IV SAB/Wr 49/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędzia NSA Henryk Ożóg Protokolant Anna Rudzińska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w J. w przedmiocie wydania decyzji o przyznaniu równoważnika za remont lokalu mieszkalnego oddala skargę. Pismem z dnia 30 grudnia 2008 r. B. B. - emerytowany funkcjonariusz Policji, wniósł o wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2008. Komendant Powiatowy Policji w J., do którego żądanie to zostało skierowane, pismem z dnia 30 stycznia 2009 r. poinformował B. B., że brak jest podstaw do przyznania i wypłacania emerytowanym funkcjonariuszom Policji równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. Pismem z dnia 30 marca 2009 r. B. B. złożył ponowny wniosek do Komendanta Powiatowego Policji w J. o wypłatę zaległego równoważnika za remont lokalu. Pismem z dnia 27 kwietnia 2009 r. Komendant Powiatowy Policji w J. poinformował wnioskodawcę o braku podstaw do wypłaty przedmiotowego równoważnika. W odwołaniu do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. B. B. wniósł o ponowne rozpatrzenie wniosku w sprawie wypłaty przedmiotowego równoważnika za lata 2006 - 2008. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W. stwierdził niedopuszczalność odwołania B. B. "od pisma Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia 30 stycznia 2009 r. i 27 kwietnia 2009 r. w sprawie wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2009". Organ odwoławczy uznał, że wobec braku przepisu prawnego przyznającego emerytom policyjnym prawo do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, wniosek o przyznanie równoważnika złożony do Komendanta Powiatowego Policji nie może być załatwiony w drodze decyzji o odmowie przyznania tego prawa, lecz jedynie w drodze odpowiedzi pisemnej, która została zainteresowanemu udzielona. Pismem z dnia 15 lipca 2009 r. B. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w J. w sprawie wydania decyzji w przedmiocie prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył , co następuje: Skarga nie jest zasadna. Należy bowiem przyjąć, iż w sprawie wszczętej żądaniem skarżącego z dnia 30 grudnia 2008 r. Komendant Powiatowy Policji w J. wydał w istocie rzeczy decyzję administracyjną. Pismo z dnia 30 stycznia 2009 r. tego organu administracji policyjnej, choć nie ma formy decyzji administracyjnej ani wszystkich składników decyzji z art. 107 § 1 kpa posiada jednak cztery niezbędne elementy decyzji administracyjnej: jest skierowane do strony postępowania administracyjnego, zawiera rozstrzygnięcie (brak podstaw do pozytywnego załatwienia sprawy skarżącej), wskazuje organ orzekający w sprawie i podpis osoby reprezentującej organ (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. akt SA 1163/81, OSPiKA 1982/9-10/169). Wszystkie wymienione składniki zawiera również pismo Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia 27 kwietnia 2009 r., stanowiące odpowiedź na kolejny wniosek skarżącego z dnia 30 marca 2009 r. w sprawie przedmiotowego równoważnika. W wyniku złożonego przez skarżącego odwołania, postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia 16 czerwca 2009 r. stwierdzono niedopuszczalność odwołania od wskazanych pism. W świetle tych okoliczności Komendant Powiatowy Policji w J. nie pozostawał w bezczynności wobec czego skargę B. B. wyraźnie akcentującą bezczynność tego organu należało oddalić. Takie stanowisko wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex nr 463487, przyjmując, że sąd powinien skargę na bezczynność oddalić, jeżeli stwierdzi, że wbrew twierdzeniom skarżącego organ nie pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Na marginesie należy poinformować skarżącego, że istotą kontroli Sądu w wypadku skargi na bezczynność organu jest wyłącznie ocena, czy organ ten rzeczywiście pozostaje bezczynny ("milczy") wobec sformułowanego przez stronę żądania załatwienia sprawy. W takim wypadku Sąd nie wnika w merytoryczną prawidłowość podejmowanych przez organ rozstrzygnięć (które mogą stanowić przedmiot odrębnej skargi), lecz bada jedynie, czy zostało podjęte działanie organu, załatwiające tę sprawę. W niniejszej sprawie organ takie działanie podjął. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.