VII SA/Wa 1374/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2009 r. sprawy ze skargi E. i M. S., B. i T. D. oraz J. i M. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...]decyzją z dnia [...]maja 2009r. na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. z 2007 r. Nr 173 poz. 1219 ze zm.), art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku inwestora - zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. S.A. pozwolenia na budowę pn. "Rozbiórka istniejącej linii napowietrznej 220kV K.na odcinku [...]), z pominięciem słupów nr 52 i 58 oraz budowę czterotorowej linii napowietrznej 2x400+2x220kV P. na odcinku od słupa nr 52 (istniejący) do słupa 58 (istniejący) - po trasie istniejącej linii 220kV K.." (obiekt kategorii XXVI) zlokalizowaną na działkach o numerach ewidencyjnych: [...] obręb ewidencyjny B. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2009r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania J S., M. P., E. S., M. S., M. S., T. D., J. L. - utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. W ocenie organu odwoławczego decyzja Wojewody [...]o z dnia [...] maja 2009r., Nr [...] spełnia wymagania zawarte w decyzji Wojewody [...] z dnia [....] stycznia 2009r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięć Euro 2012 dla inwestycji polegającej na budowie odcinka napowietrznej czterotorowej dwunapięciowej (2x400 kV+2x220 kV) linii elektroenergetycznej relacji P. oraz decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w .P z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterotorowej wielonapięciowej (2x400+2x220 kV) linii napowietrznej P.. W niniejszej sprawie inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę, prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - zgodne ze wzorem zawartym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r., czym wypełnił dyspozycję art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Inwestor przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, jak również informacje dotyczące bezpieczeństwa j ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b ustawy Prawo budowlane oraz zaświadczenia, zgodnie z art. 12 ust. 7 cyt. powyżej ustawy. W związku z powyższym zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane organ administracji architektoniczno - budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutu podniesionego w odwołaniu, że przedmiotowa inwestycja nie została ujęta w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 12 października 2007 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć Euro 2012 (Dz. U. z 2007 r., Nr 192, poz. 1385 ze zm.), organ wskazał, że stanowi ona przedsięwzięcie wskazane w pkt 92 załącznika cytowanego powyżej rozporządzenia, tj. rozbudowa systemu zasilania elektroenergetycznego aglomeracji p.- województwo [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił również, iż z ustawy - Prawo budowlane wynika, że każdy może złożyć wniosek o pozwolenie na budowę. Ustawa Prawo budowlane nie ogranicza kręgu osób, które mogą złożyć wniosek o pozwolenie na budowę, a ustawa o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, nie wprowadza w tym żadnych ograniczeń. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227 ze zm), oraz zarzuty niezgodności decyzji o ustaleniu lokalizacji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mogą podlegać rozpatrzeniu wyłącznie w postępowaniach dotyczących wydania decyzji o ustaleniu środowiskowych uwarunkowaniach zgody i decyzji o ustaleniu lokalizacji. Ustalenie lokalizacji przedsięwzięć Euro 2012, następuje na podstawie ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, wyłączającej stosowanie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w w/w zakresie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009r. złożyli E.i M. S., T. i B. D. oraz J. i M. L. