VII SA/Wa 1528/09
WyrokWSA w Warszawie2009-11-20
Skład orzekający: Bożena Więch-Baranowska, Daria Gawlak-Nowakowska, Jolanta Zdanowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Inspektora Sanitarnego może być uznane za decyzję administracyjną w rozumieniu art. 65a ust. 8 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, a jeśli nie, to czy organ odwoławczy prawidłowo ocenił okoliczności faktyczne i zastosował przepisy proceduralne przy nakładaniu kary pieniężnej?Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja Ministra Zdrowia została uchylona z powodu naruszenia przepisów proceduralnych, w szczególności art. 7, 77 § 1, 107 § 3 i 138 k.p.a. Sąd uznał, że organ odwoławczy nie rozważył starannie wszystkich okoliczności sprawy i nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia dla swojej decyzji, zwłaszcza w kontekście uznaniowego charakteru decyzji z art. 65b ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Pismo Inspektora Sanitarnego, choć nie było decyzją administracyjną, powinno było zostać uwzględnione przy ocenie zasadności zaprzestania działalności leczniczej.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła nałożenia kary pieniężnej na Dyrektora Samodzielnego Publicznego ZOZ za czasowe zaprzestanie działalności leczniczej bez zachowania trybu określonego w art. 65a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Minister Zdrowia utrzymał w mocy decyzję Wojewody nakładającą karę, uznając, że zaprzestanie działalności nie było uzasadnione ani siłą wyższą, ani decyzją administracyjną, a jedynie pismem Inspektora Sanitarnego. Skarżący kwestionował tę ocenę, wskazując, że pismo Inspektora Sanitarnego powinno być traktowane jako decyzja, a jego działania były zgodne z prawem.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Ministra Zdrowia oraz stwierdzono, że decyzja ta nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2009 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za czasowe zaprzestanie działalności leczniczej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Minister Zdrowia decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. w sprawie nałożenia kary pieniężnej na Dyrektora Samodzielnego Publicznego ZOZ w [...] za czasowe zaprzestanie działalności w Oddziale Chirurgii Samodzielnego Publicznego ZOZ w [...], bez zachowania trybu określonego w art. 65 a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.
W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując zapis art. 65 a ust. 8 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej wskazał, że czasowe zaprzestanie działalności przez Oddział Chirurgii nie było uzasadnione. Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie skierował bowiem do strony decyzji lecz pismo z dnia [...] sierpnia 2007 r., w którym wskazał, że nie wyraża zgody na odstąpienie od wymogów określonych w § 27 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie wymagań sanitarnych względem zakładów opieki zdrowotnej, ale nie stwierdził żadnego zagrożenia epidemiologicznego i nie nałożył na dyrektora ZOZ obowiązku niezwłocznego usunięcia stwierdzonych uchybień. A zatem w ocenie organu pismo to nie uzasadniało zaprzestania działalności, a jego konstrukcja nie pozwalała na uznanie go za decyzję.
Skargę sądową na powyższą decyzję K.S., na którego nałożono karę.
Skarżący wskazał okoliczności wystąpienia do Wojewody o udzielenie zgody na czasowe zaprzestanie działalności Oddziału Chirurgii Szpitala Powiatowego w trybie art. 65 a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.
Zgodę tę skarżący uzyskał, ale z uwagi na uwarunkowania i zagrożenie przedłużenia remontu wystąpił do Inspektora Sanitarnego o wyrażenie zgody na odstąpienie od wymogów § 27 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r., wskazujących na konieczne wyposażenie pomieszczeń. Inspektor Sanitarny pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie wyraził zgody na odstąpienie od warunków powyższego rozporządzenia, wobec czego skarżący natychmiast poinformował Wojewodę o czasowym zaprzestaniu działalności.
W ocenie skarżącego pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2007 r. było decyzją, bo tylko w taki sposób organ wyraża swoje stanowisko, a zatem skarżący podjął działania zgodne z art. 65 a ust. 8 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega uwzględnieniu wobec naruszenia przez organ przepisów proceduralnych.
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r., nr 14, poz. 89), której art. 65 a ust. 8 stanowi, że w przypadku, gdy zaprzestanie działalności jest spowodowane siłą wyższą lub wynika z decyzji administracyjnej podjętej na podstawie odrębnych przepisów - kierownik szpitala informuje Wojewodę o czasowym całkowitym lub częściowym zaprzestaniu działalności w terminie trzech dni od dnia zaistnienia okoliczności powołujących zaprzestanie tej działalności.
