I SA/Wr 1436/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik, Sędziowie Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Protokolant Edyta Luniak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A SA z siedzibą w L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. orzeka, że akt wymieniony w pkt I nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 200,00 (słownie: dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przystępując do rozstrzygania Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n. A S.A. z/s w L. (dalej: wnioskodawca/spółka/strona/ skarżąca) wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej). Wniosek dotyczył opodatkowania podatkiem akcyzowym (dalej także: akcyza) zużycia i odsprzedaży energii elektrycznej, nabytej od podmiotu posiadającego status nabywcy końcowego tej energii (konsumenta). Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że spółka - w związku z faktem posiadania koncesji na obrót i dystrybucję energii elektrycznej - wyczerpuje znamiona uznania jej za podatnika akcyzy od tej energii. Wskazano, iż spółka dokonuje zakupów energii zarówno od podmiotów legitymujących się jedną z w/w koncesji, jak również od podmiotów, które takowymi koncesjami nie dysponują (w tym przypadku zakup obejmuje energię, od której akcyza została już uiszczona na wcześniejszym etapie obrotu). Dodano, że zakupiona energia zużywana jest na potrzeby własne spółki oraz odsprzedawana innym podmiotom - posiadającym, jak i nieposiadającym koncesji na obrót, przesyłanie lub dystrybucję energii elektrycznej. Wnioskodawca zauważył, iż stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., Nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.), w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest jej sprzedaż nabywcy końcowemu a także zużycie przez podmiot posiadający koncesję. Zdaniem spółki, w związku z tym, że posiada ona stosowne koncesje, transakcje zakupu oraz sprzedaży przez nią energii na rzecz podmiotów posiadających koncesje i niebędących nabywcami końcowymi nie będą podlegały opodatkowaniu akcyzą. Autorka wniosku stwierdziła natomiast, iż sprzedaż przez spółkę zakupionej energii podmiotom nieposiadającym koncesji i spełniającym kryteria uznania ich za nabywców końcowych (zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 19 u.p.a.), jak również zużycie tej energii na jej potrzeby własne, będą - co do zasady - objęte obowiązkiem podatkowym w akcyzie. Zaakcentowała zarazem, że energia zakupiona od podmiotów, które czynią zadość definicji nabywcy końcowego, opodatkowana została akcyzą już wcześniej, tzn. na etapie pierwotnej dystrybucji energii do tych podmiotów przez innego dystrybutora, posiadającego jedną z w/w koncesji. Mając na uwadze powyższe zwrócono się z pytaniem, czy zużycie i odsprzedaż przez spółkę energii elektrycznej, zakupionej od nabywcy końcowego, będą wyłączone z opodatkowania, jeżeli akcyza od tej energii została już raz naliczona i odprowadzona na etapie jej sprzedaży nabywcy końcowemu przez dystrybutora koncesjonowanego? Wyrażając własne stanowisko spółka wskazała, że ustawodawca przewidział dla energii elektrycznej odrębne zasady opodatkowania, co stanowi wynik implementacji art. 21 ust. 5 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U.UE.L.03.283.51 ze zm. - dalej: Dyrektywa energetyczna), w myśl którego obowiązek zapłaty podatku akcyzowego powstaje z chwilą dostawy energii elektrycznej przez dystrybutora (redystrybutora) do odbiorcy końcowego, czyli konsumenta energii elektrycznej. Dalej spółka odwołała się do art. 8 ust. 6 u.p.a. W jej opinii, w przepisie tym ustanowiono zasadę jednokrotnego opodatkowania wyrobów akcyzowych, do których - zgodnie z art. 2 pkt 1 u.p.a. - zalicza się także energia elektryczna. Zdaniem spółki, z powyższego wynika, iż zasada jednokrotności opodatkowania akcyzą odnosi się również do energii elektrycznej. Zauważono, że do w/w zasady nawiązuje art. 26 ust. 2 