I OSK 1174/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. P., J. P., P. P., W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 686/08 o odrzuceniu skargi R. P., J. P., P. P., W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia (...) października 2008 r., Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania organu pierwszej instancji w sprawie odpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 686/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę R. P., J. P., P. P., W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia (...) października 2008 r., Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania organu pierwszej instancji w sprawie odpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Sąd w uzasadnieniu wskazał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę kasacyjną złożyli R. P., J. P., P. P., W. P., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu skargi kasacyjnej R. P., J. P., P. P. i W. P. podnieśli, że ich matka – A. P. – została ustanowiona przez nich ich pełnomocnikiem w niniejszej sprawie już na etapie postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w J. Podano, że pełnomocnictwa zostały złożone w dniu rozprawy administracyjnej, to jest w dniu 25 września 2008 r. W związku z tym podniesiono, że Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, iż skarżący – R. P., J. P., P. P. oraz W. P. – występowali w niniejszej sprawie osobiście, bez udziału pełnomocnika, podczas, gdy to do rąk ich pełnomocnika – A. P. – od dnia 25 września 2008 r. powinny być doręczane wszelkie pisma w sprawach kierowanych do skarżących. Wobec tego stwierdzono, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. doręczona A. P., została jednocześnie doręczona skarżącym. Wskazano przy tym, że w przypadku A. P. – jej skarga została merytorycznie rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, o czym świadczy wyrok tegoż Sądu z dnia 21 kwietnia 2009 r. W związku z tym, zdaniem skarżących – R. P., J. P., P. P. i W. P., ich skarga powinna zostać w stosunku do nich rozstrzygnięta w taki sam sposób. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 32 k.p.a., strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Również art. 67 § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom. Brzmienie wskazanych wyżej przepisów oznacza, że zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowoadministracyjnym, jeżeli strona ustanowiła w sprawie pełnomocnika, to wszelkich doręczeń dokonuje się temu właśnie pełnomocnikowi ze skutkiem doręczenia stronie. Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie A. P. występowała w niejako w podwójnej "roli", to jest, jako strona postępowania – zastępowana przez swojego pełnomocnika radcę prawnego R. P. – oraz jako pełnomocnik J. P., R. P., P. P. i W. P. Zauważyć także należy, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia (...) października 2008 r. została doręczona pełnomocnikowi A. P. – radcy prawnemu R. P. – w dniu 20 października 2008 r. i od tej daty należało liczyć trzydziestodniowy termin do złożenia skargi, który to termin biegł w stosunku do A. P. Natomiast A. P. – jako pełnomocnikowi J. P., R. P., P. P. i W. P. – zaskarżoną decyzję doręczono w dniu 17 października 2008 r. i od tej daty należało liczyć termin do złożenia skargi, który to termin biegł w stosunku do J. P., R. P., P. P. i W. P. W związku z tym skargę złożoną przez A. P. w imieniu J. P., R. P., P. P. i W. P. w dniu 19 listopada 2008 r. (data stempla pocztowego), uznać należy za złożoną po terminie, na co zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę. Natomiast skarga wniesiona w imieniu A. P., została złożona w ustawowym trzydziestodniowym terminie i dlatego też została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznana i wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2009 r., Sąd oddalił tę skargę. W niniejszej sprawie, jako, że skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia (...) października 2008 r., nr (...), złożyli wspólnie A. P. oraz jej synowie: J.P., R. P., P. P. i W. P., stwierdzić należy, że zakres rozstrzygnięcia skargi A. P. (oddalenie skargi) dotyczy również J. P., R. P., P. P. i W. P., jako, że sprawa dotyczy praw i obowiązków wspólnych dla stron, to jest odpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej, położonej w K. przy ul. (...), w granicach działki nr (...) obręb (...). W związku z tym uznać należy, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.