzysząca, na terenie dz. nr ew. [...] ark.... w m. M.. W decyzji organ określił następujące warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji: - gospodarka odpadami stałymi : na terenie projektowanej inwestycji będą powstawać odpady związane z chowem zwierząt. Odpady, które mogą zagrozić środowisku , do czasu wywozu ich do unieszkodliwienia lub do dalszego wykorzystania, należy magazynować selektywnie w wydzielonym miejscu w szczelnie zamkniętych i oznakowanych pojemnikach. Transport odpadów niebezpiecznych winien odbywać się pojazdami odbiorców odpadów - zgodnie z przepisami o przewozach materiałów niebezpiecznych a pozostałych własnymi środkami - zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Inwestor winien posiadać zgodę właściciela lub eksploatatora składowiska na składowanie odpadów na składowisku odpadów komunalnych. Pomiot kurzy po zakończeniu cyklu chowu będzie ładowany na przyczepy i wywożony poza teren fermy. W przypadku zagospodarowania pomiotu na gruntach własnych, Inwestor powinien posiadać zatwierdzony plan nawożenia . - gospodarka wodno - ściekowa : ścieki socjalno-bytowe będą odprowadzane do zbiornika bezodpływowego. Ścieki technologiczne powstające z mycia kurników po sprzątaniu na sucho i przed dezynfekcją , po każdym cyklu chowu będą odprowadzane również do zbiornika bezodpływowego. Wywóz ścieków należy powierzyć koncesjonowanemu przewoźnikowi. Pobór wody dla potrzeb inwestycji odbywać się będzie z sieci wodociągowej . Inwestor winien uzyskać zgodę i warunki techniczne przyłącza oraz podpisać umowę na dostawę wody. Szczelne posadzki w obiektach chowu zagwarantują bezpieczeństwo środowiska gruntowo - wodnego przed potencjalnym zanieczyszczeniem. - krajobraz i biosfera - przedmiotowa inwestycja nie spowoduje wycinki drzew względnie krzewów w miejscu lokalizacji kurników. Na etapie projektu budowlanego należy przedstawić projekt szczegółowego zagospodarowania terenu drzewami i krzewami. Przedmiotowa inwestycja nie będzie oddziaływać negatywnie na dobra materialne, dobra kultury i kopaliny czy zabytki . W przypadku odkrycia obiektów archeologicznych w trakcie prac budowlanych , znalezisko należy zabezpieczyć i zgłosić do Wydziału Archeologicznego Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w P.. Inwestycja nie będzie miała również wpływu na przestrzenne lub indywidualne formy przyrody w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody. - hałas - hałas związany z działalnością inwestycji nie będzie przekraczał obowiązujących normatywów akustycznych zarówno w porze dziennej jak i nocnej. - zapachy - stężenie substancji tworzonych przez kurnik, obory oraz źródła energetyczne spełniają warunki określone przepisami ochrony środowiska. Zasięg oddziaływania gospodarstwa, ze względu na wprowadzane gazy i pyły do powietrza mieści się w granicach gruntów, do których inwestor posiada tytuł prawny pod warunkiem wykonania inwestycji zgodnie z założeniami raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Odnośnie wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia na etapie budowy organ wskazał, iż w trakcie budowy powstaną zanieczyszczenia emitowane do powietrza przede wszystkim z niezorganizowanych źródeł emisji - składowiska materiałów budowlanych, pojazdy oraz że pojawią się również uciążliwości akustyczne. Ponadto organ wskazał, iż powyższe uciążliwości te będą miały krótkotrwały charakter. W zakresie przeciwdziałania skutkom awarii organ nakazał, aby inwestor powinien posiadać plany działań w sytuacjach awaryjnych, a instalacje winny posiadać takie zabezpieczenia techniczne, technologiczne oraz organizacyjne, które zabezpieczą środowisko przed potencjalnym skażeniem lub zanieczyszczeniem. W uzasadnieniu poza przytoczeniem stanu faktycznego sprawy organ wskazał, iż z analiz dokonanych przez organ I instancji