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucono: Obrazę prawa materialnego - pkt 92 załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 2007 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć EURO 2012 - poprzez błędną wykładnię pojęcia "Rozbudowa systemu zasilania elektroenergetycznego aglomeracji poznańskiej" prowadzącą do uznania, iż inwestycja polegająca na budowie odcinka napowietrznej, czterotorowej dwunapięciowej (2x400-kV + 2x220 kV) linii elektroenergetycznej relacji P. - od słupa 52 (z wyłączeniem tego słupa) do słupa nr 58 (z wyłączeniem tego słupa) oraz na rozbiórce istniejącej linii 220 kV na odcinku od słupa nr 212 (w pobliżu nowego słupa nr 52) do słupa 208 tj. nowego nr 58 (z wyłączeniem tego słupa) stanowi przedsięwzięcie Euro 2012 w rozumieniu ww. rozporządzenia - a w konsekwencji obrazę przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 21012 poprzez ich bezpodstawne zastosowanie w niniejszej sprawie; obrazę prawa materialnego - art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce- Nożnej UEFA EURO 2012 - poprzez odmowę jego zastosowania, a w konsekwencji powierzenie przygotowania i wykonania przedsięwzięcia uznanego za przedsięwzięcie EURO 2012 P. S.A. tj. podmiotowi nie stanowiącemu spółki celowej w rozumieniu wskazanego przepisu; obrazę prawa materialnego - art. 72 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227) - poprzez wydanie decyzji pozwolenia na budowę jako przedsięwzięcia EURO 2012 pomimo umorzenia postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce dotychczasowej napowietrznej jednotorowej linii elektroenergetycznej 220 kV na odcinku pomiędzy dotychczas istniejącymi słupami nr 39-218 (do granicy z gminą K., z wyłączeniem rozbiórki słupa 39) oraz pomiędzy dotychczas istniejącymi słupami nr 52-58 (z wyłączeniem rozbiórki słupów nr 52 i 58) tj. w sytuacji braku określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w postaci rozbiórki dotychczasowej linii; 4. obrazę prawa procesowego - art. 130 § 1 k.p.a. w związku z art. art. 72 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko -poprzez wydanie decyzji pozwolenia na budowę pomimo legitymowania się przez inwestora jedynie nieostateczną decyzją w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, której nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności; 5. sprzeczność pomiędzy poszczególnymi punktami decyzji uniemożliwiającą jej wykonanie -poprzez nałożenie na inwestora obowiązku projektowania linii energetycznej zgodnie z Polską Normą PN - 98/E-5100-1 "Elektroenergetyczne linie napowietrzne. Projektowanie i budowa." określającej, iż najmniejsza odległość w metrach między najbliższym przewodem linii (lub inną częścią pod napięciem) o napięciu 400 kV a krawędzią balkonu lub tarasu oraz dachem, tarasem lub płaszczyzną poziomą powinna wynosić co najmniej 33 metry, a wyznaczeniem linii rozgraniczających teren inwestycji (w obrębie których zakazuje się lokalizowania budynków mieszkalnych i innych przeznaczonych na stały pobyt ludzi) w odległości 22 bądź 28 metrów - w dodatku od osi linii, nie zaś od jej skrajnego przewodu; 6. naruszenie art. 7 i art. 87 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) poprzez wydanie decyzji lokalizacyjnej sprzecznej z ustaleniami przepisów prawa powszechnie obowiązującego na terenie gminy K. - aktów prawa miejscowego w postaci miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonych uchwałami Rady Miejskiej w K.: nr Xlll/119/99 z dnia 30.06.1999 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 1999 r. Nr 56, poz. 1193) nrXIII/118/99 z dnia 30.06.1999 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 1999 r. Nr 56, poz. 1192) nr XXIV/257/2000 z dnia 20.06.2000 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2000 r. Nr 51, poz. 618) nr XXVI/298/2000 z dnia 27.09.2000 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2000 r. Nr 73, poz. 971) wskutek błędnej wykładni art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 polegającej na przyjęciu, iż skoro w sprawach lokalizacji przedsięwzięć Euro 2012 nie stosuje się przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to inwestor nie jest zobowiązany do opierania lokalizacji takiego przedsięwzięcia o ustalenia dokumentów planistycznych. 