I SA/Wa 1080/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: WSA Joanna Skiba WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] Minister Infrastruktury po rozpoznaniu odwołania A. M. (dalej powoływany jako skarżący) od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] , w przedmiocie udzielenia Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina W., oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę autostrady [...] dla odcinka [...] przebiegającego przez województwo [...] - od m. [...] (węzeł "[...]") do m. [...] (węzeł "[...]") oraz nadania tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] Wojewoda [...] udzielił Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina W., oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę autostrady [...] dla odcinka [...] przebiegającego przez województwo [...] - od m. [...] (węzeł "[...]") do m. [...] (węzeł "[...]") oraz nadał tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie. Minister Infrastruktury na podstawie art. 134 kpa stwierdził, że skarżący wniósł odwołanie z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ stwierdził, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Wojewody [...] wynika, iż została ona doręczona skarżącemu w dniu 17 lutego 2009 r. Wobec powyższego termin do wniesienia odwołania upłynął skarżącemu w dniu 3 marca 2009 r. Natomiast odwołanie zostało złożone przez niego osobiście w sekretariacie Wydziału Skarbu Państwa i Nieruchomości [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. w dniu 4 marca 2009 r., a więc jeden dzień po upływie ustawowego terminu. Termin złożenia przez A. M. odwołania został potwierdzony przez Wojewodę [...] w piśmie z dnia 7 maja 2009 r., nr [...]. Minister podkreślił również, że do odwołania nie załączono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym Minister uznał, że odwołanie skarżącego zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez A. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika adwokat J. S. wskazał, że organ pominął fakt załączenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który został zawarty w jednym piśmie, wraz z samym odwołaniem. Wniosek ten został uzasadniony faktem śmierci [...] skarżącego, na co przedstawiono dowód w postaci kopii aktu zgonu. Zdaniem skarżącego przed rozpatrzeniem odwołania obowiązkiem organu było rozpatrzenie powyższego wniosku. Tym samym skarżone postanowienie narusza art. 7, 9, 10 i art. 59 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zaskarżone postanowienie nie może się ostać w obrocie prawnym, bowiem zapadło z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, jako co najmniej przedwczesne, należy uznać ustalenie organu odwoławczego, według którego skarżący nie wniósł prośby o przywrócenie terminu. Wprawdzie skarżący nie sformułował literalnie takiej prośby, lecz wskazał przyczynę niezachowania terminu, jaką była śmierć [...]. Stwierdzenie zawarte w odwołaniu, że "równocześnie zastrzega, że w związku ze śmiercią [...] – [...] lutego 2009 r. - niniejsze odwołanie ma jedynie charakter wstępny, a dodatkowe wyjaśnienia w postępowaniu złożę w terminie tygodniowym", było w istocie wnioskiem o przywrócenie terminu. Mając na uwadze taką szczególną sytuację skarżącego, powyższy stan rzeczy pozwalał organowi bezpośrednio potraktować tą część pisma skarżącego jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W żadnym natomiast razie okoliczności przedstawione przez skarżącego nie mogły zostać pominięte bez naruszenia choćby zasad wyrażonych w art. 8 i 9 kpa. O ile organ miałby jakieś wątpliwości, co do intencji skarżącego, to w ramach tych zasad winien był udzielić mu stosownych wyjaśnień i wskazówek, a ewentualne braki pisma skarżącego usunąć w trybie art. 64 § 2 kpa. Z naruszeniem powołanych wyżej zasad oraz art. 7 i 77 § 1 kpa kwestia przywrócenia terminu nie została więc wyjaśniona. Tymczasem przed jej rozstrzygnięciem nie jest możliwe orzekanie w trybie art. 134 kpa o uchybieniu terminu. Dlatego też przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ odwoławczy w pierwszej kolejności przeprowadzi postępowanie co do przywrócenia terminu i w zależności od jego wyniku podejmie właściwe rozstrzygnięcie, czy też rozstrzygnięcia. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.