II OZ 585/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 lipca 2024 r. sygn. akt II SA/Po 500/23 w przedmiocie oddalenia wniosku o zmianę postanowienia w sprawie ze skargi L. G. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2023 r. nr WOA.7722.82.2023.MO w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 30 lipca 2024 r. sygn. akt II SA/Po 500/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek L. G. o zmianę postanowienia z dnia 24 stycznia 2024 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2023 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że analiza treści pisma skarżącej z dnia 22 maja 2024 roku prowadzi do wniosku, że L. G. w ramach postępowania mającego za przedmiot odmowę umorzenia postępowania egzekucyjnego w istocie zmierza do wzruszenia decyzji, którą organ egzekwuje. Sąd podtrzymał w tym względzie wcześniejsze stanowisko, że na obecnym etapie sprawy nie jest możliwa weryfikacja decyzji (w tym orzekanie o wstrzymaniu wykonalności) Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 sierpnia 2011 r. i decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego z dnia 8 października 2010 r. Postępowanie w sprawie wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oraz postępowanie w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego nie są tożsame w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., chociażby w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W postępowaniu w przedmiocie umorzenia postepowania egzekucyjnego nie ma miejsca na kwestionowanie zasadności obowiązków nałożonych egzekwowanym aktem. W odniesieniu natomiast do będącego przedmiotem niniejszego postępowania sądowego postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2023 roku w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, Sąd zwrócił uwagę, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Tymczasem zaskarżone postanowienie nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia treści powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonemu orzeczeniu strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, tj.: I) naruszenie art. 189g k.p.a. poprzez nałożenie i egzekwowanie przedmiotowej grzywny, której ustawowy okres przedawnienia bezskutecznie upłynął; II) naruszenie art. 61 p.p.s.a. w zw. z art. 2 pkt. 9a ustawy o ROD w zw. z art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. poprzez ich błędną wykładnię i brak zastosowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei w myśl art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 24 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Po 500/23, oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, a następnie postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2024 r. oddalił wniosek o zmianę powyższego postanowienia. Przypomnieć należy, że warunkiem dokonania zmiany postanowienia stosownie do art. 61 § 4 p.p.s.a. jest stwierdzenie zmiany okoliczności uzasadniających uprzednie rozstrzygnięcie, zaistnienie którejś z przesłanek uzasadniających wstrzymanie lub też jej odpadnięcie. Warunki określone w art. 61 § 4 p.p.s.a. dotyczą zatem zaistnienia nowych okoliczności albo ujawnienia dotąd nieznanych. Bez takiej zmiany okoliczności, tryb zmiany postanowienia nie może zostać zastosowany. Tymczasem argumentacja strony skarżącej zawarta w ponownym wniosku o zmianę postanowienia, jak również w złożonym zażaleniu stanowi powtórzenie pierwotnego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Obowiązkiem strony skarżącej było przedstawienie konkretnych, zmienionych okoliczności, które uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej. Skarżąca nie wskazała jednak żadnych nowych argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Ponadto zdaje się nie zauważać, że zgłoszone żądanie to już ponowny wniosek, który powinien być formułowany w oparciu o przesłanki wskazane w art. 61 § 4 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.