II SA/Wa 685/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński, Sędziowie WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uposażenia 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymany nią w mocy rozkaz personalny, 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz R. K. kwotę 100 zł (słownie: sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Komendant Główny Policji, działając na podstawie § 5 ust. 4 w zw. z § 3 ust. 1 i § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 z późn. zm.) oraz § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom (Dz. U. z 2002 r. Nr 100, poz. 913), w dniu [...] października 2008 r. wydał rozkaz personalny nr [...], w którym określił, że R. K. na dzień [...] listopada 2008 r. posiada prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości 21%. W uzasadnieniu decyzji organ podał m.in., iż w związku z błędnie naliczoną na dzień [...] maja 1991 r. wysługą lat, zaszła konieczność ponownego dokonania przedmiotowych zaliczeń. Funkcjonariuszowi bowiem błędnie zaliczono okres prowadzenia działalności gospodarczej do wysługi lat. Organ podniósł, iż przepisy obowiązującego wówczas zarządzenia nr 60/87 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 31 października 1987 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej, jak i obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r., nie dają podstaw do zaliczenia tego okresu do wysługi lat. Komendant Główny Policji, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w dniu [...] marca 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą. W uzasadnieniu organ podtrzymał wcześniej zajęte stanowisko. Decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2009 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez R. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił w skardze, że przedmiotowa decyzja została wydana z naruszeniem: 1) art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 i art. 145a Kpa, 2) zarządzenia nr 60 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 31 października 1987 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy (...), 3) § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej (...). Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz utrzymanego nią w mocy poprzedzającego rozkazu personalnego. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2). Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle powyższych przepisów skarga zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie delegacji, zawartej w art. 101 ust. 2, art. 102 i art. 104 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2000 r. Nr 101, poz. 1092 z późn. zm.), Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 z późn. zm.). Zgodnie z przepisem § 5 ust. 1 tego rozporządzenia, dokumenty potwierdzające okresy zaliczane do wysługi lat, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2-5, policjant jest obowiązany złożyć w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr. Oznacza to, że policjanci, pod rządami powyżej określonego rozporządzenia, mają ustalane okresy zaliczane do wysługi lat służby w Policji. Istnieje możliwość zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów zaliczanych do wysługi lat (§ 5 ust. 3 rozporządzenia). Może to mieć miejsce w sytuacji, gdy policjant nie dysponował przy przyjęciu dokumentami potwierdzającymi dotychczasowe zatrudnienie, a w szczególności wysługę lat. W przypadku ich przedłożenia możliwa jest zmiana wcześniej określonej wysługi lat. W takiej sytuacji organ rozstrzyga w drodze decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat, w trybie określonym w § 5 ust. 2 i 3 przedmiotowego rozporządzenia. Z powyższego wynika, iż jedynie w drodze decyzji można doliczyć dodatkowe okresy do wysługi lat, natomiast brak jest możliwości odliczenia wcześniej zaliczonych okresów. Natomiast w rozpoznawanej sprawie organ odliczył skarżącemu wcześniej już zaliczone do wysługi lat okresy. Z akt sprawy wynika, iż skarżący podjął służbę w Policji z dniem [...] maja 1991 r. i na ten dzień ustalono mu wysługę lat. Przepisy dotyczące wysługi lat były wielokrotnie zmieniane. Nie oznacza to jednak, że na podstawie kolejno obowiązujących przepisów należy na nowo ustalać wysługę lat każdemu funkcjonariuszowi, który pobiera wynagrodzenie powiększone o określony procent, wynikający z zaliczenia do służby w Policji wcześniejszych okresów – chyba, że przepisy tak by stanowiły. Rozstrzygnięcie, że dany okres został policjantowi zaliczony nieprawidłowo, może - zdaniem Sądu - nastąpić wyłącznie w drodze trybu nadzwyczajnego. Wskazać jednak należy, że przed wejściem w życie przedmiotowego rozporządzenia, nie było jednolitego stanowiska, co do tego, czy ustalanie okresów wliczanych do wysługi lat następuje w drodze decyzji administracyjnej. W rozpoznawanej sprawie organ stoi na stanowisku, że ustalenie wysługi lat, przed wejściem rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r., nie było decyzją. Prezentowane stanowisko utrudnia możliwość zweryfikowania poprzednio ustalonej wysługi lat. Jednakże rozpoznając ponownie sprawę, organ zobowiązany jest ocenić - czy na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego i w świetle obowiązujących przepisów - istnieje możliwość ponownego ustalenia wysługi lat skarżącego. W związku z uwzględnieniem skargi, Sąd odstąpił od odniesienia się do zarzutów podniesionych przez skarżącego. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 powołanej wyżej ustawy.