7. obrazę prawa procesowego - art. 107 § 1 kpa w związku z art. 8 kpa - poprzez brak oznaczenia w decyzji jej adresatów - stron postępowania, przez co naruszono obowiązek postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli; 8. obrazę prawa procesowego - art. 107 § 1 i 3 kpa w związku z art. 8 i art. 9 kpa - poprzez brak wskazania przez organ w podstawie prawnej decyzji oraz w jej uzasadnieniu prawnym, miejsca publikacji aktów prawnych innych niż tekst pierwotny lub jednolity powoływanego aktu prawnego, przez co naruszono obowiązek postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli oraz nie dopełniono obowiązku wszechstronnego i należytego informowania stron o okolicznościach prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, jak i obowiązku czuwania nad tym, by strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa. 9. naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym, wobec niepowiadomienia ich o zakończeniu postępowania oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy i brak wyznaczenia terminu do zgłoszenia ewentualnych wniosków w sprawie. 10. naruszenie art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 2005 roku Prawo budowlane poprzez pominięcie nałożonych na wnioskodawcę obowiązków przez organ administracji w toku postępowania wydanej decyzji. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, iż zdaniem skarżącego brak jest podstaw do uznania, że opisana inwestycja stanowi rozbudowę systemu zasilania energetycznego aglomeracji p. -jako inwestycji celu publicznego - winna zostać dokonana - na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.), nie zaś na podstawie przepisów ustawy EURO 2012. Dane przedsięwzięcie mogło zostać zakwalifikowane jako rozbudowa sytemu zasilania energetycznego aglomeracji poznańskiej winno ono mieć na celu przede wszystkim poprawę bezpieczeństwa energetycznego tejże aglomeracji oraz poprawę parametrów jak i zwiększenie ilości przesyłanej do aglomeracji energii elektrycznej. Z opracowania wydanego przez inwestora wynika, iż podstawowym celem realizacji inwestycji nie będzie zasilanie aglomeracji p., lecz zamknięcie ogólnokrajowego pierścienia linii energetycznych o napięciu 400kV tj. poprawa funkcjonowania systemu przesyłu energii elektrycznej w skali ogólnokrajowej. Zgodnie art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 przedmiotem regulacji ustawowej są w szczególności warunki realizacji "przedsięwzięć Euro 2012", tzn. przedsięwzięć niezbędnych do przeprowadzenia turnieju finałowego Euro 2012, w tym przedsięwzięć w zakresie projektowania, budowy, przebudowy lub remontu stadionów i innych obiektów budowlanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej niezbędnych do przeprowadzenia turnieju. Art. 3 ustawy zalicza przedsięwzięcia, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy (tj. przedsięwzięcia w zakresie projektowania, budowy, przebudowy lub remontu stadionów i innych obiektów budowlanych na terytorium RP niezbędnych do przeprowadzenia turnieju) do celów publicznych i inwestycji celu publicznego w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami oraz przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Natomiast art. 1 ust 3 ustawy wyłącza z zakresu pojęcia "przedsięwzięcia Euro 2012" przedsięwzięcia związane z przygotowaniem i realizacją inwestycji dotyczących inwestycji liniowych w postaci dróg krajowych i linii kolejowych o państwowym znaczeniu. Podkreślenia wymaga także fakt, iż nie sposób przepisów ustawy EURO 2012 zastosować do przedsięwzięć polegających na rozbiórce istniejących obiektów. W skardze podniesiono również, iż art. 7 ust. 1 wspomnianej ustawy stanowi, iż w celu przygotowania i wykonania przedsięwzięć Euro 2012 Skarb Państwa tworzy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zwane dalej "spółkami celowymi". Natomiast P S.A. jest spółką istniejącą od wielu lat i wydzieloną z innej spółki. Nie jest zatem spółką celową i nie może wnioskować w sprawie budowy inwestycji w ramach Euro 2012. Przy ocenie sprawy należy pamiętać, iż art. 26 wskazuje na spółkę celową, która nabywa, w drodze umowy, na rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego nieruchomości dla celów realizacji przedsięwzięć Euro 2012. Wnioskodawca nabywał od rolników służebności terenów na rzecz budowy nowej linii na długo przed ogłoszeniem wyboru Polski i Ukrainy jako gospodarzy Euro 2012 i tym bardziej na długo przed wydaniem powołanej wyżej ustawy z 7 września 2012. W ocenie skarżącego