II OZ 1150/09

Dnia 5 stycznia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 listopada 2009 roku sygn. akt II SA/Lu 257/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A.M. od wyroku z dnia 18 czerwca 2009 roku sygn. akt II SA/Lu 257/09 oddalającego skargę A.M. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] października 2007 roku Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 6 listopada 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną A.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2009 r. oddalającego skargę A.M. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] października 2007 r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu tej skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej we wskazanym w zarządzeniu terminie. W związku z tym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A.M. domagając się jego uchylenia. Wyjaśnił, że w dniu 24 sierpnia 2009 roku otrzymał z Sądu I instancji jedynie odpis zarządzenia wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Jako dowód załączono kserokopię z dziennika korespondencji prowadzonego przez kancelarię pełnomocnika skarżącego, z którego to dziennika wynika, że w dniu 24 sierpnia 2008 roku do kancelarii wpłynęło pismo z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, które w rubryce "treść otrzymanej korespondencji" zostało opisane jako "wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w spr. A. M.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżący podnosi w zażaleniu, że w skierowanej do niego przesyłce z Sądu I instancji znajdowało się jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Twierdzi również, że nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jej odpisu. Na dowód tego załącza kserokopię dziennika korespondencji prowadzonego przez kancelarię pełnomocnika reprezentującego go w postępowaniu. Jednocześnie z akt sprawy wynika, że skarżącemu zostały wysłane (na adres jego pełnomocnika) łącznie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jej odpisu. Stwierdzić zatem należy, że wpis w dzienniku korespondencji nie dowodzi, iż strona skarżąca nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, bowiem nie sposób wykluczyć, że opis treści przesyłki został zamieszczony w tymże dzienniku w formie niepełnej. Jednocześnie jednak, w przypadku, gdy wezwania były sporządzone na oddzielnych drukach nie można również wykluczyć sytuacji, że jeden z tych druków omyłkowo nie został przesłany i strona skarżąca wezwania nie otrzymała. W związku z tym, że w sprawie istnieją wątpliwości co do tego, czy strona skarżąca rzeczywiście otrzymała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że wątpliwości te nie mogą być rozstrzygane na niekorzyść strony skarżącej. Stanowisko to jest efektem oceny całokształtu okoliczności niniejszej, konkretnej sprawy, w tym terminowego uiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, ale także uwzględnia konieczność zachowania konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.