przeprowadzonych w oparciu o dostarczony raport z uzupełnieniami, postanowieniami uzgadniającymi Wojewody W. oraz Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P., postanowienia Ministra Środowiska [...] z dnia [...] lutego 2008r. wynika, że przyjęte rozwiązania przez inwestorów przedstawione w raporcie zapewnią minimalizację negatywnego wpływu na środowisko. W ocenie organu inwestycja nie będzie miała negatywnego wpływu na dobra materialne, oraz że inwestycja będzie posiadać rozwiązania techniczne, które maksymalnie ograniczą możliwość zanieczyszczenia wód podziemnych. Odnosząc się do wniosku strony o powołanie biegłego, który w sposób obiektywny rozstrzygnie spór pomiędzy autorem raportu T. Z., a autorem ekspertyzy środowiskowej M. B. sporządzonej na zlecenie Stowarzyszenia organ wyjaśnił, iż w sprawie ekspertyzy wypowiedział się Wojewoda W. na etapie postanowienia [...] z dnia [...] września 2007r. uchylonego przez Ministra Środowiska . Także w postanowieniu z dnia [...] lutego 2008r. znak [...] Minister Środowiska wskazał wyraźnie, że ekspertyzy oraz raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie można nazwać przeciwstawnymi. Organ podniósł, iż w raporcie stanowiącym podstawowy materiał dowodowy w sprawie, przeanalizowano zagadnienia związane m.in. z emisją substancji do powietrza w tym substancji złowonnych, emisji hałasu, gospodarki wodno-ściekowej oraz powstawania odpadów. Z raportu wynika, że planowana ferma spełni wymagania wynikające z najlepszej dostępnej techniki a jej oddziaływanie nie będzie powodować przekraczania norm i wymagań określonych przepisami prawa obowiązującymi w zakresie ochrony środowiska, w tym w szczególności poza teren, do którego inwestor ma tytuł prawny. Obliczenia poziomów substancji w powietrzu dokonano w oparciu o różę wiatrów z K. , która jest podobna do róży wiatrów z G. oraz innych miejscowości W.. Porównując je z dopuszczalnymi poziomami substancji w powietrzu i wartościami odniesienia, określonymi przepisami prawa wykazano w raporcie dotrzymanie powyższych norm. W kwestii emisji amoniaku poruszonej w ekspertyzie - zgodnie z obowiązującymi dokumentami referencyjnymi - Najlepsze Dostępne Techniki Intensywnego chowu drobiu i świń - Minister Środowiska tak jak i Wojewoda W. potwierdzili prawidłowość wyliczeń emisji amoniaku przedstawioną w raporcie. W ocenie organu opisany w raporcie sposób postępowania z padłymi brojlerami jest jak najbardziej prawidłowy. Zdaniem organu raport nie zawiera uchybień oraz nierzetelności , o których pisze Stowarzyszenie we wniosku z dnia [...] kwietnia 2008r. Odnosząc się do wniosku o powołanie biegłego z zakresu ochrony środowiska organ wskazał, iż przeczyłoby to zasadzie szybkości postępowania i narażałoby organ na zarzut przedłużania postępowania bez merytorycznych przesłanek ku temu. Odwołanie od powyższej decyzji wniosło Stowarzyszenie Ekologiczne Przyjaciół Ziemi N. wskazując, iż jako strona postępowania nie brała udziału w postępowaniu toczącym się przed Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym jako organem uzgadniającym. Zdaniem odwołującego Stowarzyszenie zostało pozbawione możliwości obrony swych praw. Zdaniem Stowarzyszenia w niniejszej sprawie zachodziła konieczność zaciągnięcia opinii biegłego, ponieważ w toku postępowania zgromadzono materiał dowodowy na podstawie którego można dojść do odmiennych wniosków. Odwołujący wskazał, iż za podstawę rozstrzygnięcia organ przyjął raport oddziaływania na środowisko sporządzony przez wnioskodawcę, który to raport został uznany za nierzetelny w ekspertyzie przedstawionej przez odwołującego. Stowarzyszenie podniosło również, iż organ nie posiadając wiadomości specjalnych dokonuje oceny obu ekspertyz i w całości uznaje za właściwą jedynie tę wykonaną przez wnioskodawcę. Ponadto odwołujący zauważył, iż zaskarżona decyzja powiela jedynie uzasadnienia wydanych w toku postępowania postanowień. Organ prowadzący, w ocenie odwołującej, winien samodzielnie dokonać ustaleń i popierać je merytoryczną argumentacja, a nie bezkrytycznie powielać argumentację używaną w toku innego rodzaju postępowań. Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, iż zgoda na realizację inwestycji została oparta na wynikach postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, o którym mowa w art. 46 ust. 3, art. 47 oraz art. 48 ust. 1, art. ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. nr 62, poz. 627 ze zm. ). Swoje stanowisko w tej kwestii organ I instancji wyraził w uzasadnieniu swojej decyzji oraz w analizie złożonej w siedzibie Kolegium w dniu [...] stycznia 2009r. Wyrażenie zgody na realizację przedsięwzięcia szkodliwego zostało oparte na konstrukcji uznania administracyjnego. Zadaniem organu odwoławczego argumentacja zastosowana przez Wójta Gminy N. stanowi logiczny ciąg argumentów znajdujących oparcie w obowiązującej regulacji prawnej. Informacje zawarte w raporcie oraz w ekspertyzie mają charakter szacunkowy, a organ I instancji poszczególne czynniki oddziaływania inwestycji na środowisko odniósł do sytuacji faktycznej. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji miał wystarczające przesłanki, aby wyrazić zgodę na lokalizację czterech kurników. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że uzgodnienia dokonane przez Wojewodę W. oraz przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. są korzystne dla inwestora. Ponieważ uzgodnienie stanowi bardziej kategoryczną formę współdziałania organów i ma wpływ na końcową treść rozstrzygnięcia sprawy głównej, zatem Wójt N., w ocenie organu odwoławczego, był związany treścią tych uzgodnień. Ponadto organ podniósł, iż z akt sprawy nie wynika, aby osoby powołujące się na udział społeczeństwa w postępowaniu składały formalne wnioski lub uwagi. Odnosząc się do wniosku Stowarzyszenia o powołanie biegłego organ odwoławczy wyjaśnił, iż organ I instancji był gospodarzem postępowania dowodowego i mógł nie uwzględnić wniosku Stowarzyszenia, gdyż żądanie to dotyczyło okoliczności objętych raportem środowiskowym, a zatem dowodem, którego przeprowadzenie było nakazane przez ustawodawcę. Główna teza odwoławcza kwestionuje możliwość udzielenia zgody na rozmieszczenie inwestycji, a jednocześnie skarżące Stowarzyszenie uznaje za konieczne powołanie kolejnego biegłego w sprawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, aby uzyskać "obiektywną" opinię. Kolejna opinia nie wprowadzi nic nowego do sprawy, a co ważniejsze ciężar rozstrzygnięcia sprawy spoczywa na organach administracji publicznej i nie może być przenoszony na biegłych. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosło Stowarzyszenie Ekologiczne Przyjaciół Ziemi N. zarzucając jej naruszenie art. 46, 46a ust. 7 pkt 4 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz art. 136 Kpa. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, iż mimo wydania - na podstawie art. 136 Kpa -przez organ II instancji w toku prowadzenia postępowania zlecenia przeprowadzenia dodatkowego postępowania przez organ I instancji, Wójt postępowania tego nie przeprowadził. Ponadto skarżący wskazał, iż organ nie zawiadomił stron toczącego się postępowania o przystąpieniu do przeprowadzenia dodatkowego postępowania. Postępowanie to, w ocenie skarżącego, jest zaś takim samym jak i każde inne postępowanie administracyjne i wymaga zapewnienia stronom możliwości czynnego brania udziału w jego toku. Skarżący zauważył, iż sporządzona przez Wójta Gminy N. "analiza oraz ocena oddziaływania na środowisko inwestycji..." jest tak lakoniczna, że widocznym jest iż została sporządzona bez prowadzenia jakiegokolwiek postępowania w tym zakresie. Na dodatek zdaniem skarżącego