wnioskodawca P.S.A. nie jest podmiotem prawnym utworzonym na podstawie ustawy z dnia 7 września 2007 roku o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, tym samym nie może realizować jej celów. Nie jest także uprawnionym do wnioskowania o wydanie decyzji, tym samym postępowanie to winno być umorzone. Wydanie decyzji zostało poprzedzone decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...] listopada 2008 r. (nr [...]) o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce dotychczasowej napowietrznej jednotorowej linii elektroenergetycznej 220 kV na odcinku pomiędzy dotychczas istniejącymi słupami nr 39-218 (do granicy z gminą K., z wyłączeniem rozbiórki słupa 39) oraz pomiędzy dotychczas istniejącymi słupami nr 52-58 (z wyłączeniem rozbiórki słupów nr 52 i 58) oraz określeniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterotorowej wielonapięciowej (2x400 kV + 2x220 kV) linii napowietrznej relacji P.na odcinku od słupa 39 do słupa 47 (do granicy z gminą K.) oraz od słupa 52 do słupa 58 (odcinki od słupa 39 do słupa 43 i od słupa 52 do słupa 58 po trasie istniejącej linii 220 kV). W decyzji powyższej nie określono środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce dotychczasowej napowietrznej jednotorowej linii elektroenergetycznej 220 kV albowiem postępowanie w tej sprawie zostało umorzone. Tym samym dla elementu przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na rozbiórce dotychczasowej linii, co do którego Wojewoda [...] wydał decyzję pozwolenia na budowę brak jest decyzji środowiskowej. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięć Euro 2012 - wydawanej na podstawie ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. W ust. 3 tegoż artykułu wskazano, iż decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji. Z obu zapisów jasno wynika, że przed wydaniem decyzji lokalizacyjnej powinna zostać wydana prawomocna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji. Powyższa decyzja środowiskowa nie jest ostateczna w administracyjnym toku instancji, bowiem strony wniosły odwołania. Jak wynika z treści sentencji samej decyzji nie nadano jej także rygoru natychmiastowej wykonalności. Tym samym nie może ona być podstawą do wydania innej decyzji. Zdaniem skarżącego kwestionowane rozstrzygnięcie sprzeczne jest z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego obowiązujących na części terenów objętych wnioskiem inwestora. Kompleksowo regulujący kwestię przeprowadzenia nowej linii energetycznej przez Gminę K. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej w K. nr Xl/160/2003 z dnia 25 czerwca 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy K., we wsiach K., Bo., S., w części dotyczącej lokalizacji napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 2 x 400 kV + 2 x 220 kV, po trasie istniejącej linii wysokiego napięcia 220 kVP.(Dz. U. Woj. Wlkp. z 2003 r. Nr 155, poz. 2913) został skutecznie wyeliminowany z obrotu prawnego na skutek prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wyroku z dnia 14 września 2007 roku (sygn. akt II SA/Po 1211/05). Tym samym na części trasy przebiegu planowanej linii ponownie obowiązują w pełnym zakresie zmienione ww. planem miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego zatwierdzone uchwałami Rady Miejskiej w K.: * nr Xlll/119/99 z dnia 30 czerwca 1999 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru zabudowy mieszkaniowej "O." K.gm. K. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 1999 r. Nr 56, poz.l 193) - * nr Xlll/118/99 z dnia 30 czerwca 1999 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru zabudowy mieszkaniowej "O." część IV K., gm. K. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 1999 r. Nr 56, poz.l 192) - nr XXIV/257/2000 z dnia 20 czerwca 2000 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru zabudowy mieszkaniowej "O." część IV K.i, gm. K.(Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2000 r. Nr 51, poz. 618) * - nr XXVI/298/2000 z dnia 27 września 2000 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy K. we wsi B. - działka nr ewid. [...](Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2000 r. Nr 73, poz. 971). * Postanowienia pierwszych trzech planów - przez obszar, których w momencie ich uchwalania przechodziła dotychczasowa linia 2 x 220 kV, a zatem ma również przechodzić projektowana linia 2 x 400 kV + 2 x 220 kV - zawierają w przepisie § 6 ust. 2 - określającym zasady zagospodarowania terenu na całym obszarze objętym planem - identyczne sformułowanie (pkt 6 b): Zakazuje się: b) lokalizacji inwestycji i obiektów szkodliwych dla środowiska oraz inwestycji zaliczanych do mogących pogorszyć stan środowiska, wymienianych w przepisach szczególnych i odrębnych. Z powyższych regulacji wynika jednoznacznie, iż w świetle powyższych postanowień na obszarach objętych tymi planami wykluczona jest lokalizacja jakiejkolwiek nowej napowietrznej linii elektroenergetycznej o napięciu znamionowym 110 kV i wyższym. - W ocenie strony skarżącej kwestia zgodności zamierzenia inwestycyjnego wnioskodawcy z ustaleniami obowiązujących planów zagospodarowania przestrzennego nie była w ogóle przedmiotem rozpoznania Wojewody [...] w przedmiotowym postępowaniu. Organ administracji publicznej zobowiązany był w toku postępowania jednoznacznie ustalić, kto jest stroną prowadzonego postępowania i ustalenia te zawrzeć we wskazanej decyzji. Nie może bowiem zwalniać organu administracji publicznej z ciążącego na nim obowiązku ustalenia stron toczącego się postępowania fakt, iż o jego wszczęciu, jak i zakończeniu, powiadamia się strony w formie obwieszczenia w trybie analogicznym do art. 49 kpa. Jeżeli bowiem decyzja doręczana jest adresatom - co w procedurze administracyjnej stanowi regułę - można jeszcze wnioskować, przy braku rozstrzygnięcia tej kwestii w samej decyzji, iż organ uznał za strony te jednostki, którym decyzję doręczył -odmawiając tym samym przymiotu strony innym osobom. Brak jednoznacznego określenia stron postępowania, w ocenie skarżącego, dyskwalifikuje powyższe rozstrzygnięcie w świetle art. 107 § 1 kpa. Obwieszczenie to również nie zawierało danych o miejscu publikacji najistotniejszej, z punktu widzenia stron postępowania, nowelizacji. Zamieszczenie w obwieszczeniu wyłącznie miejsca publikacji pierwotnego tekstu ustawy EURO 2012 i wskazanego rozporządzenia uznać należy w tej sytuacji za dalece niewystarczające. W skardze podniesiono również, iż zgodnie z prawem budowlanym organ ma obowiązek badania prawa wnioskodawcy do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wszyscy właściciele nieruchomości uchylili się od skutków prawnych swoich oświadczeń woli, na podstawie których ustanowili służebności na rzecz wnioskodawcy, albowiem przy ich ustanowieniu zostali wprowadzeni w błąd, stąd też wnioskodawca nie spełnił wszystkich wymogów prawa budowlanego, gdyż nie wykazał się prawem dysponowania gruntem na cele budowlane, na których mają powstać określone budowle. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zwartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu, odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi wskazał, że są one bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, który mógłby uzasadniać jej uchylenie. Priorytetowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma art. 36 ustawy z dnia 7 września 2007r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w piłce nożnej UEFA EURO 2012 (Dz.U. 173, poz. 1219 ze zm. dalej: o przygotowaniu turnieju EURO 2012). Zgodnie z treścią ust. 2 tego przepisu w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia EURO 2012 sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 i 156 kpa. A zatem wykładnia celowościowa tego przepisu prowadzi do wniosku, że sąd, którego uprawnienia sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego, uprawniony jest jedynie do stwierdzenia, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa i to jedynie w sytuacji stwierdzenia kwalifikowanych wad decyzji wymienionych w art. 145 lub 156 kpa. Przepis ten jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, popz.1270 ze zm), który nakazuje uchylenie kontrolowanej decyzji (lub postanowienia) w przypadku stwierdzenia: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy - po upływie 14 dni od rozpoczęcia budowy sąd administracyjny w żadnych okolicznościach nie ma możliwości