II SA/Bd 835/09
WyrokWSA w Bydgoszczy2009-11-05
Skład orzekający: Małgorzata Włodarska, Anna Klotz, Renata Owczarzak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy kierowca, który przed rozpoczęciem szkolenia redukującego punkty karne, przekroczył limit 24 punktów, może skorzystać z tego szkolenia w celu uniknięcia skierowania na badania psychologiczne?Ratio decidendi
Kierowca, który przed rozpoczęciem szkolenia redukującego punkty karne przekroczył limit 24 punktów, nie może skorzystać z tego szkolenia w celu uniknięcia skierowania na badania psychologiczne. Zgodnie z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r., odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24. W takiej sytuacji organ kontroli ruchu drogowego jest zobligowany do skierowania kierowcy na badania psychologiczne.Stan faktyczny
Skarżący P. M. został skierowany na badania psychologiczne decyzją Komendanta Powiatowego Policji w R., utrzymaną w mocy przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., z uwagi na przekroczenie 24 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Skarżący argumentował, że uczestniczył w szkoleniu redukującym punkty karne, co powinno zmniejszyć jego łączną liczbę punktów. Kwestionował również jedno z wykroczeń, wskazując na rodzaj pojazdu, którym się poruszał.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę.
P. M., działając przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.
Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art.138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy ( Dz. U. z 2005r, Nr 69 poz. 622 ze zm.) oraz art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji ( tekst jednolity Dz. U. z 2007r. Nr 43, poz. 277 ).
Do wydania zaskarżonej decyzji doszło na podstawie następującego stanu faktycznego:
Skarżący z uwagi na wielokrotne naruszenie zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym :
- w dniu [...] w M. M. przekroczył prędkości od 21 do 30 km/h, za co otrzymał 4 punkty,
- w dniu [...] w B. P., obszar wiejski P., przekroczył prędkości od 21 do 30 km/h , za co otrzymał 4 punkty,
- w dniu [...] w B. P. na ul. [...] – nie ustąpił pierwszeństwa dla przejazdu na skrzyżowaniu oznaczonym znakami określającymi pierwszeństwo przejazdu, za co otrzymał 6 punktów,
- w dniu [...]. w L., przekroczył prędkość powyżej 50 km/h , za co otrzymał 10 punktów,
- w dniu [...]w I. przekroczył prędkość od 21 do 30 km/h, za co otrzymał 4 punkty.
Zgodnie z zaświadczeniem Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w P. skarżący dniu [...] na własny koszt uczestniczył w szkoleniu powodującym odjęcie 6 punktów na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Komendant Powiatowy Policji w R. powołując się na okoliczność, że skarżący w okresie od [...] do [...] otrzymał łącznie 28 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, wydał w dniu [...], decyzję nr [...] o skierowaniu go na badania psychologiczne.
W odwołaniu od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w R. skarżący złożył odwołanie, w którym powołał się na uczestnictwo w szkoleniu powodującym odjęcie 6 punktów.
Komendant Wojewódzki Policji w B. nie uwzględnił odwołania i decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie wydane w I instancji .
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, że uczestniczenie skarżącego w szkoleniu nie zostało uwzględnione z uwagi na to, iż w/w w chwili rozpoczęcia przedmiotowego szkolenia posiadał łącznie 28 punktów ostatecznych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zdaniem organu zgodnie z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego "Odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24.".
Za wykroczenia drogowe, których dopuścił się wymieniony orzeczone zostały prawomocne kary, a łączna liczba punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego spowodowała przekroczenie limitu punktów, co w konsekwencji skutkowało sporządzeniem, zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, wniosku o sprawdzenie kwalifikacji.
W związku z tym, iż w/w przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1, Komendant Powiatowy Policji w R. na mocy art. 124 ust. 1 pkt. 2 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym zobligowany był do wydania decyzji administracyjnej o skierowaniu P. M. na badania psychologiczne, celem orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję skarżący zarzucił naruszenie art. 130 i art. 124 ust. 1 pkt 2 b ustawy Prawo o ruchu drogowymi, wniósł o jej o uchylenie w całości.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w jego ocenie nie było podstaw do wydania decyzji o skierowaniu go na badania psychologiczne.
W dniu [...] P. M. został poinformowany na Policji, że ma 24 punkty. W związku z tym zgłosił się na szkolenie do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w P. w celu odbycia szkolenia, na co posiada stosowne zaświadczenie.
