VII SA/Wa 1562/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia ekspertyzy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej A. R. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygnatura akt VII SA/Wa 1562/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] maja 2009r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 81 c i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm, zwana dalej Prawem budowlanym), po przeprowadzeniu postępowania w sprawie izolacyjności akustycznej ścian i sufitów w lokalu mieszczącym się w parterze budynku przy ul. [...] w [...], użytkowanym przez Przedsiębiorstwo Państwowe Użyteczności Publicznej "[...]" nakazał F. Spółka Jawna przedstawić w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w [...], w terminie 30 dni licząc od dnia, w którym niniejsze postanowienie stanie się ostateczne ekspertyzę w zakresie izolacyjności akustycznej ścian i sufitów w lokalu mieszczącym się w parterze budynku przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 13 października 2008r. do inspektoratu wpłynęło pismo Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej reprezentowanej przez A. R. i Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wszczął postępowanie administracyjne w sprawie izolacyjności akustycznej ścian i sufitów w lokalu mieszczącym się w parterze budynku przy ul. [...] w [...]. Po przeprowadzeniu czynności kontrolnych ustalono, że przedmiotowy lokal jest użytkowany zgodnie z przeznaczeniem na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] października 2007r. W dniu 17 marca 2009r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wpłynęło pismo A. R., w załączeniu którego przekazano pismo Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 11 grudnia 2008r., z którego wynika, iż po przeprowadzeniu pomiaru kontrolnego poziomu hałasu dopuszczalne normy zostały przekroczone. W związku z tym organ I instancji nakazał F. Sp. J. przedstawienie ekspertyzy technicznej w zakresie izolacyjności akustycznej ścian i sufitów w lokalu mieszczącym się w parterze budynku przy ul. [...] w [...]. Decyzją z dnia [...] lipca 2009r., Nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98 poz. 1071 z późn. zm., zwana dalej Kpa) oraz art. 83 ust.2 Prawa budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia J. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2009r., uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem przepisu art. 81 c ust. 2 Prawa budowanego, gdyż przepis ten można zastosować wyłącznie w sytuacji, gdy zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jakości wyrobów budowlanych, robót budowlanych oraz stanu technicznego obiektu budowlanego, co w przedmiotowej sprawie nie zostało w żaden sposób wykazane, jak również uzasadnione w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji. Organ II instancji wskazał również, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] poddał w wątpliwość prawidłowość wykonanej izolacyjności akustycznej ścian i sufitów w przedmiotowym lokalu. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego sprawy nadmiernego hałasu pozostają poza kompetencjami nadzoru budowlanego. Ponadto organ odwoławczy zauważył, że w przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na wniosek Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej reprezentowanej przez A. R. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie izolacyjności akustycznej ścian i sufitów. Jednakże wniosek ten dotyczył rampy rozładowczej dla samochodów ciężarowych oraz utrudnień z nią związanych i tym samym strona wyznaczyła przedmiot niniejszego postępowania i to w tym zakresie organ I instancji władny był wszcząć postępowanie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] był zobowiązany ustosunkować się do wskazanych zarzutów i prowadzić postępowanie w sprawie legalności zrealizowanej rampy, a nie w sprawie izolacyjności akustycznej ścian i sufitów. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ stopnia powiatowego wydając postanowienie Nr [...] z dnia [...] maja 2009r. nie odniósł się do żądania strony w zakresie "rampy rozładowczej dla ciężarowych samochodów [...]", a zatem nie zakończył w sposób zgodny z Kodeksem postępowania administracyjnego postępowania dotyczącego przedmiotowego budynku, gdyż nie odniósł się do treści żądania. Organ powiatowy winien zakończyć postępowanie w formie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 104 § 1 Kpa. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła A. R. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów: art. 61 § 1 Kpa, art. 81 c ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt. 1 lit. d) i e) oraz ust. 2 Prawa budowlanego, a także § 323 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem skarżącej zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jakości wyrobów budowlanych zastosowanych w lokalu jak również stanu technicznego przedmiotowego obiektu budowlanego. Organ I instancji słusznie powziął w wątpliwość prawidłowość wykonanej izolacyjności akustycznej ścian i sufitów w przedmiotowym lokalu. Skarżąca wskazała, że Wspólnota Mieszkaniowa nie tylko przedłożyła w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego pismo Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska stwierdzające przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu o 28 %, ale również osoby uczestniczące w kontroli