II OZ 98/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1676/09 odmawiające przyznania E. J. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w lokalu mieszkalnym postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 1 grudnia 2009 r., oddalił wniosek E. J. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi tej skarżącej na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w lokalu mieszkalnym. W uzasadnieniu Sąd wskazał poziom dochodów osiąganych w gospodarstwie domowym skarżącej, oraz wysokość koniecznych wydatków, uznając, że z przedstawionych przez stronę dokumentów i oświadczeń wynika, że jest ona w stanie ponieść koszty postępowania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła E. J. nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji. Podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko co do konieczności przyznania jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych podniosła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie rozważył w sposób wnikliwy jej sytuacji majątkowej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą ogólną postępowania przez sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Z powyższego wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym. W rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji dokonał wnikliwej oceny sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącej, która zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasługuje na aprobatę. Analizie zostały poddane zarówno dochody uzyskiwane przez stronę i osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, jak również zwykłe wydatki. Porównanie kwoty koniecznego do uiszczenia wpisu z kwotą miesięcznych dochodów uzyskiwanych w gospodarstwie domowym skarżącej, powoduje, że brak było podstaw do przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.