II FZ 40/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Sz 627/09 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego z dnia 30 marca 2009 r., (...) w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 29 maja 2009 r. nr (...) w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił M.K. wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w S. z dnia 30 marca 2009 r. nr (...). W uzasadnieniu sąd wskazał, że wniosek nie mógł być rozpoznany gdyż nie dotyczył zaskarżonego w tym postępowaniu aktu. Na powyższe postanowienie wniesiono zażalenie, precyzując, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji z dnia 22 kwietnia 2009 r. (...). W uzasadnieniu zażalenia przedstawiono sytuację życiową i majątkową skarżącej, podkreślając, że spłata kwoty zadłużenia nie jest możliwa. Zwrócono uwagę, że M.K. wywiązuje się z zobowiązań, regularnie spłacając zaległe należności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 ppsa przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że słuszne jest stanowisko Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego, że wniosek pełnomocnika skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego z dnia 30 marca 2009 r. nie mógł zostać rozpoznany, bowiem wniosek ten nie dotyczył zaskarżonego aktu. Uwadze pełnomocnika uszło, że przedmiotem postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 maja 2009 r., (...). Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.