przeprowadzonej w dniu 9 grudnia 2008r. oświadczyły o nadmiernej uciążliwości spowodowanej hałasem również i wewnątrz budynku. Ponadto skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa w piśmie z dnia 8 października 2008r. "Prośba o kontrolę" nie tylko kwestionuje zasadność metalowej rampy, ale i wymogi dotyczące wyciszenia ścian: "lokal na parterze przeznaczony na działalność handlowo - usługową nie został należycie do tego przygotowany. Nie zostały spełnione wymogi odnośnie wyciszenia ścian". W ocenie skarżącej rażącym naruszeniem § 323 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jest stwierdzenie przez organ II instancji, iż nie widzi konieczności dokonania oceny izolacyjności akustycznej ścian w związku z zainstalowaniem rampy rozładowczej, gdyż hałas mógł równie dobrze powstać na zewnątrz budynku, tak więc zlecenie ekspertyzy akustycznej mija się z celem. Zdaniem A. R. w przypadku przekroczenia obowiązujących norm hałasu istnieje uzasadniona potrzeba dokonania stosownej ekspertyzy technicznej również w przypadku powstania hałasu przenikającego do pomieszczenia spoza budynku. Istotnym błędem jest także stwierdzenie, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął przedmiotowe postępowanie na wniosek strony. Skarżąca stwierdziła, że organ I instancji pismem z dnia 6 kwietnia 2009r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie izolacyjności akustycznej ścian i sufitów w lokalu mieszczącym się na parterze budynku [...] w [...]. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru budowlanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 138 § 2 Kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy może wydać decyzję określoną w tym przepisie, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Potrzeba przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości zachodzi wówczas, gdy organ I instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, zaś przeprowadzenie go w znacznej części konieczne jest, gdy organ I instancji nie przeprowadził przeważającej części postępowania wyjaśniającego. Dotyczy to także wypadków, gdy postępowanie wyjaśniające w całości lub w znacznej części zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem przepisów procesowych. W przedmiotowej sprawie stan faktyczny został ustalony; tak więc postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone w całości. Wbrew twierdzeniom organu II instancji postępowanie zostało wszczęte z urzędu co wynika z zawiadomienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009r. o wszczęciu postępowania. Postępowanie to zostało wszczęte w sprawie izolacyjności ścian i sufitów w lokalu mieszczącym się w parterze budynku przy ul. [...] w [...] użytkowanym przez [...]. Rzeczą organu odwoławczego jest merytoryczne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy choć zgodzić się należy, że sprawy nadmiernego hałasu pozostają poza kompetencjami organów nadzoru budowlanego to sprawa została wszczęta w opisanym wyżej zakresie. Do obowiązków organu nadzoru budowlanego należy m. in. nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych, przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymaniu obiektów, a także zgodności rozwiązań architektoniczno - budowlanych z przepisami techniczno -budowlanymi, obowiązującymi normami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. b-c Prawa budowlanego). Kompetencje organu nadzoru budowlanego pozwalające realizować wymienione wyżej zadania są uregulowane w wielu przepisach prawa budowlanego. Postępowanie wydane na podstawie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego ma charakter dowodowy, co oznacza, że postępowanie, w którym jest ono podejmowane, stanowi część innego już toczącego się postępowania przewidzianego w ustawie Prawo budowlane, bądź jest elementem wyjaśniania przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadniać wszczęcie takiego postępowania. Przepis § 323 Rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stanowi, że: 1. Budynek i urządzenia z nim związane powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby poziom hałasu, na który będą narażeni użytkownicy lub ludzie znajdujący się w ich sąsiedztwie, nie stanowił zagrożenia dla ich zdrowia, a także umożliwiał im pracę, odpoczynek i sen w zadowalających warunkach. 2. Pomieszczenia w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej należy chronić przed hałasem: 1) zewnętrznym przenikającym do pomieszczenia spoza budynku, 1) pochodzącym od instalacji i urządzeń stanowiących techniczne wyposażenie budynku, 2) powietrznym i uderzeniowym, wytwarzanym przez użytkowników innych mieszkań, lokali użytkowych lub pomieszczeń o różnych wymaganiach użytkowych, 3) (162) pogłosowym, powstającym w wyniku odbić fal dźwiękowych od przegród ograniczających dane pomieszczenie. Zdaniem Sądu organy orzekające w sprawie są władne sprawdzić czy budynek jest w takim stanie technicznym, że może być tam wykonywana działalność przez [...], która jak wynika z akt sprawy przekraczała dopuszczalny poziom hałasu emitowanego do środowiska. Mając powyższe na uwadze, wobec naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mających wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. Ponadto na podstawie art. 152 w/w ustawy orzeczono jak w pkt II wyroku natomiast orzeczenie o kosztach postępowania zapadło w oparciu o art. 200 powyższej ustawy.