II FZ 260/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "W." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w I. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Trzeciego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 marca 2010 r. r. sygn. akt III SA/Po 761/09 w sprawie ze skargi "W." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 15 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2009 postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 1 marca 2010 r. Przewodniczący Wydziału Trzeciego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1056 złotych od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.. W piśmie z 15 marca 2010 r. Z.K., likwidator występujący w imieniu spółki, odniósł się do powyższego zarządzenia, stwierdzając, iż nie dysponuje kwotą wystarczającą na pokrycie kosztów wpisu od skargi. Przewodniczący Wydziału Trzeciego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarządzeniem z dnia 23 marca 2010 r. zwrócił się do skarżącej spółki o wyjaśnienie czy pismo z dnia 15 marca 2010 r. jest zażaleniem na zarządzenie w przedmiocie uiszczenia wpisu czy innym pismem w sprawie, zastrzegając, iż brak odpowiedzi w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia spowoduje nadanie biegu pismu jako zażaleniu na zarządzenie w przedmiocie uiszczenia wpisu. Wobec braku odpowiedzi skarżącej spółki zarządzeniem sędziego referenta z dnia 30 kwietnia 2010 r. pismu likwidatora skarżącej spółki z dnia 15 marca 2010 r. został nadany bieg jako zażaleniu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. Zasadą jest, iż podmiot postępowania, który wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, ma obowiązek uiszczenia kosztów sądowych (por. art. 214 §1 P.p.s.a.). Od zadośćuczynienia temu obowiązkowi ustawa uzależnia prawną skuteczność pisma. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. ). W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2010 r. Sąd I instancji odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy. Postanowienie nie zostało zaskarżone w przewidzianym ustawą terminie, w następstwie czego stosownie do art. 168 § 1 P.p.s.a. stało się prawomocne. Konsekwencją uprawomocnienia się powyższego orzeczenia Sądu jest obowiązek ponoszenia przez skarżącą spółkę pełnych kosztów swojego udziału w sprawie, w tym zadośćuczynienie obowiązkowi uiszczenia wpisu od skargi. W związku z powyższym zaskarżone zarządzenie wzywające skarżącą spółkę do uiszczenia wymaganego wpisu stosunkowego od skargi w kwocie 1056 złotych w odpowiada prawu. Wobec uznania, że zażalenie skarżącej spółki nie ma usprawiedliwionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 198 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.