u.p.a., który daje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych delegację do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowego trybu lub warunków dokonywania rozliczeń akcyzy, uwzględniającą zasadę jednokrotnego opodatkowania akcyzą. Reasumując spółka wyraziła pogląd, iż zużycie i sprzedaż nabywcy końcowemu energii - zakupionej od podmiotu nieposiadającego koncesji, od której podatek został odprowadzony na wcześniejszym etapie obrotu - nie będą podlegały akcyzie. Minister Finansów, działając przez Dyrektora Izby Skarbowej w P., w zaskarżonej interpretacji indywidualnej z 8 maja 2009 r. (nr [...]), stanowisko spółki uznał za nieprawidłowe. Wskazując na treść art. 21 ust. 5 Dyrektywy energetycznej, art. 6 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.U.UE.L.92.76.1 ze zm. - dalej: Dyrektywa horyzontalna) i polskie regulacje dotyczące opodatkowania energii elektrycznej, organ stwierdził, że zużycie własne i sprzedaż energii nabywcy końcowemu, także w przypadku energii, od której zapłacony został podatek akcyzowy na wcześniejszym etapie obrotu, podlega akcyzie. Minister Finansów wskazał, iż zawarta w art. 8 ust. 6 u.p.a. zasada jednokrotności opodatkowania wyrobów akcyzowych nie ma zastosowania w przypadku energii elektrycznej, której opodatkowaniu poświęcono odrębny przepis, tj. art. 9 u.p.a. Organ podatkowy skonstatował, że nie będąc nabywcą końcowym, zużywając energię na własne potrzeby lub odsprzedając ją nabywcom końcowym, spółka - bez względu na uprzednie obciążenie tej energii akcyzą - zobowiązana jest, zgodnie z art. 24 u.p.a., w przewidzianych przez ustawodawcę terminach, do złożenia deklaracji podatkowej oraz obliczenia i odprowadzenia akcyzy w należytej wysokości. W interpretacji poinformowano, iż nabywając energię z zapłaconą wcześniej akcyzą spółka posiada uprawnienie do obniżenia należnego podatku akcyzowego o kwotę podatku uiszczonego przy nabyciu energii na ogólnych zasadach. Nie godząc się z interpretacją, spółka wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa i zmiany stanowiska. Zarzuciła, że wskazując na prawo podatnika do dokonania obniżenia należnej akcyzy o kwotę akcyzy zapłaconej przy nabyciu energii, nie wskazano przepisu prawa, na podstawie którego wywiedziono to uprawnienie. W odpowiedzi na to wezwanie Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji. Ponownie stwierdził, iż przepisy ustawy akcyzowej nakładają na spółkę obowiązek powtórnego opodatkowania akcyzą zużycia lub sprzedaż energii nabywcy końcowemu, mimo że akcyza od tej energii została już raz zapłacona na wcześniejszym etapie obrotu. W kwestii braku wskazania przepisów uprawniających do obniżenia należnej akcyzy o kwotę akcyzy zawartej w cenie zakupionej energii organ wywiódł, że zagadnienie to pozostaje poza ścisłym zakresem wydanej interpretacji. W skardze, spółka zaskarżyła interpretację w całości, zarzucając jej naruszenie: 1) art. 9 ust. 1 i art. 26 ust. 2 u.p.a. w związku z art. 3 oraz art. 21 ust. 5 Dyrektywy energetycznej w powiązaniu z art. 6 Dyrektywy horyzontalnej; 2) art. 14c § 2, art. 120 i art. 121 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej: O.p.). Mając na uwadze tak sformułowane zarzuty strona wniosła o uchylenie skarżonej interpretacji i uznanie, że zużycie przez spółkę i odsprzedaż energii elektrycznej - zakupionej od nabywcy końcowego - będą wyłączone z opodatkowania, jeżeli już raz została naliczona i odprowadzona akcyza na etapie sprzedaży tej energii nabywcy końcowemu przez dystrybutora koncesjonowanego. W uzasadnieniu skarżąca opisała dotychczasowy przebieg sprawy oraz powołała argumentację zawartą we wniosku i wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Spółka dowodziła, że wyrażone w interpretacji stanowisko organu nie znajduje uzasadnienia w prawie, w szczególności narusza zasadę jednokrotnego opodatkowania akcyzą, wyrażoną w w/w Dyrektywach, jak i w ustawie akcyzowej. Podniosła, iż podatek akcyzowy