analiza nie spełnia wymogów określonych w art. 47 ustawy Prawo ochrony środowiska. Skarżący cytując orzecznictwo i oraz stanowisko doktryny wskazał, iż art. 136 Kpa jednoznacznie określa kompetencje organu odwoławczego do przeprowadzenia wyłącznie uzupełniającego postępowania dowodowego. Skarżący zarzucił również organowi orzekanie na podstawie przepisów, które utraciły moc. W odpowiedzi na skargę organ wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi wskazując, iż stroną postępowania administracyjnego było Stowarzyszenie Ekologiczne Przyjaciół Ziemi N. a skargę wniosło Stowarzyszenie Ziemi N., które nie brało udziału w postępowaniu. Wnosząc o oddalenie skargi organ podniósł, iż wbrew twierdzeniom skargi strona miała zapewniony udział w postępowaniu. Natomiast odnosząc się do zarzutu orzekania na podstawie nieobowiązujących przepisów organ powołał się na art. 153 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.). W piśmie z dnia [...] lipca 2009 r. uczestnicy postępowania J. i D. M. wnieśli o odrzucenie skargi wskazując, iż Koło Stowarzyszenia nie było stroną postępowania, a osoby podpisujące się pod skargą nie wykazały, że są umocowane do działania w imieniu Stowarzyszenia Ekologicznego Przyjaciół Ziemi N.. Ponadto uczestnicy podnieśli, iż organ przed wydaniem decyzji podjął wszystkie czynności przewidziane prawem oraz odniósł się do wszystkich dowodów zebranych w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze. W pierwszej kolejności odnieść należy się do wniosku organu oraz wniosku uczestników postępowania o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, iż skargę wniósł podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu oraz nie wykazał się upoważnieniem do działania w mieniu strony postępowania. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż stroną postępowania administracyjnego było Stowarzyszenie Ekologiczne Przyjaciół Ziemi N.. Zwrócić należy uwagę, iż skarga w ostateczności została podpisana przez wszystkich członków ww. Stowarzyszenia. Wobec powyższego uznać należy, iż skargę wniosło Stowarzyszenie Ekologiczne Przyjaciół Ziemi N.. Z powyższych względów oraz z uwagi na fakt, iż w piśmie Stowarzyszenia z dnia [...]stycznia 2005 r. poinformowano organ, że powstało koło stowarzyszenia, a przewodniczącym jest J. B., któremu Zarząd Stowarzyszenia udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania, zarzut, iż strona nie wykazał się pełnomocnictwem uznać również należy za niezasadny. Ponadto nawet gdyby uznać, iż w dniu wnoszenia skargi osoby ja podpisujące nie posiadały stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania Stowarzyszenia, to późniejsze podpisanie skargi przez cały zarząd konwalidował powyższy brak poprzez zatwierdzenie tej czynności. Wobec powyższego wnioski organu jak i uczestników postępowanie o odrzucenie skargi nie mogły być uwzględnione. Natomiast odnosząc się do meritum sprawy w pierwszej kolejności odnieść należy się do zarzutu skarżącego, iż organ orzekał na podstawie przepisów, które utraciły moc. Powyższy zarzut w świetle art. 153 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.) uznać należy za bezzasadny. Zgodnie z tym przepisem do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe, Z uwagi na fakt, iż niniejsze postępowanie zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie ww. ustawy oraz że postępowanie to nie dotyczy wydania decyzji o których mowa w art. 154 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z art. 47 pkt 1 i 2 ustawy Prawo ochrony środowiska w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, które przeprowadza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, określa się, analizuje i ocenia tak bezpośredni jak i pośredni wpływ danej inwestycji na środowisko oraz możliwości i sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko. W