II OSK 852/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Chróścielewski (spr.) Sędziowie sędzia NSA Andrzej Gliniecki sędzia del WSA Marzenna Linska - Wawrzon Protokolant Andrzej Nędzarek po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej L. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1530/09 w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1530/09 oddalił skargę L. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją nr [...] z dnia [...] września 2004 r. na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. nr 207 poz. 2016) nakazał L. S. rozbiórkę dobudowy do budynku gospodarczego części mieszkalnej wykonanej bez wymaganego pozwolenia w miejscowości L. , gm. Z. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi decyzja nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. po rozpatrzeniu odwołania inwestora utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. odmówił stwierdzenia nieważności, na wniosek L. S. , decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r. Po rozpatrzeniu wniosku inwestora o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. Organ podtrzymał stanowisko uprzednio wyrażone, a także podniósł, że L. S. w podaniu z dnia 8 lipca 2009 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wskazał nowych istotnych okoliczności faktycznych i prawnych, które przemawiałyby za ewentualną zmianą stanowiska Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego a zarzuty naruszenia w szczególności art. 7, 77 i 107 k.p.a. oraz innych wskazanych we wniosku z dnia 8 lipca 2009 r. przepisów powoływanej wyżej ustawy są bezzasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego L. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. oraz stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r. i decyzji nr [...] z dnia [...] września 2004 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. ; ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę wskazał, że przesłanką orzeczenia nakazu rozbiórki było nieprzedstawienie przez inwestora w zakreślonym przez organ nadzoru budowlanego terminie dokumentów niezbędnych dla legalizacji samowoli budowlanej polegającej na dobudowie do budynku gospodarczego części mieszkalnej. Należy mieć na względzie, że organ w postępowaniu nadzwyczajnym dokonuje kontroli decyzji rozbiórkowej według stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania tj. 10 listopada 2004 r. stąd nie może brać pod uwagę zmiany przepisów, która nastąpiła wskutek utraty mocy prawnej art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 48 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego w częściach obejmujących wyrażenie "w dniu wszczęcia postępowania" po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. P 37/06 (Dz.U. z 2007 r. nr 247, poz. 1844). Jak wynika z dołączonych akt administracyjnych organ nadzoru budowlanego decyzję o rozbiórce poprzedził postępowaniem wyjaśniającym m.in. "wizją lokalną" przeprowadzoną w dniu 17 czerwca 2004 r. na nieruchomości należącej do L. S. , w jego obecności. Z protokołu wynika, że do istniejącego budynku gospodarczego dobudowano pomieszczenie o wymiarach 5,0 m x 7,5 m, mury wykonano z pustaka, dach jednospadowy i pokrycie blachą. Stan dobudowy surowy zamknięty. Dobudowę wykonano z przeznaczeniem na pomieszczenie mieszkalne. Według oświadczenia inwestora budowę rozpoczęto w 2002 r. z zamiarem wybudowania pomieszczeń mieszkalnych, a ze względu na brak środków finansowych inwestor nie starał się o pozwolenie na budowę. Wyżej przytoczony protokół nie został powołany w decyzji o nakazie rozbiórki, lecz zarówno ustalenia faktyczne organu jak i zastosowane przepisy prawa materialnego znajdują w nim uzasadnienie. Z treści protokołu wynika bowiem, że nie budziło wątpliwości organu ani inwestora, ,,co jest przedmiotem dobudowy i czego dotyczy nakaz rozbiórki". W tym stanie rzeczy Sąd podzielił stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrażone w zaskarżonej decyzji, że decyzja o nakazie rozbiórki nie posiada żadnej z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. i została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego obowiązującymi w chwili jej wydania. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej – p.p.s.a.) Sąd skargę oddalił. Od powyższego wyroku L. S. wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając: - naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe jego zastosowanie - art. 174 pkt 1 p.p.s.a., a mianowicie pominięcia zastosowania art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w treści obowiązującej w dniu wydania decyzji I instancji, zgodnie z brzmieniem, którego, wydanie decyzji powinno zostać poprzedzone przeprowadzeniem "postępowania legalizacyjnego", a więc w szczególności wydaniem stosownego postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych, natomiast w sprawie nie uchylono zaskarżonej decyzji, pomimo że postanowienie takie nie zostało wydane w sprawie, w której zostały wydane decyzje nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 oraz decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nr [...] z dnia [...] września 2004 nakazujące rozebranie dobudowy do budynku gospodarczego części mieszkalnej; - naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędne jego zastosowanie, a mianowicie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 48 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego w częściach obejmujących wyrażenie "w dniu wszczęcia postępowania", są niezgodne z wynikającą z art. 2 Konstytucji RP zasadą sprawiedliwości społecznej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 133, art. 141, art. 151 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 6, art. 7 art. 77 i art. 80 art. 104, 107 § 3 i art. 