IV SAB/Wa 98/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2009 r. sprawy ze skargi S. R. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku I. zobowiązuje [...] do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 23 lutego 2009 r. w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. zasądza od Starosty [...] na rzecz skarżącego S. R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zawrotu kosztów postępowania sądowego. S. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosków z 2 marca 2007r. i z 23 lutego 2009 r. o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynku dotyczących działek nr [...] i [...] we wsi Z. sprowadzających się do naprawienia błędów istniejących w dotychczasowych wpisach. Dowodem z dokumentu przemawiającym za zasadnością żądań kierowanych pod adresem organu - zdaniem skarżącego - jest wyrys geodezyjny z [...]lipca 1989r. Skarżący podniósł, iż jest właścicielem działki nr [...], a błędy tkwiące w granicy z działką nr [...]naruszają jego prawo własności. Przedstawił okoliczności, które w jego ocenie świadczą o błędach w dokumentacji geodezyjnej, będącej podstawą do nieprawidłowego wpisu w ewidencji gruntów i budynków określającego granice jego działki. Pomimo wniosku z 23 lutego 2009 r. o dokonanie zmian w ewidencji prostujących istniejące błędy, organ do dnia dzisiejszego nie wydał żadnej decyzji administracyjnej. Starosta [...] - w odpowiedzi na skargę -wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do treści skargi organ podał, iż 2 marca 2007r. wpłynął do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wniosek S. i J. R. "o wstrzymanie prac geodezyjnych przez geodetę R. S. i wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego z urzędu pomiędzy działkami [...],[...]i [...]a działkami [...] i [...]". W piśmie tym S. R. kwestionował poprawność wykonania opracowań geodezyjnych przyjętych do Powiatowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego pod nr [...]i KEM [...], domagając się przeprowadzenia rozgraniczenia z urzędu. Sprawa została poddana gruntownej, czasochłonnej analizie, w celu wypracowania obiektywnego rozwiązania. W międzyczasie S. R. przesyłał do organu kolejne pisma z bezpodstawnymi zarzutami o łamaniu prawa, a także narzucał własny sposób rozwiązania sprawy, uznając go jako jedynie słuszny i w pełni uzasadniony. Organ zobowiązany był wówczas do ustosunkowywania się względem uwag i wniosków zgłaszanych przez skarżącego, co znacznie zakłóciło i wydłużyło przebieg postępowania administracyjnego, zmierzającego do rozpoznania sprawy. Sygn. akt IV SAB/Wa 98/09 Wniosek z 23 lutego 2009r. był już kolejnym złożonym przez skarżącego w Starostwie [...], w którym skarżący domaga się przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków zapisu dotyczącego przebiegu zachodniej granicy działki [...]obręb Z. gmina S. według stanu z operatu założenia ewidencji gruntów z 1963 r. i zgodnie z dokumentacją uwłaszczeniową rolników z lat 70 - tych, a także wg mapy - wyrysu z mapy ewidencyjnej z 1975 r. Tymczasem skarżący jest jedynie właścicielem działki nr [...], a nie nr [...], której dotyczył jego wniosek. Nie będąc właścicielem działki nr [...], skarżący nie może wnioskować o zmianę przebiegu jej zachodniej granicy, gdyż nie ma w tym interesu prawnego, o którym stanowi art. 28 K.p.a., o czym został poinformowany w piśmie z 17 marca 2009 r. Dalej Starosta [...] podał, iż 23 marca 2009 r. otrzymał pismo od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], którym zostały przekazane pisma S. R. z 9 lutego 2009 r. i z 2 marca 2009 r. - zawierające żądanie usunięcia błędów w ewidencji gruntów i budynków obrębu Z., gmina S. w odniesieniu do danych dotyczących działek [...]i [...], w celu ich rozpatrzenia w trybie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W dniu 20 kwietnia 2009 r. - na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. oraz art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027, ze zm.) S. i J. R. zostali wezwani do usunięcia braków wniosku z 2 marca 2007 r. przez uzupełnienie dokumentacji geodezyjnej umożliwiającej wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków. Dokumentacji takiej skarżący nie przedłożył do chwili obecnej. Potwierdzeniem tego jest pismo z 30 kwietnia 2009 r. Skutkiem powyższego wniesiona skarga - w opinii organu -jest bezpodstawna. Organ dokonał należytej staranności względem wnikliwego rozpatrzenia wszelkich aspektów żądań zgłaszanych przez stronę celem załatwienia sprawy. Skarżący w piśmie procesowym z 19 listopada 2009r., stanowiącym ustosunkowanie się do odpowiedzi na skargę, potrzymał swoje stanowisko przedstawione w skardze odnośnie błędnie sporządzonej dokumentacji geodezyjnej, a także wskazał, iż dokumentacja ta (głównie mapy określające granice nieruchomości) Sygn. akt IV SAB/Wa 98/09 spowodowała spory sąsiedzkie na tle prawidłowego określenia powierzchni działek o nr [...],[...]i [...]