II SA/Lu 715/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos – Janusz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...]., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło – w wyniku wznowienia na wniosek A. C. – uchylenia decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p.n. "Przebudowa ulicy F. w P. (na odcinku od skrzyżowania z ulicą Z. do skrzyżowania z ulicą G.) wraz z oświetleniem" na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W treści decyzji pouczono stronę o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Wojewody , w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. A. C., działając zgodzie z udzielonym pouczeniem, złożyła skargę do tut. Sądu na przedmiotową decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy przy tym rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy). Oznacza to, że skuteczne wniesienie skargi wymaga wyczerpania, określonego w ustawie procesowej regulującej dane postępowanie, środka prawnego. W rozpoznawanej sprawie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., jako wydanej w postępowaniu nadzwyczajnym (wznowieniowym) w I instancji - przysługiwał stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowany do tego organu (art. 127 § 3 kpa). W związku z tym, iż skarżąca w niniejszej sprawie nie złożyła takiego wniosku, a więc nie wyczerpała toku postępowania przed organami administracji, skarga do sadu administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji. Ubocznie należy wyjaśnić, że błędne pouczenie zawarte w treści decyzji o sposobie jej zaskarżenia nie może szkodzić stronie, nie może też tworzyć dla niej uprawnienia do zaskarżania decyzji administracyjnych wbrew obowiązującym przepisom prawa. Błędne pouczenie może natomiast stanowić podstawę do żądania przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (vide: postanowienia NSA z 30.września 1999r., sygn. akt IV SA 1537/97, Lex nr 48676 oraz z 27.października 1998r., sygn. akt III SA 6382/97, Lex nr 43739).