II FZ 581/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 961/09 odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 4 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił T. S.A. podjęcia zawieszonego postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne ponieważ postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji zostało wszczęte, na wniosek strony skarżącej, w dniu 12 października 2009 roku, a zatem przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, które nastąpiło w dniu 16 października 2009 roku. Pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o podjęcie zawieszonego postępowania, wskazując, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji zakończyło się ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 29 grudnia 2009 r., Nr [...]. WSA uznał jednak, że brak jest podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania, albowiem na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 29 grudnia 2009 r., Nr [...] została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie nie zostało dotychczas prawomocnie zakończone. W zażaleniu na powyższe postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżyło powyższe postanowienie w całości, zarzucając naruszenie art. 128 § 1 w związku z art. 56 p.p.s.a. polegającego na odmowie podjęcia postępowania poprzez uznanie, że nie wystąpiła podstawa do jego podjęcia ponieważ nie zostało prawomocnie zakończone postępowanie ze skargi prawomocną decyzją SKO z dnia 29 grudnia 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję SKO z dnia 20 listopada 2009 r. odmawiająca stwierdzenia nieważności w/w decyzji z dnia 4 września 2009 r. w sytuacji gdy będące podstawą zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji SKO z dnia 4 września 2009 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r. zostało zakończone ostateczną decyzją SKO z dnia 29 grudnia 2009 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności w/w decyzji i tym samym ustała przyczyna zawieszenia postępowania. Zarzucono także naruszenie art. 141 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe uzasadnienie postanowienie. Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o zmianę postanowienia w całości i podjęcie zawieszonego postępowania lub uchylenie zaskarżonego postępowania. Wniesiono także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), który był podstawą zawieszenie postępowania sądowego w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia posterowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. W przedmiotowej sprawie postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji zostało wszczęte, na wniosek strony skarżącej, w dniu 12 października 2009 roku, a zatem przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, które nastąpiło w dniu 16 października 2009 roku. WSA uznał jednak, że brak jest podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania, albowiem na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 29 grudnia 2009 r., Nr [...] została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że przepis, który był podstawą do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie (art. 56 p.p.s.a.) nie zawiera specjalnej regulacji określającej przesłanki podjęcia zawieszonego postępowania. Mają więc zastosowanie unormowania ogólne sformułowane w art. 128 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że sąd podejmie zawieszone postępowanie z urzędu, gdy ustaną przyczyny zawieszenia, a więc gdy w sprawie, w której zawieszono postępowanie sądowe, zostanie zakończone postępowanie administracyjne, a w wypadku zaskarżenia aktu wydanego w tym postępowaniu do sądu administracyjnego - postępowanie sądowoadministracyjne. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji. Ponadto brak jest podstawy prawnej do orzekania o kosztach postępowania kasacyjnego. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. jednoznacznie wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z zaskarżeniem wyroku, a nie – jak to miało miejsce w niniejszej sprawie – postanowienia.