wyeliminowania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę przedsięwzięcia EURO 2012 z obrotu prawnego. W sytuacji ujawnienia wad z art. 145 lub 156 kpa sąd winien stwierdzić jej wydanie z naruszeniem prawa zaś stwierdzenie zaistnienia "zwykłego" naruszenia prawa musi skutkować oddaleniem skargi. Wprawdzie to ostatnie stanowisko Sądu nie wynika wprost z przepisu ustawy jednakże zakładając racjonalność ustawodawcy należy przyjąć, że taki był cel zapisu art. 36 ustawy. W przeciwnym razie prowadziłoby to do sytuacji gdy zwykłe naruszenie prawa mogłoby doprowadzić do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia zaś naruszenie kwalifikowane, które według zapisu ustawy P.p.s.a. prowadzić powinno nawet do stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia prowadziłoby jedynie do stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa. Taka interpretacja omaw. przepisu jest - w ocenie Sądu - niedopuszczalna. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Sąd nie stwierdził zaistnienia którejkolwiek z kwalifikowanych wad wymienionych w art. 145 lub 156 kpa. I tak w szczególności nietrafny jest zarzut naruszenia art. 10 kpa poprzez uniemożliwienie skarżącym czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 25 ust. ustawy z dnia 7.09.2007r. o przygotowaniu turnieju EURO 2012 w jego brzmieniu z daty wydania decyzji wojewoda wydaje pozwolenie na budowę przedsięwzięcia EURO 2012 na zasadach i w trybie przepisów Prawa budowlanego oraz doręcza je wnioskodawcy a pozostałe strony zawiadamia o jego wydaniu i treści w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i prasie lokalnej oraz na stronach internetowych urzędu wojewódzkiego oraz urzędu gminy właściwego dla lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012. W praktyce oznacza to, że właściwy organ zwolniony jest z dokonywania odrębnych zawiadomień o wszczęciu postępowania, o podejmowanych czynnościach w czasie jego trwania a w szczególności o informowaniu strony o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i udzielania terminów do wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów (art. 81 kpa). Jego obowiązkiem jest jedynie dokonanie stosownych obwieszczeń. Zmiana tego przepisu, na mocy której organ wydający pozwolenie na budowę ma obowiązek zawiadomić w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i w prasie lokalnej również o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę została dokonana dopiero ustawą z dnia 28 sierpnia 2009r. o zmianie ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie 15 października 2009r. a zatem po wydaniu kontrolowanej przez Sąd decyzji. W niniejszej sprawie organ dopełnił w/w obowiązków. Z akt sprawy wynika bowiem, że Wojewoda [...]i dokonał ogłoszenia w prasie – P. o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę dnia [...]maja 2009r. (k.42). Obwieszczenia takie zostały umieszczone również na tablicach ogłoszeń: w Urzędzie Miasta w K. oraz Urzędzie Wojewódzkim w P.W tej sytuacji zarzut skarżących naruszenia art. 10 kpa nie znajduje oparcia w aktach sprawy. Odnosząc się pozostałych zarzutów skargi należy wskazać co następuje: Nie można podzielić argumentów skarżącego, że inwestycja będąca przedmiotem postępowania administracyjnego nie stanowi przedsięwzięcia EURO 2012 w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 2007 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć Euro 2012. Inwestycja ta jest bowiem wymieniona w pkt. 92 załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia. Bez znaczenia przy tym pozostaje dla uznania inwestycji za przedsięwzięcie EURO 2012 czy znajduje się ono na pierwszej czy ostatniej pozycji na liście przedsięwzięć wymienionych w rozporządzeniu. Nie można również podzielić argumentów skarżącego co do tego, że przedmiotowa inwestycja de facto ma na celu zamknięcie ogólnokrajowego pierścienia linii energetycznych o napięciu 400kV. tj. poprawę funkcjonowania systemu przesyłu energii elektrycznej w skali ogólnokrajowej nie zaś poprawę zasilania samej aglomeracji poznańskiej, co uzasadniać ma twierdzenie, że przedsięwzięcie nie należy do EURO 2012. Sam fakt, że niejako "przy okazji" poprawy zasilania aglomeracji poznańskiej dojdzie do poprawy systemu