myśl art. 56 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określa się warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Z powyższego wynika, iż celem postępowania środowiskowego jest możliwie optymalne zabezpieczenie środowiska przed negatywnym oddziaływaniem danego przedsięwzięcia. Daleko idąca ogólność zawartych w cytowanych przepisach sformułowań określających kompetencje organów upoważnia do stwierdzenia, że organom tym przyznano duży zakres uznaniowości w wyborze środków niezbędnych do ochrony środowiska w perspektywie realizacji konkretnej inwestycji. W tym miejscu pokreślić należy, iż uznanie administracyjne jest uprawnieniem administracji do kształtowania w danej sprawie, w danym stanie faktycznym skutków prawnych w ramach pewnej swobody administracji, którą pozostawiają jej przepisy prawa materialnego oraz w ramach obowiązujących reguł proceduralnych. Przy orzekaniu na zasadzie uznania wrasta znaczenie uzasadnienia rozstrzygnięcia. Uznanie nie upoważnia, bowiem do działania dowolnego- organ ma obowiązek zgromadzenia i wszechstronnego zbadania materiału dowodowego w celu ustalenia stanu faktycznego, a następnie wydanie orzeczenia o treści przekonywującej pod względem faktycznym i prawnym. Z uwagi na fakt, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach podejmowana jest w ramach uznania administracyjnego ustawodawca położył szczególny nacisk na należyte uzasadnienie decyzji wskazując w art. 56 ust. 8 ustawy Prawo ochrony środowiska, iż uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem społeczeństwa oraz informacje dotyczące konieczności wykonania analizy porealizacyjnej, o której mowa w ust. 4 pkt 2. Zatem uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach winno spełniać wszystkie wymogi o których mowa w art. 107 § 3 Kpa, zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, a ponadto zawierać informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem społeczeństwa oraz informacje dotyczące konieczności wykonania analizy porealizacyjnej. W tym miejscu zauważyć należy, iż jednym z istotnych czynników wpływających na umocnienie praworządności w administracji jest obowiązek organów administracyjnych należytego i wyczerpującego informowania stron w uzasadnieniu rozstrzygnięcia o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierowały się te organy w toku załatwiania spraw (art. 107 § 3 Kpa). Konieczność taka związana jest z jednej strony z obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadą przekonywania (art. 11 Kpa.), z drugiej zaś z koniecznością umożliwienia Sądowi administracyjnemu, do którego kierowana jest niniejsza skarga przeprowadzenia kontroli legalności. Strony mają prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji. Bez zachowania tego elementu decyzji, strony nie mają możliwości obrony swoich słusznych interesów oraz prowadzenia polemiki z organem- zarówno w odwołaniu, jak też w skardze do Sądu. Prawidłowe uzasadnienie decyzji ma nie tylko znaczenie prawne, ale i wychowawcze, bowiem pogłębia zaufanie uczestników postępowania do organów administracyjnych. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok rozumowania prowadzących do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Powyższe nakłada na organy również obowiązek ustosunkowania się do zarzutów strony uznanych za nią za istotne. Odnosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy , iż w toku postępowania Stowarzyszenie przesłało do organu ekspertyzę, w której jej autor we wnioskach końcowych zaproponował rozwiązanie alternatywne polegające na przeniesieniu planowanej inwestycji o 400 metrów w kierunku północnym. W niniejszej sprawie ani organ odwoławczy ani organ pierwszej I instancji w żadnym stopniu nie odnieśli się do powyższego. Organ I instancji przedstawiając stan faktyczny ograniczył