staje się wymagalny z chwilą dopuszczenia energii do konsumpcji i że na późniejszych etapach obrotu energia ta nie podlega już opodatkowaniu. Odnosząc się do stanowiska wskazującego na prawo do obniżenia należnego podatku akcyzowego o kwotę podatku uiszczonego przy nabyciu energii skarżąca podniosła, że w treści interpretacji organ nie powołał regulacji, w oparciu o którą wywiódł takowe prawo, co narusza art. 14c § 2 i art. 120 O.p. Uzasadniając zarzut naruszenia zasady zaufania do organów (art. 121 § 1 O.p.) wskazano, iż Minister Finansów zignorował zarówno orzeczenia sądów, jak i inne - wydane w tożsamych stanach faktycznych i prawnych - interpretacje przesądzające, że opodatkowanie energii akcyzą odbywa się tylko na jednym etapie obrotu. Spółka wyraziła pogląd, że wyrażone w interpretacji stanowisko narusza podstawową zasadę konstrukcyjną podatku akcyzowego, tzn. zasadę jednokrotnego opodatkowania, stojąc w sprzeczności z prowspólnotową wykładnią przepisów prawa. W odpowiedzi na skargę - podtrzymując poglądy wyrażone w interpretacji i w odpowiedzi na zarzuty - Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog zawiera przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). W określonych przez ten przepis przedmiotowych granicach kognicji sądów administracyjnych mieści się orzekanie w sprawach skarg na - wydane w indywidualnych sprawach - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Skarga zasługuje na uwzględnienie. Po dokonaniu kontroli zaskarżonej interpretacji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty oraz wspierające je argumenty, Sąd stwierdza, że w sprawie zaistniały podstawy do zakwestionowania stanowiska organu podatkowego wyrażonego w tej interpretacji. Interpretacja ta nie znajduje bowiem dostatecznych podstaw w prawie materialnym, gdyż została wydana z naruszeniem art. 9 ust. 1 pkt 2 i 3 u.p.a. w związku z art. 21 ust. 5 Dyrektywy energetycznej oraz w powiązaniu z art. 6 Dyrektywy horyzontalnej, z których to przepisów wynika zasada jednokrotnego opodatkowania podatkiem akcyzowym energii elektrycznej w momencie jej dostawy przez dystrybutora (redystrybutora) ostatecznemu konsumentowi. Pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, o których mowa w art. 14a i nast. ustawy - Ordynacja podatkowa (O.p.), w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie, stanowią ocenę prawną stanowiska pytającego (podatnika, płatnika...) w jego indywidualnej sprawie. Wnoszący zapytanie jest bowiem obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) oraz własnego stanowiska w sprawie. Wydający interpretację organ podatkowy winien oprzeć się wyłącznie o stan faktyczny zaprezentowany przez wnioskodawcę, nie mogąc prowadzić w tym zakresie własnych ustaleń. Niedopuszczalne jest bowiem wydanie interpretacji w oderwaniu od przedstawionej przez autora wniosku sytuacji faktycznej. Sąd zauważa, że w sprawie istota sporu wymaga zasadniczo rozstrzygnięcia, czy spółka, z tytułu zużycia i odsprzedaży energii elektrycznej - zakupionej od nabywcy końcowego, tj. energii, od której akcyza została już raz naliczona i odprowadzona na etapie jej sprzedaży nabywcy końcowemu przez dystrybutora koncesjonowanego, będzie obowiązana do ponownego naliczenia i odprowadzenia od tej energii podatku akcyzowego (także uczynienia zadość innym obowiązkom określonym w art. 24 u.p.a.). Stosownie do treści art. 9 ust. 1 pkt 2 i 3 u.p.a., w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju (pkt 2) oraz zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2 (pkt 3). Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 19 "nabywca końcowy" to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r., Nr 89, poz. 625 ze zm.). Sąd stwierdza, iż z opisanego we wniosku o interpretację stanu faktycznego wynika, że w sytuacji spółki wystąpiły określone w w/w przepisach zdarzenia generujące obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym, tj. sprzedaż na terytorium kraju energii elektrycznej nabywcy końcowemu, jak również zużycie tej energii przez podmiot posiadający koncesję (spółka legitymuje się koncesją na obrót i dystrybucję energii). Powyższe nie jest również sporne między stronami. Zauważyć jednak należy, że w zaprezentowanej w treści wniosku sytuacji faktycznej przeznaczona do odsprzedaży oraz zużycia energia została przez spółkę zakupiona od podmiotu posiadającego status nabywcy końcowego. Od energii tej już raz została także naliczona i odprowadzona - w prawidłowej wysokości - akcyza na etapie sprzedaży energii nabywcy końcowemu przez dystrybutora koncesjonowanego. Rozstrzygnięcia zatem wymaga, czy w sytuacji spółki zaistniał obowiązek opodatkowania po raz kolejny sprzedaży oraz zużycia na własne potrzeby energii, od której to energii akcyza została już naliczona i odprowadzona? Na tak postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi przeczącej. Zdaniem Sądu, w opisanej we wniosku sytuacji, nałożenie na spółkę obowiązku podatkowego stałoby w sprzeczności z charakteryzującą opodatkowanie podatkiem akcyzowym zasadą jednokrotnego opodatkowania tym podatkiem, która to zasada obejmuje także wyrób akcyzowy w postaci energii elektrycznej. W przypadku energii elektrycznej zasada ta ziszcza się w momencie dostarczenia tej energii odbiorcy końcowemu, tj. dopuszczenia energii do tzw. konsumpcji. Z zasady jednokrotnego opodatkowania wywieść trzeba, iż sprzedaż opodatkowanej wcześniej energii elektrycznej przez nabywcę końcowego kolejnym podmiotom nie rodzi obowiązku podatkowego dla tych podmiotów. Ze wskazanych względów, wnioskodawca - w zaprezentowanym w zapytaniu stanie faktycznym - nie będzie podatnikiem podatku akcyzowego. W art. 21 ust. 5 Dyrektywy energetycznej wskazano, że dla celów stosowania art. 5 i 6 Dyrektywy 92/12/EWG (Dyrektywy horyzontalnej), energia elektryczna i gaz ziemny podlegają podatkom, które stają się wymagalne w momencie dostawy przez dystrybutora lub redystrybutora. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 Dyrektywy horyzontalnej podatek akcyzowy staje się wymagalny w momencie dopuszczenia do konsumpcji (podkreślenie Sądu) lub w momencie wystąpienia ubytków, które muszą podlegać podatkowi akcyzowemu zgodnie z art. 14 ust. 3. Według Sądu, z treści powołanych przepisów wynika wprost zasada jednokrotności (jednofazowości) opodatkowania, która ziszcza się w momencie dopuszczenia energii elektrycznej do konsumpcji, czyli z chwilą jej dostawy przez dystrybutora (redystrybutora) konsumentowi (nabywcy końcowemu). Ziszczenie się tego warunku powoduje, iż dalsze rozdysponowanie przez konsumenta energią, od której pobrany został podatek akcyzowy, nie leży już w zasięgu zainteresowania ustawodawcy unijnego a także polskiego, który przedmiotem opodatkowania objął sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu (art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.a.). Z punktu widzenia powołanych przepisów - zarówno unijnych, jak i wewnętrznych - bez znaczenia pozostaje zatem, w jaki sposób nabywca końcowy wykorzysta zakupioną energię, skoro od energii tej został już uiszczony podatek akcyzowy. Sąd stwierdza, że usankcjonowanie stanu faktycznego, w którym miałoby miejsce dwukrotne (wielokrotne) opodatkowanie energii elektrycznej byłoby niezgodne z założeniami wspólnotowego systemu podatku akcyzowego. Także Komisja Wspólnot Europejskich - prezentując swoje stanowisko w sprawie przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej (sprawa C-475/07 zakończona wyrokiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 12 lutego 2009 r.) - wywodziła, że system opodatkowania konsumpcji został skonstruowany w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania towarów. Reasumując, zużycie oraz dalsza odsprzedaż przez spółkę energii elektrycznej, zakupionej od nabywcy końcowego, od której to energii został już raz zapłacony podatek akcyzowy przez dystrybutora posiadającego