przesyłu energii w skali ogólnokrajowej nie pozwala na przyjęcie, że dana inwestycja nie mieści się w katalogu przedsięwzięć enumeratywnie wymienionych w rozporządzeniu. Przyznanie racji skarżącemu prowadziłoby w konsekwencji do uznania, że wiele z takich przedsięwzięć nie mogłoby być uznanych za przedsięwzięcia EURO 2012 skoro - oprócz celów związanych z przygotowaniem turnieju służą celom ogólnokrajowym np. budowa i przebudowa dróg. Sąd nie podzielił również zarzutu skarżących co do tego, że P.SA nie może skutecznie wnioskować o udzielenie pozwolenia na budowę przedsięwzięcia EURO 2012 albowiem nie jest spółką celową w rozumieniu art. 7 ustawy o przygotowaniu turnieju EURO 2012. Zgodnie z treścią tego przepisu Skarb Państwa tworzy spółki celowe w celu przygotowania i wykonania przedsięwzięć EURO 2012. Należy jednak podkreślić, że ani przepisy omaw. ustawy ani żadne inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego nie wykluczają realizacji inwestycji EURO 2012 przez inne podmioty. Za takim poglądem przemawia fakt, że - jak wynika z treści rozdziału 3 ustawy powierzenie spółce celowej zadań związanych z przygotowaniem lub wykonywaniem zadań następuje w drodze umowy pomiędzy właściwym ministrem lub jednostką wymienioną w art. 17 ust. 2 ustawy a tą spółką. Mając na uwadze zasadę swobody zawierania umów nie można przyjąć, że jedynie takiemu podmiotowi można powierzyć omaw. zadania. Dodatkowo gdyby ustawodawca chciał ażeby spółka celowa była jedynym podmiotem, który może przygotowywać turniej EURO 2012 to z pewnością zawarłby w ustawie takie zastrzeżenie. Nie znajduje oparcia w przepisach prawnych zarzut obrazy art. 130 kpa w zw. z art. 72 ust. 1 pkt. 13 ustawy z dnia 3.10.2008r. Nie ulega wątpliwości, że decyzja o pozwoleniu na budowę inwestycji będącej przedmiotem wniosku winna była być poprzedzona decyzją o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia oraz decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Jak prawidłowo wskazał organ administracji kontrolowana decyzja została poprzedzona wydaniem takich decyzji. W aktach sprawy znajduje się bowiem decyzja z dnia [...] listopada 2008r. określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację inwestycji oraz decyzja z dnia [...] stycznia 2009r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięć EURO 2012. Wprawdzie - co również wynika z akt sprawy oraz poczynionych przez Sąd ustaleń - decyzje te w dacie wydawania rozstrzygnięcia przez Wojewodę [...] ani nawet przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie były ostateczne jednakże okoliczność ta pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem z treścią art. 34 ustawy o przygotowaniu turnieju EURO 2012 decyzje administracyjne wydawane w związku z realizacją przedsięwzięć Euro 2012 podlegają natychmiastowemu wykonaniu. A zatem skoro ustawodawca nadał decyzjom tym rygor natychmiastowej wykonalności z mocy samego prawa zbędne było dodatkowe rozstrzygnięcie w tym zakresie przez właściwe do ich wydania organy. W konsekwencji również, mimo braku przymiotu ostateczności tych decyzji organ architektoniczno - budowlany mógł rozstrzygać w przedmiocie wniosku inwestora o zezwolenie na realizację inwestycji. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie może natomiast w żaden sposób odnieść się do zarzutów sprzeczności decyzji lokalizacyjnej z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego terenów, na których inwestycja miała być realizowana. Nie przesądzając w żaden sposób trafności tych zarzutów wskazać należy, że winny być one podnoszone w postępowaniu dotyczącym legalności decyzji lokalizacyjnej nie zaś w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast Sąd w niniejszym postępowaniu związany jest treścią decyzji lokalizacyjnej jak i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. Należy przy tym podkreślić - co zdaje się nie być okolicznością sporną wobec braku zarzutów w tym zakresie, że zaskarżona decyzja jest zgodna z warunkami zawartymi w tych decyzjach. Jedynie na marginesie wskazać należy, że nie budzi wątpliwości Sądu, że omawiane decyzje zostały wydane "w związku" z realizacją przedsięwzięcia EURO 2012. Wprawdzie decyzja z dnia [...] listopada 