II OZ 102/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 507/09 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z uwagi na to, iż skarżąca łącznie w 13 sprawach zobowiązana jest do zapłaty szeregu innych opłat w sumie na kwotę 56 680 zł, to wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem sprawy może prowadzić do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zażalenie na to postanowienie wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku, podnosząc, że przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dają podstaw do tego by sumować wysokość opłat, jakie skarżąca jest zobowiązana ponieść w różnych postępowania. Ponadto Sąd powinien uwzględnić, iż skarżąca ze sprzedaży nieruchomości otrzymała łączną kwotę 280 000 zł. W odpowiedzi na zażalenie skarżąca podniosła, że od sprzedaży działek upłynęło 5 lat i nie posiada już pieniędzy otrzymanych z ich sprzedaży. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. W rozpoznawanej sprawie prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że przytoczone przez skarżącą okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wysokość opłat, które skarżąca zobowiązana jest uiścić, przedstawione dokumenty dotyczące jej sytuacji finansowej oraz okoliczność, iż skarżąca prowadzi drobną działalność gospodarczą uiszczenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy ze skargi na decyzję z dnia [...] lipca 2009 r. może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Zarzuty podniesione w zażaleniu sprowadzają się do tego, że zdaniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku Sąd pierwszej instancji nie ma podstaw do sumowania wysokości opłat planistycznych jakie skarżąca zobowiązana jest uiścić, bowiem każda z tych spraw jest odrębna. Przede wszystkim należy wskazać, iż istota rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji nie sprowadza się do sumowania wysokości opłat planistycznych. Sąd administracyjny oceniając, czy może powstać znaczna szkoda, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi należna opłata nie powinna zostać pobrana, bierze pod uwagę całokształt sytuacji finansowej osoby wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej należną opłatę. Oznacza to, że zasadnicze znaczenie, wbrew zarzutom organu, ma okoliczność, iż skarżąca zobowiązana jest łącznie w 13 sprawach do zapłaty opłat w sumie na kwotę 56 680 zł. Wyegzekwowanie należności pieniężnej w okolicznościach tej sprawy może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości (opłaty planistycznej), nie chodzi więc o ocenę, czy opłata została zasadnie ustalona ani czy w prawidłowej wysokości, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane uiszczeniem opłaty, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi opłata taka nie powinna zostać pobrana. Uwzględniając te wszystkie okoliczności należało dojść do wniosku, iż ocena dokonana w zaskarżonym postanowieniu jest trafna. Należy także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. Mając powyższe względy na uwadze, należy uznać, iż Sąd pierwszej instancji prawidłowo wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.