koncesję, nie są opodatkowane podatkiem akcyzowym. W przeciwnym razie mogłoby dojść do wielokrotnego opodatkowania akcyzą, podczas gdy przedmiot opodatkowania jest tak skonstruowany, aby do opodatkowania dochodziło tylko na jednym etapie obrotu, tzn. na etapie dostarczenia energii konsumentowi (odbiorcy końcowemu). Na marginesie tylko zauważenia wymaga, że wydając interpretacje indywidualne, datowane po dniu, w którym wydana została skarżona interpretacja, Minister Finansów zmienił zapatrywanie przyjmując, iż zasada jednokrotności opodatkowania akcyzą ma zastosowanie także w przypadku energii elektrycznej (patrz: interpretacja indywidualna: z dnia 19 czerwca 2009 r. nr IBPP3/443-299/09/DG; z dnia 2 lipca 2009 r. nr IPPP3-443-302/09-2/JK; z dnia 2 lipca 2009 r. nr IPPP3/443-325/09-7/SM). Abstrahując od powyższego Sąd wskazuje, iż w sprawie wydający interpretację organ nie dopuścił się naruszenia regulacji art. 8 ust. 6 u.p.a. Przepis ten bowiem nie ma zastosowania do opodatkowania wyrobu akcyzowego w postaci energii elektrycznej. Opodatkowanie energii elektrycznej zostało uregulowane w art. 9 u.p.a., będącym przepisem szczególnym (lex specialis) w stosunku do przepisu ogólnego (art. 8 u.p.a.), dotyczącego opodatkowania wyrobów akcyzowych. Sąd nie dopatrzył się w sprawie ponadto naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych, określonej w art. 121 § 1 O.p., wskutek zignorowania przez wydający interpretację organ wyroków sądowych i innych interpretacji sankcjonujących zasadę jednokrotnego opodatkowania podatkiem akcyzowym energii. Zauważa się, że powołane przez spółkę orzeczenia sądów odnosiły się do uchylonej ustawy o podatku akcyzowym, która wprost stanowiła o zasadzie jednokrotnego opodatkowania podatkiem akcyzowym wszelkich wyrobów akcyzowych, również energii elektrycznej. Natomiast powołana przez stronę interpretacja (także interpretacje wskazane wyżej przez sąd) wydane zostały w okresach późniejszych, w związku z czym - z przyczyn oczywistych - nie mogły być uwzględnione w treści skarżonej interpretacji. Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku spółki, zasady jednokrotnego opodatkowania energii elektrycznej nie można wywieść z przepisu art. 26 ust. 2 u.p.a. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut procesowy traktujący o naruszeniu przez Ministra Finansów art. 120 O.p. Wydając bowiem interpretację organ ten działał na podstawie przepisów prawa, tj. w ramach kompetencji do wydania interpretacji indywidualnej. Naruszenia w/w przepisu nie stanowi natomiast dokonanie błędnej wykładni przepisów prawa materialnego. Nie miało wpływu na ostateczny wynik sprawy również wskazanie w interpretacji na prawo podatnika do pomniejszenia podatku akcyzowego o podatek zapłacony w momencie zakupu energii od nabywcy końcowego. Wskazując na powyższą możliwość Minister Finansów odniósł się do kwestii, do której zapytanie wprost się nie odnosiło - zapytanie dotyczyło bowiem wykładni art. 8 ust. 6, art. 9 i art. 26 ust. 2 u.p.a. Niemniej jednak, informując w treści interpretacji o prawie do odliczenia podatku należało wskazać podstawę prawną takiego twierdzenia, czego organ nie uczynił. Sądowi, podobnie zresztą jak i skarżącej, nie są znane przepisy obowiązującego prawa, które zezwalałyby na dokonanie wskazanego przez organ odliczenia. Podsumowując należało uznać, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem art. 9 ust. 1 pkt 2 i 3 u.p.a. w związku z art. 21 ust. 5 Dyrektywy energetycznej oraz w powiązaniu z art. 6 Dyrektywy horyzontalnej, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy i uzasadnia uchylenie zaskarżonego aktu. Tym samym, na podstawie art. 146 § 1 powołanej na wstępie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchylił zaskarżoną interpretację. Orzeczenia dotyczące wstrzymania wykonania interpretacji oraz w zakresie kosztów postępowania sądowego uzasadnione są odpowiednio treścią art. 152 i art. 200 tej ustawy.