2008r. nie wskazuje jako podstawy prawnej przepisów ustawy o przygotowaniu turnieju EURO 2012 jednakże porównując przedmiot omawianych decyzji należy stwierdzić, że dotyczą one tej samej inwestycji: budowy czterotorowej linii napowietrznej 2x400+2x220kV P.. I wreszcie nie można uznać za zasadny zarzutu wadliwości kontrolowanej przez Sąd decyzji wobec wydania jej pomimo rozstrzygnięcia umarzającego postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce dotychczasowej napowietrznej jednotorowej linii elektroenergetycznej. Umorzenie postępowania w omawianym zakresie było wyrazem uznania przez właściwy organ ochrony środowiska, że dla tego rodzaju inwestycji nie istnieje potrzeba wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Takim stanowiskiem związany był również organ architektoniczno - budowlany, który ma obowiązek zbadać zgodność projektu z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach jednakże tylko co do tych inwestycji, które wymagają przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Natomiast uszło uwadze organu, że wniosek inwestora dotyczył faktycznie 2 inwestycji: 1. rozbiórki istniejącej linii napowietrznej 220kV K.na odcinku (52)-212- 208—(58) z pominięciem słupów 52 i 58 oraz 2. budowy czterotorowej linii napowietrznej o wskazanych parametrach po trasie istniejącej linii. Art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego wskazuje jakie dokumenty winny być dołączone do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę. Przesłane Sądowi akta postępowania nie pozwalają na jednoznaczną ocenę czy wniosek w tym zakresie był kompletny. Brak jest m.in. oświadczenia właściciela wyrażającego zgodę na rozbiórkę obiektu. Dla prawidłowego rozpoznania sprawy organ architektoniczno - budowlany przed wydaniem decyzji powinien był zatem wyjaśnić kto jest właścicielem linii energetycznej, która ma podlegać rozbiórce i zażądać złożenia stosownego oświadczenia. Przy ustalaniu powyższego organ winien był mieć na uwadze treść art. 49 §1 kc, zgodnie z którym urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Wobec przedstawionych na wstępie niniejszych rozważań argumentów odnoszących się do treści art. 36 ustawy o przygotowaniu turnieju EURO 2012 niewyjaśnienie tych okoliczności pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Uchybienie to bowiem nawet jeśli mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy nie nosi znamion rażącego naruszenia prawa a jedynie w tym wypadku Sąd zobligowany byłby do wydania decyzji o treści wskazanej w art. 36. I wreszcie prawidłowo organ ustalił, że wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestor złożył oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z oświadczenia tego wynika, że co do działek, na których ma być realizowana inwestycja ustanowiona została służebność na rzecz inwestora tj. ograniczone prawo rzeczowe. Tym samym spełniony został zarówno warunek określony w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto m.in. złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jak i warunek określony w pkt. 2.8 decyzji z dnia 28 listopada 2008r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. Wprawdzie skarżący - właściciele gruntów, przez które przebiega inwestycja podnosili w toku postępowania sądowego, że wycofali swoje zgody na realizację inwestycji wskazując, że zostali wprowadzeni w błąd co do jej rozmiarów jednakże w aktach sprawy brak jest dowodów potwierdzających powyższe. Dodatkowo należy podkreślić, że kwestia ta - skuteczność cofnięcia oświadczenia woli złożonego drugiej stronie może być przedmiotem oceny jedynie w stosownym postępowaniu przed sądem powszechnym. Reasumując - Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa zaś stwierdzone przez Sąd dodatkowo - w oparciu o art. 134 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchybienia -wobec treści art. 36 ustawy z dnia 7.09.2007r. o przygotowaniu turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 nie mogły doprowadzić do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu pranego poprzez jej uchylenie. W konsekwencji skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze - na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.