Wątpliwości budzi kwestia związana z naruszeniem przepisów drogowych przez skarżącego w dniu [...] w l., gdzie stwierdzono, że przekroczył on prędkość od 21-30 km/h poruszając się pojazdem osobowym. Tymczasem tego dnia skarżący nie jechał przez I. samochodem osobowym, lecz ciężarowym. Pomimo zgłaszanych zastrzeżeń, kwestia powyższa nie została do chwili obecnej wyjaśniona. Jako dowód skarżący przywołał kserokopie tarczek z pojazdu.
W tej sytuacji nie można zgodzić się z twierdzeniem, że skarżący otrzymał łącznie 28 punktów. Posiadając 24 punkty mógł przystąpić do szkolenia, co skutkuje zgodnie z art. 130 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu rogowym odjęciem 6 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Nadto organ dodał, że z wydruku z bazy KSIP wynika, że skarżący w dniu [...] w I., poruszając się samochodem o nr rejestracyjnym [...], przekroczył prędkość. Powyższe potwierdzają kopie z wydruku tachografu, gdzie są naniesione dane dotyczące kierowcy, trasy jazdy, daty przejazdu i nr rejestracyjnego pojazdu. W rozpoznawanej sprawie z uwagi na naruszenie przepisów ruchu drogowego nie ma znaczenia rodzaj pojazdu, którym poruszał się skarżący, a ma znaczenie przekroczenie prędkości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto jak stanowi art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa materialnego i procesowego.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonych decyzji stanowił art. 124 ust. 1 pkt 2 b ustawy - Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem silnikowym skierowany, w drodze decyzji, przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
A zatem stosownie do treści powołanego przepisu art. 124 ust. 1 pkt 2 b Komendant Powiatowy Policji w R., działający jako organ kontroli ruchu drogowego, zobligowany był do skierowania na badanie psychologiczne, przeprowadzone w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem kierującego pojazdem silnikowym, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1.
Użyte w cytowanym przepisie sformułowanie "podlega" oznacza, że decyzje podejmowane na podstawie tego przepisu nie zostały pozostawione uznaniu organu orzekającego, lecz mają charakter rozstrzygnięcia związanego.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarżący w okresie od [...] do [...], a więc 1 roku, przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
W dniu [...] skarżący otrzymując kolejne 4 punkty za przekroczenie prędkości w I., uzyskał łączną ilość 28 punktów karnych. Dlatego odbyte w P. przez skarżącego szkolenie w dniu [...] nie mogło odnieść zamierzonego skutku odjęcia 6 punktów karnych.
Zgodnie z art. 130 ust 1 ustawy Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji.
Na mocy art. 130 ust. 3 ustawy kierowca wpisany do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Przepisy jednak wprowadzają ograniczenie w zmniejszeniu liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Będzie to dotyczyło okoliczności, jak w rozpoznawanej sprawie, kiedy osoba przed rozpoczęciem szkolenia dopuści się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczy 24. Wówczas zastosowanie znajduje § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2002, Nr 236, poz.1998 ze zm.), zgodnie z którym odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24.
Powyższe rozporządzenie wydane zostało na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym: "Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu oraz Ministrem Sprawiedliwości, mając na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego;
2) warunki i sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji;
3) program szkolenia i jednostki upoważnione do prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 3;
4) liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia;
5) podmioty uprawnione do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, o której mowa w ust. 1.
W ocenie Sądu nie ma znaczenia rodzaj pojazdu którym skarżący kierował w dniu [...]. Wątpliwości nie budzi to, że skarżący przekroczył prędkość pojazdem samochodowym, czym naruszył przepisy ruchu drogowego i uzyskał 4 punkty karne, które w konsekwencji wcześniejszych naruszeń dały łączna sumę 28 punktów karnych.
Szczegółowy tryb postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego wynika z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1998) w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, wydanego na podstawie art. 130 ust. 4 . Wobec jednoznacznej treści powołanego przepisu § 8 ust. 6 rozporządzenia, stwierdzić należy, że kierowca naruszający przepisy ruchu drogowego, bez względu na rodzaj pojazdu jakim dopuścił się wskazanych przewinień, za które w sumie otrzymał przeszło 24 punkty karne, podlega skierowaniu na badania psychologiczne .
Zdaniem Sądu zasady ruchu drogowego są jednakowe dla wszystkich uczestników ruchu drogowego bez względu na rodzaj pojazdu. Skarżący wielokrotnie łamiąc przepisy w zakresie zachowania właściwej prędkości na drodze podważył swoje kwalifikacje nie tylko jako kierowcy samochodu osobowego, ale także innych pojazdów mechanicznych, do kierowania którymi jest uprawniony i wobec tego zachodzi konieczność kontrolnego sprawdzenia posiadanej przez skarżącego wiedzy w tym zakresie.
Uznać, więc należy, iż organy administracji działały w granicach prawa.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło