II SA/Sz 1177/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. K. na postanowienie Starosty z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Starosty z dnia [...]r. Postanowieniem tym wydanym na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. ustawy Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) Starosta odmówił udzielenia skarżącej zgody na odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych w związku z toczącym się postępowaniem o udzieleni pozwolenia rozbudowanie obiektu mieszkalnego. W postanowieniu w/w organ pouczył K. K. o możliwości wniesienia skargi na postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (§ 2): 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl przepisu art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Natomiast zgodnie z treścią przepisu art. 142 tejże ustawy postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Odnosząc się do wniesionej skargi wskazać należy, iż jest ona niedopuszczalna, zaś skarżąca została mylnie pouczona przez Starostę o możliwości zaskarżenia postanowienia z dnia [...]r. Analiza zaskarżonego postanowienia wskazuje, że nie jest ono postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne, gdyż rozstrzyga jedynie o niemożliwości odstępstw od wymogów określonych w rozporządzeniu Ministerstwa Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r.(Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Na postanowienie to nie przysługuje zażalenie, bowiem jak stanowi art. 141 § 1 K.p.a. zażalenie przysługuje wyłącznie na te postanowienia, które są enumeratywnie w kodeksie wyliczone. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie odmawiające zgody na odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych zostało wydane na podstawie przepisu art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Ustawa ta nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie w sprawie udzielenia bądź odmowy udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, jak również nie kończy ono postępowania w przedmiotowej sprawie i nie rozstrzyga jej co do istoty. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie nie podlega odrębnemu zaskarżeniu i w przypadku uznania przez zainteresowanych za nieprawidłowe - może być zaskarżone tylko wraz z decyzją w sprawie pozwolenia na budowę. Należy zatem wskazać, iż w przypadku gdy ustawodawca przesądza o braku możliwości kwestionowania orzeczenia w drodze odrębnego środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, to nie zachodzi też tym samym możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę K. K.