W przedmiotowej sprawie czasowe zaprzestanie działalności leczniczej w okresie od dnia 16 sierpnia 2007 r. do dnia 30 września 2007 r. organ ocenił jako nieuzasadnione, bowiem nie było spowodowane siłą wyższą, ani decyzją administracyjną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] , gdyż za taką nie można uznać pisma Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2007 r. z negatywną odpowiedzią w sprawie zgody na odstąpienie od wymogu instalowania natrysków w pomieszczeniach higieniczno - sanitarnych. Z akt sprawy wynika, że w okresie wcześniejszym, tj. od dnia 15 lipca 2007 r. do dnia 15 sierpnia 2007 r. Oddział Chirurgii Samodzielnego Publicznego ZOZ w [...] uzyskał zgodę Wojewody na czasowe zaprzestanie działalności w związku z koniecznością wykonania remontu i udzielenia zaległych urlopów pracowniczych. Zgodzić się więc należy ze stanowiskiem organu, iż w sytuacji, gdy upłynął okres, na jaki wyrażona została zgoda na czasowe zaprzestanie działalności (decyzja z dnia [...] lipca 2007 r.), szpital powinien podjąć wstrzymaną w tym zakresie działalność. Jednakże w konkretnym przypadku, gdy remont oddziału nie został w pełni wykonany w zakreślonym wcześniej terminie miesiąca, a skarżący z pisma inspektora sanitarnego wiedział, że natryski muszą być zainstalowane, istotnie racje ekonomiczne i gospodarcze przemawiały za tym, aby remont zakończyć i dopiero rozpocząć działalność oddziału, zwłaszcza, że łącznie czas braku tej działalności nie przekraczał trzech miesięcy, a skarżący zabezpieczył świadczenia zdrowotne z zakresu chirurgii mieszkańcom powiatu przez ustalenie udzielania tych świadczeń przez jednostki medyczne w [...],[...] i [...]. Faktem jest, że pismo Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie jest decyzją administracyjną, o której mowa w art. 65 a ust. 8 pkt 2 ustawy zasadniczej, co wskazywałoby na konieczność przeprowadzenia ponownie całej procedury z art. 65 a ust. 1 - 5, jednakże rzeczą organu było rozważenie okoliczności zaistniałych w tej sprawie i staranne odniesienie się do racji przedstawianych przez skarżącego. Było to tym bardziej konieczne, że decyzja z art. 65 b, którą zastosował organ, jak wynika to z zapisu ustawy jest decyzją uznaniową, a więc organ administracyjny "może" podjąć w sprawie rozstrzygnięcie, ale nie ma w takiej sytuacji nakazu lub zakazu ustalenia określonej treści rozstrzygnięcia. Decyzja uznaniowa wymaga szerszego uzasadnienia niż decyzje podejmowane w warunkach ustawowego skrępowania, bowiem podlega ona kontroli pod względem zgodności z prawem (czy dopuszczalne było uznanie administracyjne) czy nie przekroczono jego granic przy wydawaniu decyzji jak również czy prawidłowo uzasadniono - w zgodzie z art. 7 k.p.a. - wybór danego rozstrzygnięcia sprawy. Nadto organ odwoławczy, stosownie do treści art. 138 k.p.a. obowiązany jest na nowo rozstrzygnąć sprawę w jej całokształcie, co oznacza rozpatrzenie wszystkich żądań strony i ustosunkowanie się do nich w uzasadnieniu decyzji. W przedmiotowej sprawie Minister Zdrowia nie przedstawił takiego uzasadnienia, które pozwoliłoby sądowi skontrolować prawidłowość nałożenia kary. Uzasadnienie ograniczone zostało do przytoczenia przepisów i wskazania, że pismo z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie było decyzją. Minister Zdrowia nie odniósł się w ogóle do argumentacji odwołania i nie uzasadnił dlaczego przyjął takie rozstrzygnięcie sprawy mimo działań podejmowanych przez skarżącego, które winny być ocenione przez pryzmat interesu społecznego i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.).
Wobec naruszenia przepisów proceduralnych art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., a także art. 138 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 c ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Przy orzekaniu zastosowano art. 152 ustawy.
Orzekając ponownie organ odwoławczy podejmie decyzję z zastosowaniem wymogów wynikających z art. 7, 77 § 1, 107 § 3 i 138 k.p.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło