III SA/Kr 180/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie : WSA Bożenna Blitek spr. WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi Z. T. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 17 grudnia 2008 r. nr : [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego s k a r g ę o d d a l a . I. Pismem z daty 18 kwietnia 2008 roku Z. T. zwróciła się do Komendanta Komendy Miejskiej Policji o wydanie zaświadczenia stwierdzającego jej prawo do zajmowania lokalu mieszkalnego nr [...] przy ulicy A. [...] w K. Na uzasadnienie podała, że w lokalu mieszka nieprzerwanie od 1963 roku, a od 1974 roku z własna rodziną. Nie zalega z opłatami i nie widzi powodu, dla którego naliczana jest jej zwiększona stawka czynszu "tytułem tzw. odszkodowania za bezumowne korzystanie" z tego lokalu. W odpowiedzi na powyższe pismo Komenda Miejska Policji pismem z dnia 25 kwietnia 2008 roku wyjaśniła, że Z. T. jest osobą nieuprawnioną do świadczeń w resorcie spraw wewnętrznych i administracji, albowiem zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 z późn. zm.) "przedmiotowy lokal mieszkalny może być przydzielony osobom uprawnionym tj. policjantom, emerytom i rencistom policyjnym oraz członkom ich rodzin uprawnionym do renty rodzinnej po zmarłych policjantach, emerytach i rencistach". Dodatkowo poinformowano w tej odpowiedzi, że "w związku z powzięciem informacji o dysponowaniu lokalem przez osobę nieuprawnioną, zostanie wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego przy ul. A. [...] w K.". II. Zawiadomieniem o wszczęciu postępowania Komendant Miejski Policji zawiadomił Z. T., że w dniu 21 maja 2008 roku "zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. A. [...] w K. przez Panią Z. T.". Pismem z daty 13 czerwca 2008 roku Z. T. zwróciła się z prośbą o wstrzymanie powyższego postępowania motywując to brakiem lokalu, do którego mogłaby wyprowadzić się wraz z rodziną. Wyjaśniła, że jest urzędnikiem administracji samorządowej w wieku przedemerytalnym, jej mąż jest rencistą z orzeczeniem inwalidztwa z powodu choroby sercowej i w tej sytuacji nie są w stanie wziąć wysokiego kredytu mieszkaniowego zarówno "z powodu braku odpowiedniej zdolności kredytowej", jak również z "braku możliwości późniejszego jego spłacania". Podniosła, że w lokalu tym mieszka nieprzerwanie od 45 lat, tj. od stycznia 1963 roku, od 1976 roku ponosi cały koszt utrzymania mieszkania, a nadto – jak podała – pismem poinformowano ją w dniu 21.06.2004 r., że ma "prawo mieszkać do czasu uzyskania lub nabycia innego lokalu mieszkalnego", którego do chwili obecnej nie posiada. Na powyższe pismo Komendant Miejski Policji odpowiedział pismem z dnia 26 czerwca 2008 roku, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania. Po przeprowadzeniu dalszego postępowania w sprawie organ I instancji - Komendant Miejski Policji - wydał w dniu [...] 2008 roku Decyzję Nr [...] o opróżnieniu lokalu mieszkalnego przy ul. A. [...] w K. przez Z. T. Organ odwoławczy – Komendant Wojewódzki Policji – Decyzją nr [...] z dnia [...] 2008 roku, po rozpatrzeniu odwołania Z. T., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia zaznaczając w uzasadnieniu, że wniosek Z. T. z dnia 13 czerwca 2008 roku o zawieszenie postępowania administracyjnego winien zostać rozstrzygnięty w formie postanowienia, albowiem według art. 101 § 1 kpa "o postanowieniu w sprawie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej zawiadamia strony", a nadto zgodnie z art. 101 § 3 kpa "na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie". W oparciu o powyższe wskazanie organu II instancji - Komendant Miejski Policji rozpoznał wniosek Z. T. z dnia 13 czerwca 2008 roku i Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] 2008 roku odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego położonego przy ul. A. [...] w K. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 101 § 1 i § 3 w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Na uzasadnienie podano, iż postępowanie w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego położonego przy ul. A. [...] w K. przez Z. T. zostało wszczęte z urzędu. Przesłanki skutkujące zawieszeniem postępowania wymienione zostały w art. 97 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego i brak jest podstaw prawnych do zawieszenia tego postępowania administracyjnego z powodu wskazanego przez Z. T. w piśmie - wniosku z dnia 13 czerwca 2008 roku, tj. z powodu nie posiadania lokalu mieszkalnego, do którego mogłaby się przeprowadzić. Na powyższe Postanowienie organu I instancji z dnia [...] 2008 roku zażalenie złożyła - za pośrednictwem zawodowego pełnomocnika – Z. T. wnosząc "o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy dotyczącej umorzenia postępowania do organu I instancji". Na uzasadnienie podano, że organ dokonał błędnej kwalifikacji prawnej wniosku z dnia 13 czerwca 2008 roku jako wniosku o zawieszenie postępowania z powodu wystąpienia tzw. obligatoryjnych przesłanek określonych w art. 97 § 1 kpa, podczas gdy "należało tutaj rozważyć możliwość zawieszenia postępowania na wniosek strony, które zostało uregulowane w art. 98 § 1 kpa", albowiem wskazywało na to "kilkakrotne użycie w piśmie z dnia 13 czerwca 2008 r. sformułowania < prośby o wstrzymanie postępowania>". Zdaniem strony odwołującej się, powyższe sformułowanie "sugeruje chęć zastosowania w analizowanej sytuacji konstrukcji fakultatywnego zawieszenia postępowania administracyjnego, które zależy od organu". Odwołujący się pełnomocnik Z. T. podnosi, że co prawda – "w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z dnia 21 maja 2008 r. stwierdzono, że postępowanie powyższe wszczęte zostało z urzędu", nie mniej "analizując jednak dokumenty sprawy nie sposób nie zauważyć, że okoliczności wskazują na wszczęcie powyższego postępowania z wniosku mocodawczyni". Skoro więc – zdaniem tego pełnomocnika - postępowanie administracyjne o opróżnienie lokalu mieszkalnego przez Z. T. zostało wszczęte na wniosek Z. T., to wniosek Z. T. o zawieszenie tego postępowania należało rozpatrzyć w oparciu o treść art. 98 § 1 kpa, a wówczas "w wyniku uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania nie doszłoby także do zagrożenia interesu społecznego, o którym mowa w powyższym artykule". Na poparcie tego twierdzenia powołano się na orzecznictwo dotyczące art. 98 § 1 kpa i podniesiono, że organ naruszył przepisy art. 6 kpa, art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 10 § 1 kpa, art. 11 kpa, art. 77 kpa, a także "art. 124 § 2 w związku z art. 107 § 3 w związku z art. 126 kpa" powołując kilka orzeczeń sądownictwa administracyjnego odnoszących się do wskazanych przepisów kpa. Komendant Wojewódzki Policji po rozpoznaniu zażalenia Postanowieniem nr [...] z dnia 17 grudnia 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Komendanta Miejskiego Policji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielił w całości stanowisko organu I instancji podkreślając, że błędne jest twierdzenie strony odwołującej się, jakoby postępowanie administracyjne o opróżnienie lokalu mieszkalnego przy ul. A. [...] w K. zostało wszczęte na wniosek Z. T., która w żadnym piśmie nie zwracała się z wnioskiem o wydanie decyzji o opróżnienie zajmowanego przez nią lokalu, a wręcz przeciwnie – składała pisma o poświadczenie jej uprawnień do zamieszkiwania w tym lokalu. Podkreślono, że zgodnie z zawiadomieniem z dnia 21 maja 2008 r. postępowanie powyższe wszczęte zostało z urzędu, a skoro tak, to "jedynymi przesłankami obligującymi do zawieszenia postępowania są te, określone w art. 97 § 1 pkt 1 – 4 kodeksu postępowania administracyjnego". Zdaniem organu – żadna z wymienionych w tym przepisie (art. 97 § 1 pkt 1 - 4) okoliczności nie nastąpiła", a "argumenty strony o braku innego lokalu mieszkalnego" nie mogą stanowić podstawy do zawieszenia postępowania wszczętego z urzędu. Z postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia 17 grudnia 2008 r. nie zgodziła się Z. T., która w skardze z daty 19 stycznia 2009 roku wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu skarżąca ponowiła stanowisko i argumenty zawarte w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie podnosząc w uzasadnieniu stanowiska takie same argumenty jak w zaskarżonym postanowieniu i podkreślając, ze nie sposób przyjąć, aby intencją skarżącej było wszczęcie postępowania o opróżnienie przez nią przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - skarga Z. T. nie jest uzasadniona. Na wstępie Sąd podnosi, że brak jest jakichkolwiek wątpliwości Sądu co do tego, iż postępowanie administracyjne w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. A. [...] w K. przez Panią Z. T. zostało w dniu 21 maja 2008 roku wszczęte przez Komendanta Miejskiego Policji z urzędu. Świadczy o tym zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia 21 maja 2008 roku (k. 46 akt adm.), brak wniosku Z. T. o wszczęcie takiego postępowania, jak również brak jakiegokolwiek logicznego uzasadnienia dla przedstawianego w odwołaniu i skardze stanowiska jakoby intencją skarżącej było wszczęcie postępowania o opróżnienie lokalu przez nią zajmowanego tym bardziej, że skarżąca starała się właśnie o uzyskanie uprawnień do tego mieszkania i składając wniosek o zawieszenie postępowania pragnie zatrzymać lokal dla dalszego w nim zamieszkiwania. Sąd nie wyklucza tego, że organy Policji powzięły wiadomość o zajmowaniu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. A. [...] w K. przez osobę nieuprawnioną do jego zajmowania z pisma samej skarżącej, jednakże źródło takiej wiadomości uprawniającej do wszczęcia postępowania o opróżnienie lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji organów Policji jest – zdaniem Sądu - bez znaczenia, skoro ustawodawca stosownego uregulowania w tej kwestii nie wprowadził. Według Sądu - to wyłącznie przeprowadzenie pełnego postępowania administracyjnego ma wyjaśnić, czy skarżąca posiada uprawnienia do zajmowania lokalu będącego w dyspozycji Policji, czy też takich uprawnień nie posiada. Tak więc – zdaniem Sądu – mają racje organy administracyjne stwierdzając, że postępowanie administracyjne w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. A. [...] w K. przez Panią Z. T. zostało wszczęte z urzędu. Mają także rację organy administracyjne obu instancji wskazując, że w przypadku wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego wymienia jedynie art. 97 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – Kodeks postępowania administracyjnego (kpa). Sąd podkreśla, że przesłanki te wymienione są wyczerpująco: "Art. 97. § 1. Organ administracji publicznej zawiesza postępowanie: 1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105), 2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony, 3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych, 4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd." Niespornym między stronami niniejszego postępowania jest fakt, iż strona skarżąca wnioskująca o zawieszenie postępowania administracyjnego jako podstawę faktyczną tego zawieszenia wskazuje na "brak lokalu, do którego mogłaby wyprowadzić się wraz z rodziną". Takiej przesłanki – jak Sąd zauważa - nie wymienia przytoczony wyżej przepis art. 97 § 1 kpa. Skarżąca powołuje się zarówno w odwołaniu jak i w skardze na treść art. 98 § 1 kpa, który to przepis winien – jej zdaniem - stanowić podstawę zawieszenia postępowania administracyjnego. Sąd zwraca uwagę na treść całego art. 98 kpa – zarówno § 1 jak i § 2 tego przepisu: "Art. 98. § 1. Organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. § 2. Jeżeli w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane." Sąd podkreśla, że z treści przytoczonego wyżej przepisu art. 98 § 1 kpa wynika jednoznacznie, że tylko wówczas organ może rozważyć możliwość zawieszenia postępowania, jeżeli z wnioskiem o zawieszenie postępowania zwróci się tylko i wyłącznie ta strona, na której wniosek wszczęto postępowanie administracyjne. Świadczy o tym § 2 art. 98, który wskazuje, że w przypadku nie podjęcia tak zawieszonego postępowania, żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego zgłoszone przez stronę uważa się za wycofane. W ten sposób ustawodawca w art. 98 kpa uznał stronę, na wniosek której wszczęto postępowanie za pewnego rodzaju "gospodarza" takiego postępowania, oczywiście z ograniczeniami wynikającymi wprost z treści tego przepisu. Wobec braku wątpliwości Sądu co do tego, iż postępowanie administracyjne w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. A. [...] w K. przez Z. T. zostało wszczęte z urzędu, co Sąd ponownie podkreśla, dalsze rozważania kwestii związanych z art. 98 kpa stają się niecelowe. Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że organy obu instancji wydając zaskarżone postanowienia nie naruszyły prawa – a przeto Sąd skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.