156 k.p.a., poprzez pominięcie przez Sąd, iż decyzje organów zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa wobec braku podstawy prawnej lub rażącego naruszenia prawa w świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007 r.; - rażące naruszenie przepisów postępowania art. 174 pkt 2 p.p.s.a., a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c p.p.s.a. w sposób, który miał istotny wpływ na wynik sprawy poprzez Sąd I stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 p.p.s.a. i art. 3 § 1 p.p.s.a., w zw. z art. 165 k.p.a. - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada zatem legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, czyli jego zgodność z przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz z przepisami proceduralnymi, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej W szczególności wskazania wymaga, iż wskazania decyzja ostateczna wydana została z rażącym naruszeniem prawa oraz była niewykonalna w dniu jej wydania a jej niewykonalność ma charakter trwały. Wskazana decyzja ponadto zawiera wady powodujące jej nieważność z mocy prawa, które to okoliczności Sąd I instancji pominął oddalając Skargę; - naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 174 pkt 2, w związku z art. 133, art. 141, art. 151 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c – p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 art. 104, 107 § 3 i art. 155 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie przez Sąd, iż w toku postępowania administracyjnego nie nastąpiło naruszenie przez organ przepisów postępowania, poprzez brak wyczerpującego i wszechstronnego, wyjaśnienia sprawy, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w wyniku, czego Sąd nie uchylił zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy strona wyczerpująco i wszechstronnie wskazała przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 156 k.p.a.; - naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 174 pkt 2, w związku z art. 133, art. 141, art. 151 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c – p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 art. 104, 107 § 3 i art. 156 k.p.a., poprzez pominięcie przez Sąd, iż to w rozstrzygnięciu decyzji nakazującej rozbiórkę, a nie w jej uzasadnieniu, powinno być zawarte precyzyjne określenie przedmiotu rozbiórki, aby orzeczenie administracyjne nadawało się do wykonania w drodze egzekucji administracyjnej; - naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 174 pkt 2, w związku z art. 133, art. 141, art. 151 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c – p.p.s.a. w zw. z art. 6, art. 7 art. 77 i art. 80 art. 104, 107 § 3 i art. 156 k.p.a., poprzez pominięcie przez Sąd, iż decyzje organów zostały wydana z rażącym naruszeniem prawa wobec braku podstawy prawnej lub rażącego naruszenia prawa w świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007, który orzekł, iż art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w częściach obejmujących wyrażenie "w dniu wszczęcia postępowania", są niezgodne z wynikającą z art. 2 Konstytucji RP zasadą sprawiedliwości społecznej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, lub o zmianę orzeczenia i stwierdzenie nieważności decyzji oraz "zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych". W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę zgodnie z dyspozycją art. 48 Prawa budowlanego w treści obowiązującej w dniu wydania decyzji powinno zostać poprzedzone przeprowadzeniem "postępowania legalizacyjnego", a więc w szczególności wydaniem stosownego postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych. Postanowienie takie nie zostało jednak wydane w sprawie, w której zostały wydane decyzje nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 oraz decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nr [...] z dnia [...] września 2004 nakazujące rozebranie dobudowy do budynku gospodarczego części mieszkalnej. W uzasadnieniu wskazanych wyżej decyzji powołano się na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nakazujące wstrzymanie robót budowlanych polegających na budowie garażu (z treści uzasadnienia decyzji nr [...] - ostatni akapit od dołu). Jak wynika ze wskazanych wyżej decyzji wskazywały one zupełnie inny przedmiot, który ma być przedmiotem rozbiórki to jest "dobudowę do budynku gospodarczego części mieszkalnej", a nie jak wskazano w postanowieniu powołanym w treści decyzji "budowę garażu". Zdaniem skarżącego, decyzje Wojewódzkiego Nadzoru Budowlanego oraz Powiatowego Nadzoru Budowlanego w P. nie wskazują ani w sentencji ani w uzasadnieniu precyzyjnie przedmiotu rozbiórki, ani powierzchni. Decyzja o nakazie rozbiórki powinna precyzyjnie określać, co ma być przedmiotem rozbiórki. Co potwierdza stanowisko prezentowane orzecznictwie. Dodatkowo skarżący podniósł, iż żadna z części budynku gospodarczego nie może zostać odłączona od reszty bez znacznego uszczerbku dla całości. Co zgodnie z przyjętym w doktrynie oraz orzecznictwie stanowiskiem uniemożliwia nakazanie rozbiórki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej – p.p.s.a.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach : 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędna wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego – uchybił Sąd oraz uzasadnienia, w jaki sposób zostały one naruszone. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie w zakresie, w jakim została oparta o zarzut wskazany w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie do końca powyższe wymogi przewidziane dla tego rodzaju środka zaskarżenia spełnia. W skardze zarzucono naruszenie licznych przepisów k.p.a. i p.p.s.a., jednak nie wszystkie zarzuty zostały uzasadnione. W takiej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się jedynie do tych zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, które zostały uzasadnione. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (w brzmieniu na dzień wydania decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 listopada 2004 r.) - właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W myśl ust. 2 - jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo b) ustaleniami ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Przepisy powyższe było podstawą dla organu nadzoru budowlanego - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do wydania postanowienia z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, a następnie orzeczenia decyzją z dnia [...] września 2004 r. nakazu rozbiórki dobudowy do budynku gospodarczego części mieszkalnej wykonanej bez wymaganego pozwolenia w miejscowości L. gm. Z. Jednocześnie należy podzielić pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż ponieważ organ w postępowaniu nadzwyczajnym dokonywał kontroli decyzji rozbiórkowej według stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania, to nie może brać pod uwagę zmiany przepisów, która nastąpiła wskutek utraty mocy prawnej art. 48 ust. 2 pkt 1 lit b i art. 48 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego w częściach obejmujących wyrażenie: ,,w dniu wszczęcia postępowania" po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. P37/06. Zauważyć przy tym można, iż owa zmiana przepisów nie miała żadnego znaczenia w rozpoznawanej sprawie, skoro powodem wydania nakazu rozbiórki było niespełnienie przez skarżącego obowiązku przedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentów określonych w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego Wbrew bowiem temu, co wydaje się twierdzić skarżący w skardze kasacyjnej, decyzja orzekająca rozbiórkę poprzedzona była postępowaniem zmierzającym do ewentualnej legalizacji samowoli budowlanej, gdyż postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wstrzymał prowadzenie robót i nakazał przedstawić w terminie do 31 lipca 2004 r.: - zaświadczenia Wójta Gminy Z. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; - 4 egz. projektu budowlanego wraz z opiniami i uzgodnieniami oraz zaświadczenia potwierdzającym wpis projektanta na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego; projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenia projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie przedstawił żądanych przez organ nadzoru budowlanego dokumentów. W takiej sytuacji organ nie mógł kontynuować postępowania dotyczącego legalizacji samowoli budowlanej, lecz zmuszony był orzec w przedmiocie rozbiórki samowolnie dobudowanego obiektu budowlanego. Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 48 Prawa budowlanego okazał się zatem niezasadny. Jednocześnie należy zaznaczyć, że zarówno postanowienie z dnia [...] czerwca 2004 r. o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, jak i decyzja z dnia [...] września 2004 r. dotyczą, jak wyraźnie wynika z ich sentencji, dobudowy do budynku gospodarczego części mieszkalnej. Wobec powyższego przywołane w skardze kasacyjnej stwierdzenie znajdujące się w uzasadnieniu decyzji orzekającej rozbiórkę, że wstrzymano prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie garażu należy uznać za oczywistą pomyłkę organu - pozostającą bez wpływu na wynik sprawy. Należy także wskazać, że decyzja z dnia [...] września 2004 r. w wystarczający sposób do jej wykonania oznaczyła przedmiot rozbiórki, którym była dobudowa do budynku gospodarczego części mieszkalnej. Dokładny opis dobudowanej bez pozwolenia części obiektu znajduje się w uzasadnieniu postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, w której mowa o samowolnej realizacji dobudowy do budynku gospodarczego o wymiarach 5,0 m x 7,5 m, co pozostaje w zgodzie z przedmiotem rozbiórki określonym w decyzji z dnia 16 września 2004 r. Również w protokole z dnia 17 czerwca 2004 r. z wizji lokalnej przeprowadzonej na nieruchomości należącej do skarżącego stwierdzono, że do istniejącego budynku gospodarczego dobudowano pomieszczenie o wymiarach 5,0 m x 7,5 m. Mury wykonano z pustaka, dach jednospadowy, pokrycie blachą. Stan dobudowy surowy, zamknięty. Dobudowę wykonano z przeznaczeniem na pomieszczenie mieszkalne. Odnosząc się do podniesionego w skardze kasacyjnej argumentu, iż żadna część budynku gospodarczego nie może zostać odłączona od reszty bez znacznego uszczerbku dla całości należy wskazać, że skarżący nie przedstawił jakiejkolwiek fachowej ekspertyzy potwierdzającej powyższą okoliczność. Natomiast bez potrzeby sięgania do specjalistycznej wiedzy można stwierdzić, że jeżeli decyzja orzekającą rozbiórkę dotyczyła dobudowy do większego obiektu budowlanego to bez naruszenia jego konstrukcji dobudowaną do niego część można też rozebrać. W takiej sytuacji za nieuzasadnione należało uznać podniesione w skardze kasacyjnej naruszenia przepisów postępowania – kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawie niniejszej organu administracji publicznej w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy podejmując starania do dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy niniejszej (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.). Wobec powyższego należy również uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie przyjął, że zaskarżona decyzja o nakazie rozbiórki nie posiada żadnych wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. i w konsekwencji oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Z powyższych względów skoro skarga kasacyjna okazała się być oparta na nieusprawiedliwionych podstawach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji..