II SA/Wa 1173/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Andrzej Góraj (spr.), Protokolant Agnieszka Kolasa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi J.L. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym oddala skargę. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 kpa oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.), uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Z. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], odmawiającą J. L. przyznania prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym w części dotyczącej adresu lokalu i orzekł o odmowie przyznania wnioskodawcy prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym [...] w G. Organ wskazał na następujący stan faktyczny w sprawie. J. L. zajmował lokal mieszkalny [...] w G., na podstawie umowy podnajmu, zawartej z Zakładem Gospodarki Mieszkaniowej w G.. Powyższy lokal został wynajęty przez organy WAM na rzecz ZGM w G. na czas określony do [...] grudnia 2008 r. W dniu [...] grudnia 2008 r. J. L. zwrócił się do Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w Z. z prośbą o przyznanie mu, na podstawie art. 29 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, prawa do zamieszkiwania w zajmowanym lokalu. Po wszczęciu postępowania administracyjnego Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Z. decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] odmówił przyznania wnioskodawcy prawa do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu. Wskazał, iż po zbadaniu materiału dowodowego w sprawie nie znalazł okoliczności, które mogłyby świadczyć o wyjątkowości sytuacji strony. W odwołaniu od powyższej decyzji J. L. nie zgodził się z twierdzeniem organu, iż jego sytuacja nie jest wyjątkowa. Wskazał, iż choruje [...], a w ostatnim czasie poddał się operacji [...], co spowodowało ponoszenie dodatkowych kosztów związanych z leczeniem. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w decyzji z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] wskazał, iż zarzuty strony zawarte w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Powołując się na treść art. 29 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym w sytuacji wyjątkowej dyrektor oddziału regionalnego Agencji, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, może wydać decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, na czas oznaczony, innej osobie niż żołnierz służby stałej, stwierdził, iż w niniejszej sprawie przesłanka wyjątkowej sytuacji nie została wykazana. Powołując się na definicję przedmiotowego pojęcia zawartą w Słowniku Języka Polskiego, wyjaśnił, iż na wyjątkowość sytuacji składa się bardzo rzadkie, wyróżniające się czymś, szczególne, osobliwe położenie w jakim ktoś się znajduje. Tymczasem J. L. osiąga miesięczny dochód netto ponad [...] zł, kwota ta - zdaniem organu, jest wystarczająca na zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie. Ponadto organ wskazał, iż ustawowym obowiązkiem Wojskowej Agencji Mieszkaniowej jest realizacja uprawnień mieszkaniowych żołnierzy zawodowych, dlatego też posiadany zasób mieszkaniowy w pierwszej kolejności przeznaczany jest na ich potrzeby. Biorąc zaś pod uwagę fakt, iż w G. na wydanie decyzji o zamieszkiwaniu w lokalu mieszkalnym oczekują żołnierze zawodowi, to organ ma obowiązek w pierwszej kolejności uwzględnić ich uprawnienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. L. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji Prezesa Wojskowej Agencji mieszkaniowej oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Z., poprzez przyznanie mu przedmiotowego prawa do lokalu mieszkalnego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonych decyzji. Zarzucił organowi naruszenie art. 29 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, przez błędne przyjęcie, że jego sytuacja nie uzasadnia przyznania mu prawa do lokalu mieszkalnego. Ponownie wskazał na stan swojego zdrowia i ponoszone z tego tytułu wydatki. Ponadto wyjaśnił, iż jego dochód jest obciążony alimentami na rzecz syna w wysokości [...] zł miesięcznie, a także kredytem w ratach po [...] zł miesięcznie. Skarżący wskazał, iż dzięki własnym nakładom finansowym i przeprowadzonemu remontowi, znacznie podniósł standard zajmowanego mieszkania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy skarżący znajdował się w sytuacji wyjątkowej uzasadniającej przyznanie mu prawa zamieszkiwania w lokalu należącym do zasobów Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Przede wszystkim uwypuklić należy cel, dla jakiego powołana została Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, i który Agencja ta ma realizować. Jest nim zaś zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych żołnierzy zawodowych w miejscowości, w której pełnią oni służbę wojskową. Stąd, przyznanie prawa zamieszkiwania osobom spoza kręgu żołnierzy zawodowych jawi się jako odstępstwo od realizacji celu działania Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Powyższe sprawia zaś, że użytego w przepisie art. 29 ustawy o zakwaterowaniu sił zbrojnych zwrotu "sytuacja wyjątkowa", nie należy interpretować w sposób rozszerzający, ograniczając jego stosowanie do sytuacji szczególnych. Przechodząc do meritum sprawy podnieść należy, iż organ w sposób prawidłowy ocenił stan faktyczny sprawy i nie dopatrzył się po stronie skarżącego istnienia sytuacji wyjątkowej, uzasadniającej przedłożenie interesu skarżącego nad realizację celu utworzenia Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Zasadnie organ wskazał, iż o wyjątkowości sytuacji skarżącego nie może świadczyć fakt, iż spoczywa na nim obowiązek alimentacyjny wobec syna. Nie świadczy o tym także konieczność ponoszenia kosztów zakupu lekarstw. Skarżący znajduje się w stanie zdrowia, który nie powoduje niezdolności do pracy. Pracę bowiem wykonuje i osiąga z tego tytułu dochody. Nadto, jak ustalił organ administracji, a co nie było kwestionowane przez stronę, skarżący jest właścicielem dwóch działek na terenie miasta G., co również przemawia za tym, że jego stan materialny nie uniemożliwia mu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie. Za okoliczność pozostającą bez wpływu na skarżoną decyzję uznać należy fakt poniesienia przez skarżącego kosztów remontu spornego lokalu. Tej bowiem okoliczności ustawodawca nie potraktował jako przesłanki uzasadniającej wniosek, którego dotyczy art. 29 omawianej ustawy. Nadto, skarżącemu przysługuje ewentualne roszczenie wobec wynajmującego o zwrot nakładów poniesionych na zajmowany lokal. Okolicznością, która nie rzutuje na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie jest także kwestia podnoszona w skardze, a dotycząca tego, iż inne opróżnione lokale, należące do zasobów Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, stoją puste i nie są wykorzystywane. Okoliczność ta nie została bowiem w żaden sposób wykazana. Nadto, w niniejszej sprawie ocenie i badaniu podlegają wyłącznie kwestie związane z mieszkaniem zajmowanym przez skarżącego. Sąd nie ma więc możliwości odnoszenia się do kwestii związanej z wykorzystywaniem przez Agencję innych lokali znajdujących się w jej zasobach. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w niniejszej skardze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art.151 p.p.s.a.