się jedynie do wskazania, iż takowy wniosek został złożony ale w żadnym stopniu się do niego nie odniósł. W ocenie Sądu skoro ekspertyzę do organu przesłało Stowarzyszenie, to wnioski w niej zawarte traktować należało jako wnioski samego Stowarzyszenia. Ponadto biorąc pod uwagę, iż celem działania stowarzyszenia jest m.in. dążenie do dbałości o środowisko naturalne, zachowania możliwości odtwarzania się zasobów uznać należy, iż są to wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa. W tym miejscu zwrócić również należy uwagę, iż pierwsze wnioski i zastrzeżenia do postępowania Stowarzyszenie złożyło jeszcze przed dopuszczeniem go do udziału w postępowaniu w charakterze strony. Zatem tym bardziej te wnioski i uwagi winny być traktowane jako wniosku i uwagi zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa. Wskazać należy, iż przed dopuszczeniem Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu Stowarzyszenie to w piśmie z dnia [...] stycznia 2006 r. wyraźnie wskazało, iż pomysł lokalizacji tak dużego kompleksu kurników w bezpośrednim sąsiedztwie budynków mieszkalnych stanowi realne zagrożenie dla ludzi. Ponadto żaden z organów nie odniósł się do uwag zgłoszonych przez osoby nie będące stronami postępowania tj. B. i J. Sz. w piśmie z dnia [...] stycznia 2006 r., oraz uwag L. D. i K. D. zgłoszonych w piśmie z dnia [...] stycznia 2006 r. Stanowisko powyższych osób organ I instancji, co wynika z pisma z dnia [...] lutego 2006 r., uznał za zgłoszenie uwag. Wobec powyższego nie można się zgodzić z twierdzeniem organu odwoławczego, iż z akt nie wynika aby ktokolwiek powołując się na udział społeczeństwa w postępowaniu składał wnioski lub uwagi. Natomiast wracając do kwestii wniosku o zmianę lokalizacji inwestycji wskazać należy, iż do powyższego wniosku odniósł się wojewoda w postanowieniu z dnia [...] września 2007 r., wskazując, iż w ekspertyzie nie przedstawiono jednak szczegółowej analizy tego wariantu na poszczególne elementy środowiska i nie wykazano, że będzie on korzystniejszy dla środowiska. W tym miejscu należy zauważyć, iż powyższe postanowienie zostało uchylone postanowieniem Ministra Środowiska. Ponadto wskazać należy, iż fakt ustosunkowania się do określonych zarzutów, wniosków stron postępowania przez organ uzgadniający nie zwalnia organu wydającego decyzję z obowiązku należytego uzasadnienia rozstrzygnięcia i ustosunkowania się do wszystkich kwestii uznanych przez strony za istotne. Ponadto organy w swoich decyzjach nie odniosły się do argumentu strony odnośnie sprzeczności w materiale dowodowym tj. między raportem przedłożonym przez wnioskodawców, a ekspertyzą przedstawioną przez stronę skarżąca. Co prawda organ powołuje się na treści postanowień organów uzgadniających, to jednakże nie czyni żadnych uwag w tym zakresie. Z uzasadnienie nie wynika wprost czy organ podziela argumentację organów uzgadniających czy też nie. Wskazać również należy, iż analiza sporządzona w trakcie uzupełniającego postępowania jest bardzo ogólnikowa. W tym stanie rzeczy Sąd stanął na stanowisku, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja wydane zostały z naruszeniem przepisów procesowych mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę organ rozważy wskazane wyżej okoliczności, podda merytorycznej ocenie nieuwzględnione postulaty skarżącego a następnie wyda rozstrzygnięcie o przekonywującej treści uzasadniając swoje stanowisko w sposób wymagany przepisami procesowymi. W świetle powyższego, w okolicznościach kontrolowanej sprawy, uznano iż zaskarżona decyzja narusza wyżej powołane przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynika sprawy i na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c w zw. z art. 152 Ppsa orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 Ppsa. /-/I. Kucznerowicz /-/P. Miładowski /-/B. Popowska