. Na rozprawie, która odbyła się 24 listopada 2009 r., skarżący sprecyzował, iż ostatecznie domaga się aby Starosta [...] rozpoznał wniosku z 23 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu musi być poprzedzone wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 37 K.p.a. Według tego przepisu na niezałatwienie sprawy w terminach określonych w art. 35 i 36 K.p.a. służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Przekładając powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, iż skarżący zastosował się do dyspozycji art. 37 K.p.a. Pismem z 2 marca 2009r. skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] zaskarżył milczenie Starosty [...], domagając się przyspieszenia wydania decyzji administracyjnej odpowiadającej złożonemu żądaniu. Oznacza to, iż skarga na bezczynność została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły stronie w administracyjnym toku instancji, zatem jest dopuszczalna. W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania. Innymi słowy przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia czy organ w dacie orzekania pozostaje w bezczynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) -zwanej dalej: P.p.s.a., mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich Sygn. akt IV SAB/Wa 98/09 podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 86). Przede wszystkim należy podkreślić, iż zasada sformułowana w art. 6 K.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwienia spraw określonych w art. 35 i 36 K.p.a. Obowiązek załatwienia spraw bez zbędnej zwłoki pozostaje także w bezpośrednim związku z zasadami wyrażonymi w art. 7 i 8 K.p.a., zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa. W myśl art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest, zgodnie z treścią art. 36 K.p.a., zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Jak wynika z akt sprawy (w szczególności pism skarżącego z 28 kwietnia 2008 r., 23 lutego 2009 r., 2 marca 2009 r., 9 lutego 2009 r. i 30 kwietnia 2009 r.) i treści skargi intencją żądania skarżącego jest doprowadzenie do zmiany istniejącego zapisu w ewidencji gruntów i budynków dotyczącego działek nr [...]i [...] położonych w obrębie Z., gmina S., jako błędnie dokonanego. Ostatecznie skarżący domaga się od organu, zgodnie z oświadczeniem złożonym 24 listopada 2009r. do protokołu rozprawy, rozpoznania "wniosku z 23 lutego 2009r." przez przywrócenie stanu istniejącego w ewidencji gruntów w latach 60 - dziesiątych stosownie do dokumentacji uwłaszczeniowej i mapy z 1989r, "według której założono księgę wieczystą [...]". Mając za podstawę treść żądania skarżącego Sąd nie mógł uznać, iż zadość temu żądaniu czyni pismo Starosty [...] z 17 marca 2009 r. skierowane do skarżącego, w konsekwencji stwierdzić niezasadność skargi na bezczynność. Pismo to jakkolwiek stanowi odpowiedź organu na wniosek skarżącego z 23 lutego 2009r., to jednak nie może być uznane za rozstrzygnięcie procesowe w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Sygn. akt IV SAB/Wa 98/09 Tymczasem obowiązkiem organu jest załatwienie sprawy aktem administracyjnym, w którym wypowie się co do przymiotu strony i słuszności bądź nie postulatów skarżącego. Zauważyć także należy, iż wezwanie z 20 kwietnia 2009 r. wystosowanie przez organ do S. i J. R. - na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. oraz art. 22 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne - dotyczyło, jak wynika z jego treści, uzupełnienia braków wniosku z 2 marca 2007 r., a nie wniosku z 23 lutego 2009 r. Skoro brak jest w sprawie rozstrzygnięcia, które powinno zapaść bez zbędnej zwłoki z uwzględnieniem terminów określonych w art. 35 K.p.a., to bez wątpienia należało uznać, iż organ pozostaje w bezczynności. Nadto w sprawie, pomimo nieustającej ze strony organu korespondencji ze skarżącym, brak jest jakiegokolwiek pisma wypełniającego dyspozycje art. 36 § 1 K.p.a. W tym stanie rzeczy - w ocenie Sądu - nie może budzić wątpliwości, że zaistniała przesłanka uwzględnienia skargi na bezczynność i należało orzec - na zasadzie art. 149 P.p.s.a. - jak w punkcie I sentencji wyroku. Z kolei o kosztach postanowiono w punkcie II na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.