II OZ 15/10

Dnia 27 stycznia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 grudnia 2009 roku sygn. akt III SO/Gd 26/09 o umorzeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2009 roku sygn. akt III SA/Gd 415/08 wydanego w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] września 2008 roku Nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych ze zbiorów meldunkowych postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 grudnia 2009 r. umorzył postępowanie toczące się z wniosku J.J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi o wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2009 r. sygn. akt III SA/Gd 415/08. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że skoro prawomocnym postanowieniem w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 415/08 ustanowiono dla wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu, to udzielone przez wnioskodawcę pełnomocnictwo dla radcy prawnego, w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 415/08 obejmuje także, z mocy prawa, postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie. Natomiast prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w tym przedmiocie zostało już wnioskodawcy przyznane prawomocnym postanowieniem w sprawie sygn. akt III SO/Gd 14/09. Z tych względów, postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J.J. wskazując, że jest ono nietrafne. W jego ocenie pełnomocnik powinien być przyznany ponownie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z mocy prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Skoro prawomocnym postanowieniem ustanowiono dla wnioskodawcy radcę prawnego, to udzielone przez wnioskodawcę pełnomocnictwo dla radcy prawnego obejmuje także, z mocy prawa, postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tejże sprawie. W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji w pełni zasadnie ocenił, że postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Skoro bowiem w sprawie został ustanowiony dla wnioskodawcy pełnomocnik, to ponowne postępowanie w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika jest niezasadne. Podkreślenia przy tym wymaga, że kwestia ta była już przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu I instancji, utrzymanego następnie w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tej sytuacji orzeczenie to zyskało walor prawomocności i było wiążące zarówno dla strony jak i dla sądu, który je wydał (art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Prawidłowo również Sąd I instancji ocenił, że umorzeniu podlegało postępowanie z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, bowiem skarżącemu prawo pomocy w tej części zostało przyznane, a rozstrzygnięcie w tym zakresie jest również rozstrzygnięciem prawomocnym. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.