II SA/Gd 475/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 31 marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków realizacji przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w G., na podstawie art. 3, art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j.Dz.U. z 2006 r., nr 122, poz 851), art. 57 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2008 r. nr 25, poz 150), art. 153 i art. 173 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz 1227), w związku z § 2 ust. 1 pkt 41 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573), oraz art. 106 § 1 k.p.a., postanowieniem z dnia 31 marca 2009 r., na wniosek Urzędu Gminy uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł., obejmującego budowę instalacji do produkcji paliwa alternatywnego, budowę kwatery składowej B3, budowę kwatery składowej C z wyodrębnieniem podkwater C1, C2, C3 etap III, IV, V. W treści postanowienia zawarto pouczenie, że nie służy na nie zażalenie. Pismem z dnia 22 kwietnia 2009 r. Prezes Zarządu "B" J. S. wystosował do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z wydaniem przedmiotowego postanowienia. W odpowiedzi na wezwanie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w G., pismem z dnia 25 maja 2009 r. poinformował "B", że nie znalazł podstaw do zajęcia innego stanowiska, niż prezentowane w kwestionowanym postanowieniu. Pismem z dnia 1 lipca 2009 r. Prezes Zarządu "B" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, w której domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie wskazał na bezczynność organu. Pismem z dnia 10 sierpnia 2009 r. sprecyzował skargę, wskazując jako przedmiot zaskarżenia postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia 31 marca 2009 r. Nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ zażądał jej oddalenia, wskazując na brak bezczynności w załatwieniu przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepis art. 106 § 1 k.p.a., wskazany jako podstawa wydania przedmiotowego postanowienia wskazuje, że przypadku jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, zajęcie takiego stanowiska następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenia ( art. 106 § 5 k.p.a.). Jednakże przepis art. 153 ust. 2, pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227) stanowi, że na postanowienia wojewodów, marszałków województw, organy inspekcji sanitarnej, dyrektorów urzędów morskich i starostów, wydanych w sprawach wszczętych na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2008 r. nr 25, poz. 150), a nie zakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie ustawy nie przysługuje zażalenia. Nie ulega wątpliwości, że kwestionowane postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia 31 marca 2009 r. w przedmiocie uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków realizacji przedsięwzięcia wydane zostało na podstawie przepisów art. 57 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, które zostały następnie uchylone przez art. 144 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Ustawa ta weszła życie w dniu 15 listopada 2008 r., zatem na kwestionowane postanowienie, wydane w trakcie postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie "A" w Ł., wszczętego przez Wójta Gminy 3 października 2008 r. nie przysługuje zażalenie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do kompetencji sądów administracyjnych należy orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo na postanowienia kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W sprawie niniejszej stronie nie przysługiwało w administracyjnym toku instancji prawo złożenia zażalenia na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w opisanym wyżej przedmiocie, nie przysługuje jej zatem także skarga do sądu administracyjnego. Prezes Zarządu "B" nie mógł także skutecznie zaskarżyć przedmiotowego postanowienia w trybie wskazanym w przepisie art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższy przepis stanowi, że w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenie w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W przekonaniu Sądu skoro w przedmiotowej sprawie ustawa wyraźnie wyłącza możliwość wniesienia zażalenia, nie ma także możliwości zaskarżenia takiego postanowienia w inny sposób. Uprawnienia stron nie doznają w tym względzie uszczerbku, skoro wydane postanowienia będą mogły być kwestionowane w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia (art. 142 K.p.a.). Ustawodawca nie odebrał bowiem prawa kwestionowania omawianych postanowień, lecz zmodyfikował jedynie procedurę takiego kwestionowania poprzez wykluczenie prowadzenia odrębnego postępowania wobec wydanych postanowień. Postanowienia te które nie należy do kategorii postanowień rozstrzygających o istocie sprawy, lecz jest jedynie elementem głównego rozstrzygnięcia, będą więc mogły być kwestionowane w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, zgodnie z art. 142 K.p.a.. Należy także zauważyć, że gdyby nawet skarżącemu Stowarzyszeniu przysługiwało prawo wniesienia skargi w trybie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przedmiotowej sprawie skarga i tak podlegałaby odrzuceniu ze względu na przekroczenie 30 dniowego terminu do wniesienia takiej skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej skargę odrzucił.